„Wybierz mądrze, nieważne kogo wybierzesz!”

[Arkadiusz Norbert]

Komitet Wyborczy Partii „Daleriański Front Wolności”

 

pragnie przedstawić:

 
Program Wyborczy Arcadia Norberta Deliarta von Witcher

  

    

Drodzy Obywatele!

Drogie Obywatelki!
 
Chciałbym przedstawić Wam orędzie, które przygotowałem w ramach własnych, dość luźno i zrozumiale opisanych postulatów wyborczych na stanowisko przyszłego Przewodniczącego Rady Federacji. Obietnicami tego nazwać nie wypada, bo jak to z obietnicami bywa, prawie nigdy się nie spełniają.
 
  

0. Sylwetka pretendenta:

 

Arcadio Norbert Deliart von Witcher, v-zamieszkały od 25 grudnia 2015 roku, Jego Arcyksiążęca Wysokość Learvén, były Minister Spraw Wewnętrznych w rządzie Kaspara Waksmana i deputowany III kadencji Parlamentu Unii Trzech Narodów, starający się być miłym, żartobliwym i szczerym v-politykiem-amatorem. Choć w mikroświecie do tej pory niewiele robił, zdążył więcej zobaczyć.
 
 

1. Nie powtarzajmy błędów UTN!

 

Zakładając Unię Trzech Narodów w marcu tego roku, my, podpisujący wówczas pierwszy i drugi traktat o Trójkoalicji myśleliśmy nad połączeniem Ardemii, Dalerii i Muratyki. To połączenie miało służyć przetrwaniu. Pomimo słabej aktywności każdej mikronacji z osobna, liczyliśmy, że w grupie uzyskamy coś większego. I tak było. Uzyskiwaliśmy przez dłuższy czas bardzo wysokie wyniki w rankingach, utrzymywaliśmy się na ustach innych mikronautów. Jednak nie zawsze mówiono o nas tak ciepło i miło jakby się zdawało. Praktycznie, komplementy były rzadsze od obelg. Ten temat postanowię bliżej rozwinąć w trakcie argumentacji drugiego z moich postulatów. Wracając do sedna sprawy - państwo zdawało się kwitnąć. Jednakże, pojawiły się w nim pewne spory. Spory, które wraz z upływem czasu narastały. Wiadome powszechnie jest, że niemożliwym będzie zbudować społeczeństwo, które zgadza się ze sobą w stu procentach, bowiem naturalne jest, iż to powinno cechować się wszelaką różnorodnością. Lecz, pomimo powszechnej różności członków społeczeństwa, rzadko dochodzi do tego, aby właśnie przez nie państwo upadało. W świecie realnym dochodziło wówczas do wojen domowych, powstań czy innych źródeł ogniw rebelii wobec rządów. 
 
Tworząc Unię Trzech Narodów obiecaliśmy sobie, że zbudujemy nację, która dalej będzie kultywować wszelkie różnice panujące pomiędzy samorządami składowymi. Z miarą upływu czasu Unia zmierzała ku ujednoliceniu władzy. Owe prowincje zanikały. Dochodziło do unitaryzacji. Unitaryzacja ta sprawiła, że prowincje ponownie chciały być wolne, ponieważ coraz bardziej były uzależnione od centrali. I wbrew pozorom, nie chodzi mi tutaj o sytuację samej Dalerii podczas mojego pierwotnego panowania. Byliśmy świadkami powstania różnych protestów, awantur czy nawet dwóch przedmiotów. Nie wszystkie można klarownie podporządkować relacjom prowincje-centrala, a jednak takowe starcia się ujawniały. Aby nie wzbudzić pewnych doz kontrowersji, pozwolę sobie nie wspominać żadnych z nich. Niech każdy z nimi powiązany przypomni je sobie w swojej głowie i zamilknie wobec nich już na wieki, dla dobra ogółu Federacji. Albowiem od teraz nadchodzi nowa era. Nowa era dla nas wszystkich.
 
Zamierzając kandydować na Przewodniczącego Rady Federacji, mam na celu reformę ustrojową w porównaniu do spadku pozostawionego nam przez twór Unii Trzech Narodów. Nie zamierzam jednak zmieniać absolutnie wszystkiego, albowiem część samych pomysłów zastosowanych dawniej była dobra. Na pewno pozostawiłbym wspólny bank oraz unię gospodarczą samorządów składowych z uwagi na dobre walory ekonomiczne. Jednolita waluta - ren, jak już zaproponowano jej nazwę - zapewne ułatwia wszelkie transakcje poprzez wewnętrzną eliminację kosztów transakcyjnych, jak i zewnętrzną niwelację wahań kursowych w stosunku do walut innych mikronacji. Powinniśmy także posiadać dalej armię zbiorową, która będzie przynosić efekty w ramach wspólnej kooperacji, wzajemnych nauk oraz wymian technologicznych czy osprzętu i oporządzenia, a przy tym ponownie zachować pewną cząstkę wojsk lokalnych służących jako ochrona granic w ramach ataku przeciwnika lub różnego rodzaju rebelii. Podstawą Federacji winno być także pojednanie krajów wspólnoty poprzez wprowadzenie władzy zwierzchniej w osobie Przewodniczącego Rady Federacji oraz samej Rady Federacji jako odpowiednika parlamentu zbiorowego. Cóż więc zamierzam zmienić?
 
Jako że Federacja z nazwy, jak i ustroju ma pozostać państwem federalnym, a także dlatego, że jestem jednym z jej pomysłodawców, chciałbym, ażeby wszystkie prowincje FN posiadały równe, a zarazem wysokie autonomie, nie tak jak było to ostatnimi razy. Z tegoż względu nie pozwolę, aby w Radzie Federacji nie znajdował się chociażby jeden, na tą chwilę, przedstawiciel każdej z nich. Doprowadzi to do większego potencjalnego wyrównania szans na wyrażanie swojego zdania oraz reprezentacji „prowincji”. Nie pozwolę także na odgórną ingerencję w prawo lokalne. Jeśli wyrok lub akt ma charakter miejscowy, taki ma też pozostać, o ile niezawisły sąd nie zadecyduje inaczej. Chodzi nam w końcu o sprawiedliwość i czystość relacji prawnych. Warto byłoby także uregulować prawnie kwestię dotyczącą decyzji samorządu na dobrowolne odejście z FN, w postaci dwustronnego porozumienia, bądź kryzysowo - chociażby jednostronnego uzasadnionego oznajmienia, niezależnie od jego ostatecznego wyniku rozpatrzonego przez odpowiedni organ sądowniczy w celu jego uznania.
 
W ramach wspomnianych gwarantowanych wysokich autonomii krajów wewnętrznych jako Prezes Partii „Daleriański Front Wolności” zamierzam także doprowadzić ustawową możliwość prezentowania ich własnych stanowisk za granicą, niezależnie od stanowiska tak zwanej „centrali”, jednak także ich nie równoznacznemu pod względem wagi czy wysokości rozpatrywania przez zewnętrzne organy ambasadorskie i konsulackie. Służyć to ma rozjaśnianiu problemów związanych z rozbieżnością zdań, zarówno tych międzyprowincjonalnych, ale także międzynarodowych, w szczególności, gdy samorząd stanowi jedną ze stron umowy.

2. „Federacja przyjazna zagranicy”

  

W poprzednim punkcie wspomniałem o nowych proponowanych możliwościach dla krajów możliwych do wykorzystania w ramach ułatwienia mediacji, a także problemu z opiniami międzynarodowymi o naszym kraju. Prawdą jest, że przynajmniej niektóre z decyzji podejmowanych na „arenie pollińskiej” były podejmowane zbyt agresywnie i pochopnie, zaś poziom organizacji państwa pomimo jego dłuższego trwania nie zawsze był zadowalający. Jak wiadomo, liczy się honor własnego państwa i dobrze wiem, że nigdy żadna ze stron nie pójdzie na ugodę w sprawach, które mogą zadać którejś z nich cios poniżej pasa. Mimo to, warto byłoby zadbać chociażby o rzeczy obejmujące naszą, wspólną stronę. Uważam, iż w sprawach dyplomacji powinni być delegowani opanowani, ale i znający zasady zawierania stosownej mediacji dyplomaci, nie osoby rzucone z przypadku, bo trzeba kogoś wystawić czy także „zawsze ten nieszczęsny prezydent, bo wie, co robi”. Różnorodność w każdym państwie może być przekleństwem, jak i darem. Darem jest wówczas, gdy manifestujemy różne poglądy i choć niezawsze się zgadzamy, umiemy znajdować kompromisy. Poddawanie wszelakim próbom i obowiązkom samego prezydenta w niczym nie pomoże. Należy zaznaczyć, że każdy obowiązek nosi za sobą odpowiedzialność. 
 
Wracając do sedna sprawy, tego, co należałoby jeszcze poprawić wobec stosunków dyplomatycznych na Pollinie, warto zwrócić się z prośbą o podpisanie umowy o uznaniu pomiędzy państwami, a także projektu gospodarczego czy militarnego. Podpisanie aktu o współpracy ze światowymi mocarstwami znacząco poszerzyłoby nasze horyzonty i sprawiłoby, iż zyskalibyśmy nowego ważnego sojusznika, od którego oprócz założeń głównie teoretycznych (dofinansowania w przypadu ważnych przedsięwzięć naukowych, wymiana dostępów wojsk czy wzajemne stacjonowanie i budowanie obozów szkoleniowych) moglibyśmy pobrać cenną lekcję doświadczenia oraz swoistego wsparcia. Nie zapominajmy jednak o budowaniu relacji z państwami od nas mniejszymi lub będącymi na równi, bo jak wiadomo, „najlepiej dogadać się można z równymi sobie”, czyli tym leżącym w całkiem podobnej sytuacji i od których możemy z tego tytułu oczekiwać empatii.
 

 

Dalsze punkty kampanii wyborczej zostaną przedstawione jutro do godz. 10:00.

   

 

Drogi Wyborco, wybierz mądrze, nieważne kogo wybierzesz!

[Waksman]

Program bardzo fajny, rzeczowy - mi się podoba

Dalsze punkty kampanii wyborczej zostaną przedstawione jutro do godz. 10:00.

Trzymam Pana za słowo.

[Arkadiusz Norbert]

(15-20 minut według zasad savoir-vivre'u w przypadku spraw realowych zobowiązuje.)

3. Podwójne obywatelstwa

 

Niedawno rozpoczęliśmy organizację nowego państwa. Postanowiono powszechnie, że uzyska ono system państwa federalnego. Federacja, która winna posiadać wyraźnie rozgraniczone kompetencje centrali oraz prowincji, powinna także posiadać rozdzielony system obywatelstw i przywilejów. Dlaczego? Moim zdaniem błędem za czasów Unii było ustanowienie zakazu ich nadawania, albowiem utrudnił on pewne procesy prawne. Na jakiej zasadzie bowiem mają być wyznaczani aktywni obywatele prowincji? Jak opisać nadanie przywileju do głosu referendalnego? Ten jeden, niby mały zakaz, tak naprawdę unieruchomił część rozpatrywanych procesów i skazał „prowincje” na praktycznie całkowite uzależnienie od władzy do czasu zmiany prawa, które nie mogło być czasami zmienione. I tutaj dochodziło do paradoksu. Trzeba było złamać prawo, aby drugie okazało się legalne. 
 
Przywrócenie obywatelstw lokalnych, niezależnych od krajowych, sprawi, że nie tylko unikniemy rozgardiaszu prawnego, ale w przypadku utracenia któregoś z obywatelstw mieszkaniec nie straci pełni praw, dla przykładu do głosowania w samorządzie lokalnym, w przypadku gdyby utracono obywatelstwo centralne, jako jedyne regulowane obecnie prawnie, nie uzyskamy problrmu w postaci rozgraniczenia kompetencji mieszkańca zależnie od sytuacji.

[Leszek Ebe-Grüner]

Wszystko ładnie pięknie, ale żeby rozwijać mikronacje, to powinno się zacząć od przywitania, a nie obrażania, fakt nie nowego mieszkańca, ale jednak powrotu. Bo każdy pamięta jak Waksman chciał usunąć forum, przy okazji banując wybitnego sędziego z tamtego okresu. Więc cytuję ,,Niech się Pan cieszy Panie @Eobard Thawne , że nie miał Pan okazji poznać tego Pana wcześniej. Może w pańskich oczach nie wyjdzie on na bezmózga.". Ten bezmózgowiec walczył o odzyskanie i działanie forum UTN, zresztą nie byłem jedyny, bo Kamiljan Harlin również miał duży wkład w działania mikronacji. Za to taki ,,mózgowiec Waksman" jedynie co potrafił to zrobić focha i kombinować z usunięciem serwera, bo go wszyscy wtedy wkurzali. Więc no jak na ,,mózgowca" bardzo rozsądne zachowanie, można pogratulować wręcz.


Co do sprawy obywatelstw-W sumie byłbym za, tylko czy to ma na pewno sens? Nie lepiej zrobić jednego wspólnego państwa całkowicie? Bo teraz to o ile pod pewnymi względami nie jest zły pomysł, tak no niestety ale będąc rodzieleni to będzie to wyglądało że w każdej prowincji będzie 1-4 osoby? Jak już wprowadzać takie coś, to dopiero jak przybędzie ludzi. Bo aktualnie jest zbyt mało obywateli, by zorganizować coś takiego.

[Arkadiusz Norbert]

Obywateli nie jest zbyt mało, zaś mam nadzieję, iż moje procesy rekrutacyjno-asymilacyjne poprzez reklamę Pollinu na pewnych serwerach Discord przyniosą większe efekty. Piszę „większe”, gdyż udało mi się już zachęcić parę osób, co zapewne wróży powodzeniu dalszej akcji.

Osobiście nie jestem wielbicielem wyciągania spraw prywatnych na światło dzienne, bo tak jak wspomniałem, omawiając pierwszy punkt programu, ma nadejść nowa era w rozwoju, i oby ta właśnie, nareszcie była tą owocną i oczekiwaną. Tak więc, w kwestii Pańskich zażyłości z moim kontrkandydatem chciałbym uprzejmie poprosić o uregulowanie tychże za pomocą wiadomości prywatnych.

[Adam Aleksander II]

Jak by miała wyglądać współpraca wojskowa?

[Séverin Apollinaire d'Éteste]

Jak najbardziej w pełni zgadzam się z programem przedstawionym przez Szacownego Kandydata. Rozbudowany, zdecydowanie niepopulistyczny, nie bazujący wyłącznie na hasełkach, a przede wszystkim nie przejawiający dążeń do sztucznej centralizacji. Od siebie dorzucę autorski plakat wyborczy - jeżeli taka jest wola kandydata, może z nim zrobić co chce, umieścić w Kąciku Propagandy, czy cokolwiek innego.

[Henryk Wespucci]

Bardzo dobry program wyborczy. W stu procentach merytoryczny, możemy się z nim zgadzać w mniejszym, bądź większym stopniu, jednak na pewno Arcadio wyczerpał temat. Życzę powodzenia na debacie!

[Arkadiusz Norbert]

@"JLD" Z Panem zdążyliśmy sobie rozmówić na komunikatorze, tak więc chyba nie będzie trzeba drugi raz pisać tego samego, chyba że ma Pan do mnie jeszcze jakieś pytania, na które chętnie odpowiem.

@Séverin Apollinaire d'Éteste Dziękuję serdecznie Waszej ekscelencji za wykonanie plakatu, jest przecudowny! Z wielką chęcią zaraz zgłoszę go do Kącika Propagandy!

@"Heniu Wespucci" Dziękuję za pozytywną ocenę, jednak uprzedzam, że te tematy wcale nie są takie wyczerpane! "Nie dziękuję" także za życzenie powodzenia, nie z braku szacunku czy taktu, lecz z uwagi na być może nierozsądny dla niektórych zabobon. Życzę także powodzenia mojemu kontrkandydatowi, Kasparowi Waksmanowi, ponieważ wiem, iż jeżeli przegram, to FN powinna być w dobrych rękach.