Acta Etnografica Winqulica

[Erik Otton von Hohenburg]

Chersowie


Chersyjska puszta

Chersowie są archaicznym ludem pochodzenia batawskiego, prowadzącym koczowniczny styl życia. Najwczesniejsze wzmianki o ludzie Chersów siegają VIII wieku naszej ery i w tym czasie zajmowali oni siedziby nad północnym morzem v-czarnym. Stopniowo jednak wypierani przez inne ludy stepowe w tym między innymi Kugarów i Orde, przyłączyli się oni do konfederacji plemion proto-winkulijskich, które rozpoczynały zasiedlanie terenu północnej Winkulii. W roku 800 Winkulianie pod wodzą legendarnego ksiecia Horuza zajeli obszary dzisiejszej północno-zachodniej Winkulii, zas wywodzacy sie od niego szczep Winkulian nazwano Goruzinami. Winkulianie kontynuowali swoją wedrówkę na południe subkontynentu, dając to początek nowym szczepom Winkulijskiego narodu -jak np. Górnym Winkulijczykom czy tez Alemańczykom. W przeciwieństwie jednak do nich Hersowie przez wiele wieków pozostali wierni swoim tradycjom i odłączyli się od konfederacji proto-winkulijskiej. Gdy Holmend Wielki przyjął chrzest, Chersowie kontynuowali koczowniczy styl życia nękając najazdami obszar półwyspu winkulijskiego, jednoczescie popadajac w zaleznosc od Ordy. Gdy w XIII wieku wiekszosc Krolestwa Winkulijskiego (z wyjątkiem obszaru Alemanii) popadla w zaleznosc od Ordy, Winkulia zaprzestała prób chrystianizacji regionu aż do połowy XVI wieku. Chanat Cherski udało się zlikwidować dopiero w XIX wieku, i choc oficjalna religią wiekszosci Chersów jest islam i w miejszym stopniu chrzescijanstwo, to w opowiesiach ludowych zachowaly sie slady pradawnej starobatawskiej, czy tez starowinkulijskiej religii. Chersowie obecnie jak i w zamierchlych czasach, stanowią mniejszosc na zajmowanych przez siebie terenach. Nie przeszkodzilo im to jednak w krotkotrwalym odbudowaniu swego panstwa w roku 2015. Obecnie ich liczbe szacuje sie na niecale 20 tysiecy, trudnią się głównie chodowlą trzody. W komitacie arbackim znane są regionalne odmiany bydła i koni takie jak powszechnie spotykane w całej winkulii arbackie bydło szare,  winkulijski koń gorącokrwisty czy też popularne rasy psów pasterskich takich jak Owczarek Pekoński Wyżynny oraz Wilczak Ventaturyjski - obie rasy zostały docenione przez służby strzegące granic państwa oraz organy porządkowe. Z uwagi na unikatowy charakter swego folkloru, wielu turystów przyjezdza do Ułam Arbat aby uczestniczyć w swiecie przesilenia letniego i uczestniczyc w rekostrukcji obrzędów szamanistycznych. Dialekt Chersyjski choć zawiera wiele zapozyczen od innych ludów stepowych zachował bardzo wiele z języka protobatawskiego i starowinkulijskiego i uchodzi za stadium posrednie pomiedzy współczesnym jezykiem winkulijskim a językiem protobatawskim. Mimo swiadomosci swej odrebnosci i pamieci o swoim pochodzeniu Chersowie czują się na ogół częscia narodu winkulijskiego i w znacznym stopniu doszlo do ich asymilacji ze spoleczesntwem Winkulii.