Minął już rok od ostatniego Szczytu Rady Państw Nordaty w Januszowicach/Krasnodarsku. Była to ostatnia impreza integrująca państwa Kontynentu Północnego. Wiele się zmieniło. Zmienił się mikroświat, zarówno nasze państwa, jak i ogólna sytuacja. I my się zmieniliśmy, jesteśmy wszyscy rok starsi i teoretycznie dojrzalsi. Był to trudny rok także w wymiarze realnym, ze względu na sytuację pandemiczną i zaostrzenie reżimu neokonserwatystów. Ale wydaje mi się, że jeszcze bardziej niż przed rokiem potrzebujemy Mikroświata, jako odskoczni od życia realnego. Mikroświat pozwala nam rozwijać pasje i zacieśniać więzi z ciekawymi ludźmi o podobnych zainteresowaniach. 

Jeśli chodzi o mnie, jestem w dalszym ciągu zwolennikiem integracji nordackiej, ale zmieniłem zdanie co do jej formy. Ważniejsza niż podpisywanie traktatów i budowanie dalekosiężnych planów jest integracja ludzi zamieszkujących Nordatę. Nasze grono nieco się zmniejszyło, ale to nic ostatecznego - jeśli będziemy się dobrze bawić w obecnym gronie, to istnieje duża szansa, że znajdą się ludzie chętni do wspólnej z nami zabawy. 

Co więc proponuję? Odwiedzajmy się wzajemnie na forach. Organizujmy luźne szczyty, ale bez wielkich oczekiwań, że zrealizujemy od razu rzeczy wielkie - nie zapominajmy, że Mikroświat jest dla nas, a nie odwrotnie. Zastanówmy się, czy moglibyśmy integrować się na jakiejś jeszcze płaszczyźnie, np. stworzyć grupę na fejsie, a może nawet zorganizować mini-zjazd w realu. A gdy już będziemy ze sobą rozmawiać i jeśli powstrzymamy się od podejścia szowinistycznego, to pomysły na wspólne inicjatywy i chęć do ich realizacji same się pojawią, jak w każdym kraju, gdzie jest sensowna liczba obywateli i dobra atmosfera. Ale nic na siłę, żadnych przerośniętych ambicji, żadnej presji. 

Wasze Ekscelencje, 

Ogromnie cieszę się, że pomimo wielu różnorodnych trudności jakie na codzień towarzyszą nam w świecie, zarówno tym realnym jak i wirtualnym udało nam się spotkać w naszym noradckim gronie. Jest to dobry sygnał, gdyż świadczy o tym, że idea wspólnej, ponadnarodowej współpracy na rzecz wielkiej Nordaty nigdy nie straciła na znaczeniu. Przez lata dziesiątki, być może setki osób kształtowały własny oryginalny wymiar kulturowy z którego możemy być dumni jako kontynuuatorzy jego najlepszych tradycji. 

Całkowicie podzielam zdanie JE Swarzewskiego, że na chwilę obecną istotnie potrzebna jest nam nie tyle integracja polityczna czy też kulturalna, ale przede wszystkim integracja w wymiarze czysto ludzkim. Jestem głęboko przekonany o tym, że będziemy w stanie rozmawiać o Nordacie w sposób konkretny, dojrzały i powściągliwy, nie będąc obojętni na dzielące nas różnice, ale zarazem gotowi szukać wspólnych celów i wartości. 

Nordata stanowi wspólną ojczyzne dla wielu nacji, państw, kultur, ale co najbardziej wartościowe i piękne — ludzi, dlatego też uważam, że dobrym wstępem do głębszej współpracy będzie, jak wspomniał mój szanowny przedmówca organizacja cyklicznych zjazdów poświęconych współpracy i umacnianiu więzi nordackiej.

Pamiętajmy, że mimo wszystko Nordata ma wciąż ogromny potencjał rozwojowy wynikający zarówno z wielkiej przeszłości i tradycji, jak i zarazem ogromnej przestrzeni do eksperymentów. Jesteśmy społecznością, która z łatwością adaptuje się do nowych warunków i oczekiwań ludzi wiążących z nią swój los. Nie zapominajmy o tym w kontaktach z innymi kręgami kulturowymi, nie patrzmy na siebie ani na innych z pogardą, ale spoglądajmy ze spokojem i z optymizmem w przyszłość.