"Historia przedinternetowa Marsylii"

[August vHS]

CZĘŚĆ VII: KONSULAT ZA CZASÓW KONSUMA, KONSULIKA I KUMA ORAZ CZASY OCHLOKRACJI

Z krótkotrwałego chaosu na szczeblach władzy, który nastąpił krótko po proklamacji Konsulatu, wynurzyło się Kolegium Marsylijskie. Organ ten, złożony z najbardziej znanych mieszkańców miasta przyznał sobie prawo do obierania konsula, administrującego państwem w imieniu ludu. Faktyczną władzę dzierżył jednak tandem Konsum - Konsulik, z czego ten pierwszy stał się konsulem. Otworzył on Marsylię na świat, importując liczne rozwiązania z zachodniej Voximy i sprowadzając do kraju wykwalifikowaną kadrę roboczą, jak również rotryzm. Hojnie wspierał on finansowo prywatne manufaktury, w tym te tworzące nową broń - arkebuzy. Stworzył podstawy systemu edukacji, zwalczał analfabetyzm, a w roku 1502 rozpoczął budowę Pałacu (lub jak kto woli Ratusza) Konsularnego. Był jednak zarazem człowiekiem bezwzględnym dla przeciwników, z czasem doprowadzając do wygnania coraz większej liczby osób. Ponadto w kręgach władzy obracać zaczął się Kum (1478-1550), który to zasłynął podczas rewolucji marsyliańskiej, gdy, mając wtedy lat piętnaście, podpalił zbrojownię rojalistów. Przyjęty w szeregi armii, prędko został mianowany porucznikiem i stał się doradcą oraz protegowanym tak Konsuma, jak i Konsulika. W 1508 roku mianowano go członkiem Kolegium, w owym roku ożenił się również z siostrzenicą Konsuma, Dramatią (1488-1562), z którą miał syna, Kapie Muzryja (1512-1571), jednak w 1516 roku, po rozpadzie rządzącego tandemu, rozwiódł się z nią. Wywołało to oburzenie wśród sfer panujących. Dodatkowo Kolegium rozjuszyło ujawnienie ambicji Kuma, który chciał przejąć władzę i przywrócić monarchię, co udowodnił, kierując nieudaną próbą przewrotu niezadowolonych oficerów w owym roku. W przeciwieństwie do większości uczestników puczu, nie został zgładzony, a jedynie wygnany, ze względu na poparcie, jakim cieszył się w uznającym go za "swojego człowieka" społeczeństwie. Azyl znalazł w Kralku, gdzie mieszkał do ułaskawienia w 1518 roku, uczynionego ze względu na falę niepokojów społecznych w Marsylii. Pomógł on odsuniętemu na boczny tor Konsulikowi zyskać poparcie ludności, w wyniku czego tego drugiego mianowano w 1523 roku honorowym współkonsulem, po tym jak doprowadził do wejścia w życie uchwały o dożywotniej kadencji konsula, natomiast Kuma przywrócono do grona członków Kolegium. Później został na dwie dwuletnie kadencje jego przewodniczącym (1529-1533) oraz zastępcą konsula (1536-1540). Jego odwołanie z tego stanowiska spowodowało powrót zamieszek i tak oto 25 lipca 1540 roku lud wtargnął do Pałacu Konsularnego, wywlekając z niego bezczynnego od dłuższego czasu Konsuma i wtrącając go wraz ze świtą do lochu, gdzie ten w następnym roku zmarł. Kolegium natomiast odwołało go z funkcji konsula, mianując nowym władcą zniedołężniałego, zależnego od Kuma Konsulika, a samego Kuma obwołując "Szlachetnym Regentem, Opiekunem Konsula". Szlachetny Regent przy pomocy konsula obsadził Kolegium swoimi zwolennikami, przemianował je na Zgromadzenie Ludowe, a jego marszałkiem mianował swego syna, Kapie Muzryja, co jednak uczynił wyłącznie ze względów utrzymania wizerunku dobrotliwego ojca. Po śmierci sędziwego Konsulika w 1545 roku nowym konsulem stał się oczywiście Kum, który ożenił się w rok później z wnuczką obalonego przez rewolucję króla Marsylii, Androną (1511-1550), co wywołało gniew Kapie Muzryja, którego odwołano z funkcji marszałka i zastąpiono sędziwym kombatantem Wojnusem (1565-1546), który jednak zatamował monarchistyczne dążenia Kuma, który w odpowiedzi w październiku owego roku rozpędził przy użyciu armii Zgromadzenie. Zbiegły marszałek zginął z rąk wściekłego na całość władzy tłumu po tym, jak próbował namówić go do rewolucji. Rok później dla uspokojenia nastrojów Kum rozpoczął wojnę z Kralkiem "ku pomszczeniu Kirymu". Z początku odnosił on sukcesy, lecz po kilku latach dziura budżetowa oraz niezadowolenie armii i ludu podburzanego przez Kapie Muzryja dały o sobie znać z pełną mocą. Lud ponownie ruszył na Pałac Konsularny, wtargnął do niego i wybił wszystkich się tam znajdujących, w tym żonę Kuma, który zbiegł, lecz później znaleziono go powieszonego w koszarach. Ocalał jedynie jego małoletni syn, Alaner (1547-1566). Restaurowane zgromadzenie mianowało jego i Kapie Muzryja konsulami i współwładcami, przy czym ten drugi miał zarazem sprawować regencję do czasu dojścia pierwszego do lat sprawnych. Taki układ utrzymał się jednak zaledwie rok, bowiem w 1551 roku lud wygnał władzę z kraju, rozpoczynając okres anarchii zwany ochlokracją. Trwało wtedy chaos, nie istniały urzędy i władza centralna. Państwa okoliczne wszczęły w 1554 roku wojnę i ustanowiły rządy swojego "kandydata", Majorhausa (1511-1564) oraz spacyfikowały buntowników. To był koniec ochlokracji. Nie był to jednak koniec Konsulatu ani Marsylii...