Garnizon Nuria

[Artur Kardacz]

Winkulijskie siły desantowe przejęły kontrolę nad wyspą Nuria. Nasi żołnierze zajęli miasto Kanane oraz znajdujący się na wyspie ośrodek szkolenia sił powietrznych. Baza stanowi pierwszą linię obrony przed zajęciem archipelagu oraz jest doskonałym punktem wyjściowym do kolejnych operacji. Na wyspie stacjonuje większość sił Albiońskio-Osaczeskiego Korpusu Ochrony Pogranicza wraz z całym zapleczem logistycznym i ciężkim sprzętem. Lada dziś nasze siły zostaną wzmocnione o dodatkowe lotnictwo i marynarkę. Przed tym trzeba jednak należy pomóc mieszkańcom wyspy. Na Nurii brakuje żywności oraz słodkiej wody. Dostawy od dłuższego czasu nie docierają do portu w Kanane. A zatem między Zellandem a Kanane powstanie pilnie strzeżony szlak transportowy, pozwalający na uzupełnienie najważniejszych zapasów. Niestety problemów jest więcej. Po upadku Bialenii zaczęły się one nawarstwiać, znacząco pogarszając stan życia mieszkańców Wysp Przyjaźni. Ci co mogli uciekli z Nurii do Albionu. Wielu ludzi jednak pozostało i zadaniem naszych żołnierzy jest im pomóc. To obecnie kwestia kluczowa dla Królewskich Sił Zbrojnych. 

Jak wspomniałem, wyspa ma być pierwszym punktem obrony Wysp Przyjaźni. Musimy zatem doskonale przygotować Nurię do tego zadania. Na wyspie rozlokowane zostaną mobilne platformy rakiet dalekiego zasięgu. Prace nad nimi wkraczają w zdecydowaną fazę i masowa produkcja już ruszyła. Rakiety pozwolą nam na atakowanie celów zanim zbliżą się do wyspy. Dodatkowo nasze lotnictwo i marynarka zostaną znacząco wzmocnione. Nowoczesne myśliwce wielozadaniowe i krążowniki rakietowe zapewnią bezpieczeństwo oraz uniemożliwią potencjalny desant.

Spis obecnych sił na Nurii

- I Pułk Gwardii Narodowej Albionu 
- I Pułk Osaczeskiej Kawalerii Pancernej 
- I Batalion artylerii przeciwlotniczej 
- I Pułk logistyczny
- Lotniskowiec Det Gotterreguert
- dwa niszczyciele typu MTF-C
- dwa okręty ochrony wybrzeża typu OPF-FZZ-02
- XII i XIII eskadra samolotów bliskiego wsparcia
- XXVI eskadra myśliwców wielozadaniowych

[Artur Kardacz]

Awaria elektrowni wiatrowej 

Elektrownia wiatrowa na wyspie od dłuższego czasu nie może normalnie funkcjonować. Wszystko to przez awarię, która przez brak służb nie mogła zostać w porę naprawiona. Elektrownia wiatrowa jest jedynym źródłem prądu na wyspie. To dodatkowy problem który wymaga natychmiastowej reakcji. Awaria ta może mieć poważne skutki, zważywszy na obecną, ciężką sytuację na wyspie. Przede wszystkim, awaria spowodowała znaczące ograniczenia w dostawie energii elektrycznej. Wiele domostw oraz instytucji publicznych pozostaje bez prądu, co wpływa na codzienne życie mieszkańców. W szczególności dotknięte są szpitale, szkoły oraz inne kluczowe obiekty użyteczności publicznej, które są zależne od stałego dostępu do energii. Sytuacja jest szczególnie trudna, ponieważ wyspa już teraz boryka się z problemami logistycznymi i ograniczonym dostępem do zasobów zewnętrznych. Awaria elektrowni wiatrowej tylko pogłębia te trudności, stawiając mieszkańców w jeszcze bardziej wymagającej sytuacji. Wojska inżynieryjne muszą szybko zająć się tym problemem i naprawić elektrownie. Według ustaleń awarii uległy przekładnie, które przeprowadzają energię z wirnika do generatora. Powodem awarii było niewystarczające smarowanie układu. Bez stałych i regularnych kontroli elektrownia była na straconej pozycji. Inżynierowie muszą zatem wymienić cały układ, sprawdzić czy nie ma innych problemów oraz uruchomić całą elektrownię. Bardzo możliwe, że brak odpowiedniego smarowania układów mechanicznych może doprowadzić do innych awarii, dotąd niezdiagnozowanych. 

Aby poradzić sobie z nawarstwionymi problemami, wojsko udostępniło miastu zapasy paliwa oraz generatory prądotwórcze. Pozwoli to na utrzymanie i tak niewydolnego systemy zdrowotnego i porządku publicznego. Wojskowi specjaliści przekazali również część zapasów medykamentów i żywności.

[Artur Kardacz]

Awaria elektrowni została naprawiona. Dmuchając na zimne, wojskowi specjaliści przeprowadzili przegląd również działających turbin, aby zminimalizować ryzyko kolejnych awarii. Teren elektrowni została odgrodzony, zabezpieczony i jest stale monitorowany. Taką decyzję podjął dowódca miejscowych jednostek. Obawia się on ataków na elektrownię i próby dalszego destabilizowania Nurii. Na wyspie zaczęły działać grupy przestępcze, które pod nieobecność władzy grabiły i zastraszały lokalnych mieszkańców. Najprawdopodobniej są do niedobitki bandy piratów, działającej tutaj w przeszłości. 

Naprawa elektrowni jest sporym postępem, mimo to na wyspie sytuacja nadal nie należy do najlepszych. Wciąż brakuje żywności, słodkiej wody i wielu najpotrzebniejszych rzeczy. Do portu w Kanane codziennie przybijają barki z zaopatrzeniem. Na Nurii żyje obecnie 35 000 mieszkańców. Narastający kryzys oraz walki z piratami znacząco uszczupliły ten stan. Wcześniej Nuria zamieszkiwana była przez 55 000 mieszkańców, skupionych w większości w Kanane. W przeszłości miasto szczyciło się kilkoma dobrymi lokalami rozrywkowymi. Na wyspie odpoczywało wielu żołnierzy Bialeńskich Sił Zbrojnych. 

Wojsko w pocie czoła pracuje nad umocnieniem bazy, portu i lotniska. Wszystkie te punkty zostały znacząco rozbudowane i wzmocnione. Wokół bazy lądowej wybudowano wysoki i gruby mur, wzmocniony masywnymi wieżami. Rozbudowana baza może teraz pomieści całą załogę wysłaną na Nurię. W mieście zorganizowano kilkadziesiąt posterunków. Codziennie nasi żołnierze patrolują Kanane i dbają o bezpieczeństwo mieszkańców. 
W ośrodku szkoleniowym odnowiono pas startowy, hangary oraz rozpoczęto prace nad instalacją systemów przeciwlotniczych Speer. Ośrodek ma być główną bazą operacyjną sił powietrznych w tym regionie. Zdobywając baze, nasze oddziały przejęły kilkadziesiąt znajdujących się tam statków powietrznych. Były to głównie myśliwce F-1A i F-1B. Według danych na Nurii znajdowały się trzy eskadry takich maszyn. Wszystkie zostały opisane i odstawione do hangarów. Oprócz tego odnaleziono także kilka śmigłowców HO-2M i samolotów turbośmigłowych T-3. Te maszyny również zostały skatalogowane.

[Artur Kardacz]

Królewskie Siły Zbrojne umocniły swoją pozycję na wyspie. Pod kontrolą naszych sił znaduje się całe terytorium Nurii oraz jej wody przybrzeżne. Myśliwce XXVI eskadry prowadzą ciągły rekonesans z powietrza. Podobne zadanie mają jednostki nawodne. Te patrolują wody wokół wyspy oraz szlaki zaopatrzeniowe z południowej Winkulii. Do tej pory nie odnotowano żadnych oznak zagrożenia.

Wojsko powoli zmierza ku wyeliminowaniu grup przestępczych działających na Nurii. Na wyspę ściągnięto kilka oddziałów Spartan i agentów służby wywiadowczej. Przestępcy najprawdopodobniej mają swoją siedzibę gdzieś po północnej stronie wyspy. Nasze jednostki zaobserwowały ostatnio wzmożony ruch między Nurią a sąsiednią wyspą Farkesja. Była to kiedyś siedziba grasujących w okolicy piratów nim nasze oddziały zaatakowały i zniszczyły tamtejszy port. Być może problem piratów nie został do końca zażegnany i w przyszłości możemy spodziewać się ich powrotu.