Wizyta Ministra Stanu u przywódców protestów

[Adam Aleksander II]

Minister Stanu cieszył się, słysząc, że jego słowa uspokoiły w jakimś stopniu część tłumu. Wolał takie wyjście, niż gdyby mieli go sponiewierać, rozwścieczeni jego słowami. Jak też się spodziewał, nie udało mu się przekonać wszystkich, którzy widocznie nie ufali władzom w Kanugradzie. Wiedział, że nic już więcej tutaj nie zdziała, dlatego też, postanowił rzucić na pożegnanie proste frazesy, o tym, że rząd, z nim na czele będzie robił wszystko, by zabezpieczyć integralność Związku Winkulijskiego, oraz że będzie dążył do zażegnania konfliktu na linii Wieniewa-Albion, tak by każda ze stron była zadowolona. Gdy zakończył swoje ostatnie przemówienie, rozpoczął drogę na lotnisko, gdzie odebrał od swojego asystenta wszystkie niezbędne notatki z rozmów prowadzonych z władzami Związku Albiońskiego, po czym wsiadł do samolotu, jednak nie po to, by wrócić do Krasnodarska, czy Kanugradu, a by udać się do najbliższego miasta portowego, skąd zaokrętował się na jednostkę pod banderą Związku Winkulijskiego, a następnie wypłynął, by złożyć niezapowiedzianą wizytę Księciu Wyspy Wieniewa.