Koronacja JKM Jerzego I Izaaka

W stołecznej Katedrze pw. Świętego Szymona Pustelnika trwały ostatnie przygotowania przed koronacją, która ma rozpocząć się o godzinie 18:30. Do kanugardzkiej świątyni przybywali pierwsi goście zaproszeni na dzisiejszą uroczystość, którzy w spokoju zajmowali wyznaczone im miejsca. Każdy z gości wchodzących do Katedry pw. Świętego Szymona Pustelnika mógł dokonać wpisu w wystawionej przez organizatorów księdze gratulacyjnej.

Przed kościołem kordon policyjny ostatecznie zamknął ulice w pobliżu aby zapewnić sprawny transport kolejnym kolumnom z zaproszonymi gośćmi. Z każdą minutą rósł także tłum ludzi, którzy chcieli zobaczyć na własne oczy tą historyczną uroczystość. Pomóc mogły ustawione w pobliżu olbrzymie ekrany telewizyjnej na których wyświetlał się przekaz z kamer telewizyjnych Telewizji Winkulijskiej.

Minister Stanu Związku Winkulijskiego Henryk Wespucci wspólnie z przedstawicielem Narodowego Kościoła Winkulii, witał przybywających gości zagranicznych oraz najważniejszych urzędników państwowych. Uroczystość rozpocznie się o godzinie 18:30.

Na dwie minuty przed wybiciem 18:30 przed Katedrę Kanugardzką podjechała kolumna eskortowana przez Folksguarde, wioząca Jego Królewską Mość Jerzego I Izaaka wraz z małżonką. Po otwarciu drzwi gustownej, starodawnej limuzyny winkulijskiej produkcji Król wraz z Królową Małżonką udali się w stronę wejścia do kościoła. Tam czekał na nich Prymas Winkulii, Alojzy Ryś. Po krótkiej wymianie uprzejmości, gdy dzwon zegaru katedralnego wybił godzinę 18:30 rozpoczęła się procesja wejścia.

Przez główne drzwi katedry w akompaniamencie hymnu Winkulii do świątyni w procesji po kolei: Prymas Winkulii – Arcybiskup Lehnsbergii, koncelebransi (jeden z nich z krzyżem na przodzie), za nimi Jego Królewska Wysokość – tuż za nim Królowa, asystuje im służba.

Prymas staje za ołtarzem – para królewska siada po prawej stronie od ołtarza – po środku tuż za grobem św. Szymona Pustelnika stoi puste krzesło tronowe

Gdy wszystko było już praktycznie gotowe marszałek dworu JKM polecił swoim podwładnym wskazać miejsca dla gości i samemu zajął skromne miejsce przewidziane przez protokół dla członków otoczenia JKM.

Z racji obowiązków związanych z wizytą Książęcej pary w Królestwie Voxlandu, ambasador Księstwa Sarmacji, Pavel van der Gibson, nie mógł być osobiście obecny na tak ważnym wydarzeniu. Na uroczystość zostali jednak oddelegowani pracownicy ambasady.

Po tych słowach organista zaintonował śpiew psalmu 23. Po czym cała katedra wspólnie śpiewała:

PSALM 23
Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.
Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć:
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach
przez wzgląd na swoje imię.
Chociażbym chodził ciemną doliną,
zła się nie ulęknę,
bo Ty jesteś ze mną.
Twój kij i Twoja laska
są tym, co mnie pociesza.
Stół dla mnie zastawiasz
wobec mych przeciwników;
namaszczasz mi głowę olejkiem;
mój kielich jest przeobfity.
Tak, dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
przez wszystkie dni mego życia
i zamieszkam w domu Pańskim
po najdłuższe czasy.