[Trinitz i okolice] Ostatnie szwy

[Burek]

27. września przed południem, burmistrz udał się na miejsce ogłoszonego zgromadzenia. Drogą idącą na południe od miasta ciągnęły wozy, ludzie i nieliczne samochody. Ludzie z i poza miasta tłumnie ściągali na wyznaczone miejsce. Burmistrzowski samochód zjawił się w wiosce Alt Wärdhas, a stamtąd Burek udał się pieszo nad brzeg jeziora. Na pobliskiej polanie gnieździło się już wiele ludzi, z biegiem czasu zbierało się ich coraz więcej. Na miejscu miejscy stróżowie rozstawili stoły z piciem i jedzeniem dla mieszkańców, podczas gdy Burek wraz ze swoim sekretarzem i miejskimi rajcami doglądali przygotowań. Towarzyszyło mu także pięciu mędrców, których poprosił o pomoc w nadzorowaniu wiecu. Po pewnym czasie gdzieś na uboczu polany pojawił się pewien starzec, ten został rozpoznały przez Ojca Juvala jako Irmín Jorikssun Wurm, wędrowny këllha. Burmistrz zaprosił również i go do zgromadzonej rady. 

 

Po pewnym czasie tłum zgromadzonych był bardzo dużych, nikomu nie chciało się ich liczyć, ale było ich na pewno z parę tysięcy. Po przywitaniu się z Vogtami poszczególnych wspólnot, burmistrz ogłosił, że Ländting odbędzie się nie na wyspie Urholm, ale na brzegu jezioraze względu na liczebność zebranych i związane z tym problemy logistyczne. Jednak by tradycji stało się zadość, Burek wraz z mędrcami, dygnitarzami z miasta i reszty prowincji, przeprawił się łodzią na wyspę, by tam oficjalnie ogłosić rozpoczęcie Ländtingu.