Edelstein der Meere - jacht rodu Cargalho

[Joachim Cargalho]

- Cóż za wejście - skomentował przylot Lieselotte. Ta przyleciała, a jakże... z Nunusiem. Cargalho przywitał się z nią, a  później wyczochrał Nunusia za uszami. - Chciałem nazwać tę łajbę na Twoją cześć - mówił do psa - wolałbym jednak, by była mi posłuszna - zaśmiał się.

Joachim objął Lieselotte i rzekł - próbowałem wysondować, co byłoby najlepszą pamiątką z Winkulii i dowiedziałem się, że mają tutaj długie tradycje żeglarskie. No cóż, pewnie czapka by Cię nie zadowoliła - zaśmiał się nakładając jej symbol kapitana, który otrzymał przed chwilą od Alfreda - ale taki jacht dla naszego rodu, na pewno będzie dobrym powodem, by tu wracać.

Gdy Alfred zobaczył Nunusia, od razu postanowił się nim zaopiekować. Chyba nie zamierzali protestować z tego powodu.
- Zapraszam Panią na pokład - powiedział do Pani Augentrost i podał jej rękę by ułatwić wejście. Później zwrócił się do Alfreda i podziękował mu jeszcze raz za podarunek i chęć zajęcia się Nunusiem - uważaj na niego, pewnie już myśli co wykombinować - zaśmiał się.

Później wrócił na pokład i zaprowadził Lieselotte na przód statku.
- Przygotowałem kilka przekąsek, żebyśmy mogli trochę tu zabawić - powiedział wskazując na przygotowany mini piknik.