Legendy winkulijskie

[Erik Otton von Hohenburg]

Mit Lehnsberski

Mit Lehnsberski jest jednym z najstarszych zachowanych tekstów literatury starowinkulijskiej sporządzanej najpewniej pod koniec XII wieku na podstawie dawnych baśni i legend ludowych. Możemy w nim doszukać się pozostałości dawnej mitologi środkowej Winkulii. Zgodnie z legendą po stworzeniu ludzi i założeniu przez nich pierwszych państw na ziemię spadł nieoczekiwany kataklizm, jakim było pojawienie się rasy przybyszów z gwiazd. Doprowadziło to do upadku pierwszych cywilizacji i uczynienia z ludzi na wiele stuleci ich niewolników. Najeźdźcy mieli min. założyć miasto Lehnsberg oraz ustanowić je stolicą swego państwa. Panowanie ich nad ludźmi zakończyło się jednak wraz z okresem zmian klimatycznych, które doprowadziły ich rasę na skraj wymarcia. Ich zdziesiatkowana populacja nie mogła już dłużej narzucać swego panowania ludziom, którzy przetrwali ukrywając się głęboko pod ziemią na pustyni Siyah. Bóg Óssan pozwolił ludziom odbudować swoje dawne państwa i żyć wolnymi, jednak przepowiedział również powrót przybyszów i zagładę ludzkości, po której miały nastąpić nowe rasy i ich cywilizacje. 

Gdy rozstąpiły się mórz głębiny,
i suchy ostał się ląd,
nie ostali się ludzie z poprzedniej krainy,
i bogowie wydali sąd,
i odtąd aż po wsze czasy ludziom nadano te ziemię,
choć dotychczas było to ich i przybyszów mienie
I było w owych sławnych czasach,
gdy przed wielkim mrozem,
władze nad ludźmi mieli przybysze z siedzib, za wielkim wozem,
Królestwa ludzi zniszczono, pognano naród po lasach,
I w owych czasach giganci jakich ich mianem tym przezywano,
I byli ludzie jakich niewolnikami ich przezywano,
I przez stulecia niesprawiedliwość się działa,
aż w końcu zawiść między Bogami się stała,
I wtedy jeno rzecze Óssan do, Kyryzyja,
"nie zegnie sie jeno przed potworami twa szyja"
"poślij ino ludziom wiadomość, że giganci prochem się staną, lecz przedtem mi władze nad sobą oddadzą"
I jak mu prorok przyrzekł, tak wiarę ogłosił,
pobrano wozy, ludzi i zwierzynę,
odpedzono ich na pustnie,
gdzie na głód i upał skarżyć się mieli,
Wtem ze stolicy świata się zdumieli,
W Starym Lehnsbergu — mieście gigantów,
Gdy siermiężny mróz ich miasta spotkał,
do zagłady ich rasy i narodu spotkał,
miasto bezludne ostało się niemal,
wten Óssan nakazał, ukryć się w ziemi na lat czterdzieści,
Tam też podał dalsze ludziom wieści,
że potop nastanie i zmiecie narody wtem,
nowe czasy nastaną dla ziemi,
bez odwiecznych tyranów jej obcych,
ujrzą ludzie mnogość królestw swych mocnych,
Lecz ich [przybyszów] rządy powrócą na ziemi pod koniec czasów, i nowe ludy zaludnią ziemię.