Koronacja JKM Jerzego I Izaaka

[Henryk Wespucci]

Następnie przed obliczem Jego Królewskiej Mości znalazł się Premier Rządu Królewskiego, Minister Stanu Henryk Wespucci. Przyklęknął przed tronem królewskim i zwrócił się do monarchy:

- Wasza Królewska Mość! Ja, Henryk Wespucci, wybrany przez Naród Winkulijski na Ministra Stanu Związku Winkulijskiego, uroczyście ślubuję w imieniu Narodu wierność Waszej Królewskiej Mości. Przysięgamy słuchać Waszej rady, współpracować na rzecz pomyślności Narodu oraz strzec Waszego majestatu. Tak mi dopomóż Bóg.

Następnie wstał, składając pokłon Królowi i Królowej Małżonce i oddalił się w kierunku swojego miejsca.

[Mateusz Żmigrodzki]

Prymas Winkulii Alojzy Ryś krzyknął:

K: Alleluja! Alleluja! Alleluja! Zaprawdę powiadam Wam, bracia i siostry w Jezusie Chrystusie - nie ma władzy, która by nie pochodziła od Boga. A te, które są, zostały ustanowione przez Boga. Idźmy zatem z tym oto przykazaniem Bożym w pokoju i w sercach nieśmy nadzieję, że panowanie Jego Królewskiej Wysokości Jerzego I Izaaka wspierane przez Jego Małżonkę Jej Wysokość Adelaidę będzie owocne i wspaniałe.

K: Niech Wam wszystkim błogosławi Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty.
W: Amen.
K: Idźcie w pokoju Chrystusa.
W: Bogu niech będą dzięki.

[Henryk Wespucci]

Przy akompaniamencie dzwonów wszystkich kanugardzkich kościołów Król wraz z Królową opuścili katedrę. Przed głównym wejściem tłum obywateli krzyczał i wiwatował na cześć dopiero ukoronowanego monarchy. Towarzyszyli im służba, duchowieństwo oraz najwyżsi urzędnicy. Król wraz z małżonką wsiedli do zabytkowej karocy, która w kolorowym orszaku złożonym z orkiestr, żołnierzy i funkcjonariuszy, kawalerii ruszyła powoli w kierunku Zamku Królewskiego, gdzie miały się odbyć dalsze uroczystości.

W przejeździe centrum Kanugardu parze królewskiej towarzyszyły tłumy osób, które stały przy drodze przejazdu wiwatując i skandująć na cześć Króla. Po dotarciu na dziedziniec Zamku Królewskiego parę królewską przywitała kompania reprezentacyjna Królewskich Sił Zbrojnych wraz z Marszałkiem, Arturem Kardaczem von Hohenburgiem.

Król wraz z Królową usiedli na przygotowanych dla nich miejscach, gdy po chwili w kroku marszowym podszedł do nich w galowym mundurze Marszałek Artur von Hohenburg by złożyć przysięgę Królewskich Sił Zbrojnych na wierność Królowi.

[Artur Kardacz]

Marszałek podszedł do pary królewskiej i ceremonialnie uklęknął. Nie podnosząc głowy rzekł: 

"W imieniu Królewskich Sił Zbrojnych Związku Winkulijskiego, my, jej żołnierze, przysięgamy wierność Jego Królewskiej Mości Jerzemu I Izaakowi, Królowi Związku Winkulijskiego. Na krew deklarujemy swoje oddanie Królowi i ślubujemy bronić Jego honoru, wolności, a także integralności Związku Winkulijskiego. Deklarujemy lojalność wobec Królewskich Sił Zbrojnych a wykonywać wszelkie obowiązki służbowe będziemy zgodnie z przepisami i sumieniem. Tak nam dopomóż Bóg."

[Henryk Wespucci]

Król przyjął przysięgę złożoną mu przez Marszałka Królewskich Sił Zbrojnych. Po tej części Król, Królowa Małżonka w towarzystwie Marszałka Dworu - Erika Ottona von Hohenburga, Ministra Stanu Henryka Wespucciego oraz zaproszonych gości udali się do Sali Tronowej Zamku Królewskiego, gdzie Król Związku Winkulijskiego zasiadając na tronie miał wygłosić swoją mowę tronową.

[Friedrich von Baden]

Vivat JKM Jerzy I Izaak !!!

[Jerzy I Izaak]

Król wszedł na Salę Tronową u boku małżonki. Stanął przed tronem i zaczął mówić:
   

Szanowni Goście zza granicy,

Szanowni Obywatele,

Jest mi niezmiernie miło przemawiać do Was w tak ważny dzień. Zebraliśmy się wszyscy razem, by celebrować moje wejście na tron Związku Winkulijskiego. Czy dam sobie radę? Czy zostanę dobrze zapamiętany? Są to pytania, które ciągle zaprzątają mi głowę; kto wie? Pewnie nie poznam odpowiedzi. Dlatego też zamierzam się Was nie zawieść. Wasze zaufanie, którym obdarzyliście mnie w Winkulii jest dla mnie bardzo ważne i pokazuje mi jak bardzo mogę na Was polegać, co już zdążyliście mi pokazać.

Nie mogę powiedzieć, że marzyłem o tym dniu. Myślałem o nim, ale uważałem to za odległą przyszłość, gdyż sądziłem, że mój ojciec nie odejdzie tak szybko z mikroświata. Oczywiście nadal prężnie działa, ale tron przeszedł na mnie. Jestem mu dozgonnie wdzięczny za to czego mnie nauczył i pewnie za co czego jeszcze mnie nauczy. Wiem, że także i dla Winkulijczyków jest on ważną oraz zasłużoną postacią. Dlatego pragnę uhonorować Jego Królewską Wysokość Alfreda I Fabiana Orderem Świętego Szymona. Mam nadzieję, że dalej będzie światełkiem w tunelu dla Naszego Królestwa.

Jeżeli zaś chodzi o moje konkretne plany to mam zarys tego co chcę zrobić to opowiem o tym krótko, by nie zajmować czasu Szanownym Gościom. Najważniejsze dla mnie będzie dobro moich poddanych, dlatego nie wyobrażam sobie by wraz ze mną państwem kierował kto inny niż aktualny Minister Stanu- Henryk Wespucci. Jestem pod ogromnym wrażeniem jego olbrzymiego stażu w mikronacyjnej polityce. Podziwiam także to jak nadal wytrwale stoi przy swoich poglądach. Wróżę zatem Winkulii wzrost za czasów Henryka i Mateusza Żmigrodzkiego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. 

W rządach pomagać mi będzie również mój Dwór. W jego skład wchodzą same kompetentne osoby. Współpraca z nimi to czysta przyjemność, a Dwór Królewski na pewno stanie się ostoją kultury, mecenatu, sztuki Związku Winkulijskiego. 

Kontynuując: zamierzam wraz z wcześniej wspomnianymi Panami Ministrami utrzymać Królestwo na czele państw Nordaty. Dlatego nie spocznę do momentu kiedy armia kierowana przez doświadczonego w militariach oraz dyplomacji Artura Kardacza nie będzie zupełnie gotowa do ewentualnej obrony terytorium państwa. Zamierzam utrzymać przyjacielskie relacje z Naszymi dawnymi współpracownikami- Sarmacją czy krajami Paktu Bundżudarskiego. Dlatego liczę także na Was, Drodzy Przyjaciele zza granicy. Liczę na Waszą dobrą wolę i przyjaźń. 

Powoli kończąc, chcę powiedzieć, że nie ważne co powiedzą inni, ważne jest to Winkulia i Volkian rosną w siłę. Jest i do końca rządów będzie to dla mnie priorytet, a każdego kto tylko spróbuje Nam zagrozić, na pewno spotka kara z rąk tak sumiennego, silnego i wspaniałego narodu jak Wy, moi Drodzy Obywatele.

Chcę również podziękować wszystkim, którzy trzymali za mnie kciuki: JKW Alfredowi Fabianowi, każdemu Winkulijczykowi i Volkiańczykowi, JKM Fatimie Poppow-Chojnackiej oraz JKM Arkadiuszowi Maksymilianowi z Sarmacji, a także mojej małżonce Adelaidzie. Dziękuję Wam! 
Chwała Związkowi Winkulijskiego!

Chwała Wam Wszystkim!

   

[Erik Otton von Hohenburg]

Po wygłoszonej przemowie Króla rozległy się głośne brawa i wiwaty, które wzniósł także marszałek królewskiego dworu.

[Henryk Wespucci]

- Wasza Królewska Mość! Dziękuję bardzo za te słowa! Cóż więcej mogę powiedzieć - życzę pomyślności na Tronie Winkulijskim.

Niech żyje Król! Boże chroń Króla!

Tymczasem zaprasza wszystkich gości na udział w Balu Koronacyjnym, organizowanym przez Dwór Królewski, w komnacie obok. Jeszcze raz - niech żyje Król, a Państwu życzę udanej zabawy! Dziękuję w imieniu swoim, Rządu Królewskiego, Dworu i przede wszystkim Króla i Królowej za obecność Szanownych Państwa.

[Heinz-Werner Grüner]

Krótko przed koronacją do katedry wkroczyli również Lieselotte Augentrost w towarzystwie Heinza-Wernera Grünera.



Zasiedli w pierwszym rzędzie w wyznaczonych miejscach i z uwagą oglądali, szeptając obie coś na ucho.

Tak jest, byli i oni.