Zajęcie budynku Stanów Generalnych

[Erik Otton von Hohenburg]

  Dowódca garnizonu kanugardziego Hans Zügermann, pojawił się przed budynkiem Stanów Generalnych, wkraczaj krokiem równym i żwawym na jego teren. Drzwi frontowe oraz tylne zostały już wcześniej obstawione przez jego ludzi, a w swoim pobliżu miał jeszcze kilkudziesięciu innych członków swojej obstawy, których wprowadził do budynku. Nastąpił krótka wymiana ognia pomiędzy wojskiem, a strażą marszałkowską, w której ranny został jeden z funkcjonariuszy, poczym reszta oddala się w niewolę. 

Zügermann przeszedł się pustymi korytarzami ze swoją ekipą i wyważył drzwi prowadzące do sali obrad. Teraz oczy wszystkich trzydziestu pięciu deputowanych i pięciu członków rządu skierowały swój wzrok na niego. Wszyscy zamilkli. Prezydent von Hohenburg przerwał chwilę milczenia i rzekł;

— a teraz proszę państwa o przyjęcie tego aktu! 

*
*     *

I Król

(1) Związek Winkulijski jest dziedziczną monarchią absolutną.
(2) Rodziną panującą jest ród von Hohenburg.
(3) Król wyznacza sukcesje tronu w drodze odrębnego aktu prawnego w obrębie swojej rodziny lub powiązanego z Hohenburgami rodu.
(4) Osoba Króla jest nienaruszalna.
(5) Wszelka władza pochodzi od Króla, Król stanowi oraz egzekwuje prawo przy pomocy administracji dworskiej.
(6) Król może, w sytuacjach nadzwyczajnych i wymagających tego, w drodze dekretu zwołać Stany Generalne będące reprezentacją narodu.

II Rząd Królewski

(1) Rząd Królewski jest jednostką wspomagająca Króla we wdrażaniu i egzekwowaniu prawa oraz w rozwiązaniu spraw bieżących.
(2) W skład Rządu królewskiego wchodzą Minister Stanu (Premier) oraz pozostali ministrowie.
(3) Król powołuje i odwołuje ministrów zgodnie z własnym uznaniem.
(4) Każdy członek Rządu Królewskiego ma prawo zgłosić projekt aktu prawnego.
(5) Król przyznaje w drodze odrębnego aktu prawego ministrom upoważnienia do wykonywanie określonego działu polityki państwa.
(6) W ramach dworu mogą istnieć ugrupowania polityczne.

III Królewskie Siły Zbrojne 

(1) Król jest zwierzchnikiem sił zbrojnych, dowództwo nad Królewskim Siłami Zbrojnymi sprawuje w imieniu Jego Królewskiej Mości Marszałek Sił Zbrojnych.

(2) Król powołuje Marszałka Sił Zbrojnych w drodze dekretu, odwołać może go tylko w przypadku jawnego szkodzenia interesom państwa. 

(3) Królewskie Siły Zbrojne stoją na straży interesów Związku Winkulijskiego, jego integralności terytorialnej i bezpieczeństwa wewnętrznego. 

(4) Królewskim Siłom Zbrojnym podporządkowana jest Folksguarde. 

(5) Pod bezpośrednim zarządem Króla znajduje się służba wywiadowcza Kongsversaherheit. 

IV Przepisy końcowe

(1) Niniejszy akt wchodzi w życie w dniu uchwalenia.

(2) Niniejszy akt prawny może zostać uchylony bądź zmieniony jedynie przez Króla.

(3) rozwiązuję się Stany Generalne oraz Ustawę o Stanach Generalnych.

(4) Królem Związku Winkulijskiego zostaje obrany Erik Otton von Hohenburg, zaś następcą tronu na wypadek nie wyznaczenia takowego jest Artur Kardacz von Hohenburg.

[Mateusz Żmigrodzki]

Do sali wszedł potem Przewodniczący SG Żmigrodzki. Zasiadł za stołem prezydialnym i powiedział:
- Witam Pana Prezydenta... czy jak powinienem raczej powiedzieć - Waszą Wysokość... - uśmiechnął się i zwrócił swój wzrok w kierunku mjra Zugermanna - Panie majorze, proszę o wyprowadzenie z sali posiedzeń deputowanych z klubu SPV.
Zugermann kiwnął głową i wydał rozkaz swoim podwładnym. Każdy z nich złapał jednego z deputowanych SPV pod pachy. Po chwili, wypełnionej obelgami i szamotaniem się socjalistów, lewe skrzydło sali posiedzeń było puste.
- Dobrze, w takim razie stwierdzam, że osiągnięto kworum - wznowił Żmigrodzki - Otwieram trzecie posiedzenie Stanów Generalnych. W porządku obrad jest dzisiaj projekt ustawy o monarchii. Czy ktoś zgłasza wnioski formalne? Nie słyszę, przechodzimy do głosowania... Kto jest za?
Ręce podnieśli wszyscy deputowani. Po chwili opuścili je i Żmigrodzki przemówił ponownie:
- Dziękuję, stwierdzam że ustawa została przyjęta jednomyślnie. Niech żyje Król!
Na sali rozbiegł się vivat na cześć nowego króla.
- Wasza Królewska Mość - zwrócił się Żmigrodzki. - Może Wasza Mość zabrać głos jeśli zechce.

[Erik Otton von Hohenburg]

Wasza Ekscelencjo panie przewodniczący,

Wysoka Izbo!

Obywatele!

Z dzisiejszym dniem witamy nowy, piękniejszy okres w dziejach naszego państwa, jakim jest powrót po dziesięcioleciach tronu królewskiego. Trzy lata istnienia naszego kraju, liczne kryzys państwowości, partyjniactwo i w końcu upadek naszego kraju, udowodniły najak wątłych podstawach funkcjonowała dotychczas nasza republika. Związek Winkulijski ma do wyboru dwie drogi — jedna z nich prowadzi przez republikanizm wprost w marazm i w ostateczną przepaść, jaką powinniśmy za wszelką cenę uniknąć.

Dlatego też nie mogąc dłużej patrzeć na coraz mniej wydolny system sprawowania władzy, który na próżno staraliśmy się zreformować, podjęliśmy trudną, ale też konieczna decyzję o rozwiązaniu Stanów Generalnych i przejęcie całej władzy przez rząd z rodziną królewską na czele. Stabilność silnych jednostkowych rządów nie ulega najmniejszej wątpliwości, a  dziedziczna formuła legitymizacji rządów ją tylko umacnia i dodaje potrzebnego nam jak nigdy wcześniej waloru fabularnego.

Nie pragnę być mimo to władcą ograniczonym do narzucania bezwzględnie swej woli podanym. Pragnę wyciągnąć rękę z ofertą współpracy do wszystkich ugrupowań parlamentarnych, a także tych zmarginalizowanych przez postegvalistyczne elity ugrupowań narodowych. Pragnę aby moje rządy stanowiły epizod jedynie otwierający pewną ścieżkę rozwoju Związku Winkulijskiego w poszanowaniu dla tradycji i pracy włożonej przez wszystkich Winkulijczyków.

I dlatego też zdecydowałem się przyjąć imię monarsze Jana II ku pamięci wielkiego Winkulijczyka, Wielkiego Księcia Winkulii Hansa von Heintschela. Niech imię to stanie się symbolem nowej Winkulii patrzącej w przyszłość wraz z dumą z własnej historii, kultury i bogatych tradycji. Winkulii która nie odtrąci, żadnego ze swoich synów i córek.

Przechodząc jednak do konkretnych celów i zamierzeń polityki rządu królewskiego. Życzeniem jest naszym, aby Jego Ekscelencja Mateusz Żmigrodzki — o ile tylko będzie tym zainteresowany objął przynajmniej na okres przejściowy funkcje Premiera Rządu Królewskiego. Korona pokłada olbrzymie nadzieję w doświadczeniu i umiejętnościach tak zasłużonej persony jaką jest niewątpliwe Arcyksiążę Żmigrodzki. Pragniemy zanadto wyróżnić wszystkich pozostających wciąż z nami wielkich mężów stanu takich jak Henryk Wespucci, Franciszek Paderewski, Alfred Fabian von Tehen-Dżek i Artur Kardacz wyróżnić zaszczytami za ofiarną służbę narodowi.

Korona szczególną troską obejmie bliską nam kwestie rozwoju kultury i sztuki. Przy wsparciu Rządu Królewskiego pragniemy odbudować Królewską Akademie Sztuk Pięknych w Kanugardzie i objąć królewskim mecenatem także inne dziedziny sztuki, ale przede wszystkim poezje i literature, tak potrzebną w dzisiejszych ciężkich dla mikronacji czasach. Nie zapomnimy także o rzeczach niemniej praktycznych, takich jak chociażby reforma ustroju oraz systemu podatkowego. O tychże zamiarach korona będzie informować naród na bieżąco.

[Mateusz Żmigrodzki]

Żmigrodzki usłyszawszy propozycję, zaczął rozmyślać. "Jeśli odrzucę propozycję, pewnie skończę marnie. Jeśli przyjmę, też będzie marnie, ale nie aż tak. W końcu - różne drogi przyjmujemy dla dobra Winkulii"
- Wasza Królewska Mość - wstał z fotela. - Przyjmuję. 

[Erik Otton von Hohenburg]

Członkowie Stanów Generalnych poczęli bić brawa za szefa rządu i Króla, pośród wiwatującego tłumu przedarł się nagle głównodowodzący wojsk osaczeskich i poprosił JKM oraz JE Premiera o rozmowę. 
— Związek Albioński zbiera wojska na granicy. Nie należy lekceważyć mobilizacji jaką wszczęli republikanie z południa! 
— ehh.. Ten faszystowski Albion! zawsze stoi na przeszkodzie naszym planom! Musimy jak najszybciej zaprowadzić spokój w prowincji.
— mamy wojska z Osaczeska, Dzielnicy Senioralnej a także z Anater i Volkianu mamy wsparcie, niech JKM da rozkaz a wyruszymy czym prędzej na wroga! 

[Mateusz Żmigrodzki]

- Wasza Królewska Mość... pozwoli na chwilę...
Odeszli na bok.
- Mógłbym spróbować negocjacji z Kardaczem. Myślę, że lepiej rozwiązać to pokojowo... W końcu jest on następcą tronu.

[Erik Otton von Hohenburg]

Król chwilę się wachał po czym odparł. 
— istotnie, też uważam, że lepiej byłoby to załatwić pokojowo. Silna monarchia ma za zadanie jednoczyć a nie dzielić, a nic tak nie szkodzi wizerunkowi monarchii jak wojna domowa między jej członkami. Także więc udzielam panu Premierowi zgody na rozpoczęcie rozmów, o ile tylko takowe są możliwe.