Dzień dobry

[Artur Kardacz]

Z tą polityką różnie bywa. Ożywia się głównie w momencie wyborów na Ministra Stanu, oprócz tego na próżno szukać batalii politycznych. W ogóle ostatnio scena polityczna została zabetonowana przez rząd jedności (koalicję prawicowego PNW i lewicowego Folksbundu). Przełamać chciała to Partia Socjalistyczna Volkianu i Pan @Henryk Wespucci ale nie udało się. Może świeża krew będzie impulsem do ponownej walki między partiami.

[Burek]

Nie zapominajmy o kwestii akcesji do nowej Federacji Nordackiej, która też przyniosła pewne ożywienie polityki. Niestety zwolennicy federacji nie byli zbyt zażarci i w większości szybko się poddali. Sceptykom udało się przekonać rdzeń obywateli (a może raczej zwolennicy nie przedstawili niektórym początkowo otwartym na idee FN żadnej przekonującej argumentacji, być może uważając zawiązanie neoFN za coś oczywistego). :p
Obecnie polityka wewnętrzna nie jest bardzo zażarta (co wynika po części z demografii, ale jesteśmy na pewno bardziej polityczni od Leocji czy Edelweiss (gdzie zresztą takie było założenie przy tworzeniu państwa, a na ich czele dalej stoją wszechwładni architekci.)
A teraz znikam! 

[Erik Otton von Hohenburg]

Bardzo mnie cieszy, że Szanowny Pan docenił tworzoną przez nas kulturę oraz próby rozwijania sceny politycznej. Tak jak wskazali moi przedmówcy nie jest pod tym względem u nas idealnie, ale wciąż ciut lepiej niżeli we wspomnianych państwach. Niemniej mi samemu także doskwierał brak silnie zarysowanej i aktywnej sceny politycznej chociażby takiej jaką istniała w "wittowskim" Dreamlnadzie (no, może w nieco złagodzonej wersji), ale jednak wydaje mi się, że jest jeszcze szansa na ożywienie sporu partyjno-ideologicznego, co nie ukrywam bardzo by mnie ucieszyło.

[Eugen Savyans]

Wittowski Dreamland to w dużej mierze pozytywny wzorzec, acz do pewnego stopnia także dość rzadki przykład problemu przeciwnego względem występującego dziś w większości mikronacji. Zbyt wysoka temperatura sporu politycznego doprowadziła do „przegrzania” państwa, czego skutki widzimy do dzisiaj. Można postawić tezę o istnieniu pewnego optimum temperatury sporu politycznego w mikronacjach, dlatego słuszne jest sformułowanie o nieco złagodzonej wersji.

[Henryk Wespucci]

Panie Kardacz, Socjalistyczna Republika Volkianu nigdy nie śpi. Zbieramy siły do kolejnego uderzenia. Tym razem niewątpliwie skuteczniejszego. Mam nadzieję, że zatrzęsie się kanugardzki pałacyk.