Bal powitalny

[Erik Otton von Hohenburg]

Wasze Ekscelencje, 

Ogromnie cieszę się, że pomimo wielu różnorodnych trudności jakie na codzień towarzyszą nam w świecie, zarówno tym realnym jak i wirtualnym udało nam się spotkać w naszym noradckim gronie. Jest to dobry sygnał, gdyż świadczy o tym, że idea wspólnej, ponadnarodowej współpracy na rzecz wielkiej Nordaty nigdy nie straciła na znaczeniu. Przez lata dziesiątki, być może setki osób kształtowały własny oryginalny wymiar kulturowy z którego możemy być dumni jako kontynuuatorzy jego najlepszych tradycji. 

Całkowicie podzielam zdanie JE Swarzewskiego, że na chwilę obecną istotnie potrzebna jest nam nie tyle integracja polityczna czy też kulturalna, ale przede wszystkim integracja w wymiarze czysto ludzkim. Jestem głęboko przekonany o tym, że będziemy w stanie rozmawiać o Nordacie w sposób konkretny, dojrzały i powściągliwy, nie będąc obojętni na dzielące nas różnice, ale zarazem gotowi szukać wspólnych celów i wartości. 

Nordata stanowi wspólną ojczyzne dla wielu nacji, państw, kultur, ale co najbardziej wartościowe i piękne — ludzi, dlatego też uważam, że dobrym wstępem do głębszej współpracy będzie, jak wspomniał mój szanowny przedmówca organizacja cyklicznych zjazdów poświęconych współpracy i umacnianiu więzi nordackiej.

Pamiętajmy, że mimo wszystko Nordata ma wciąż ogromny potencjał rozwojowy wynikający zarówno z wielkiej przeszłości i tradycji, jak i zarazem ogromnej przestrzeni do eksperymentów. Jesteśmy społecznością, która z łatwością adaptuje się do nowych warunków i oczekiwań ludzi wiążących z nią swój los. Nie zapominajmy o tym w kontaktach z innymi kręgami kulturowymi, nie patrzmy na siebie ani na innych z pogardą, ale spoglądajmy ze spokojem i z optymizmem w przyszłość.