Spacerem po Zanahorii

[Erik Otton von Hohenburg]

Ach, zaiste przecudowna jest to budowla — stwierdził Erik zachwycony doskonałością przybytku i biebywałym kunsztem, jakim wykazali się zanahoryjscy twórcy Zamku. — trafiła w dobre ręce! — podsumował, gratulując kuzynowi przejęcia tego kawałka ziemi, życząc mu przy tym możliwie jak najlepszego zarządzania regionem. Po opuszczeniu twierdzy, gdzieś na mieście przypadkiem spotkali Andrzeja Swarzewskiego, z którym Alfred wdał się w rozmowę na temat domu starców w regionie:
— państwo chętnie wspomoże ów słuszny projekt, o ile będzie taka wola ze strony władz lokalnych, realizując przy tym swoją najbardziej podstawową misję, pomocy osobom najbardziej tego potrzebującym. Zanadto proponuję, jeśli nie mają państwo pomysłu na nazwę dla tegoż przybytku "Dom Spokojnej starości im. emerytów i rencistów przed trzydziestką z tytułu permanentnej prokrastynacji" 

 

***

Rozmowa trwała już jakiś czas i w końcu z ust Erika padło pytanie skierowane w stronę Alfreda: Czy w twoich zacnych włościach są jeszcze jakieś ciekawe miejsca jakie łaskaw byłbyś przedstawić? choć spodziewam się że jest ich niewątpliwie zbyt wiele do zobaczenia na jak na mój krótki urlop! — poczym spojrzał się na Andrzeja — czy w takim wypadku, byłbyś skory do tego, abyś udał się z nami na zwiedzanie miasta?