Język Doctriński

[Kamiljan de Harlin]

---

Doctriński Instytut Naukowy - Język Doctriński

---

Język Doctriński jest językiem ojczystym dla prawie wszystkich doctrińczyków oraz wielu ardemczyków i brandyjczyków. Funkcjonuje jako jedyny język urzędowy w Nordacie Północnej.
Tworzył się on przez wiele wieków, lecz z powodu długoletniej izolacji wyspy Avacov od reszty świata nie widać w nim dużej ingerencji innych języków. Znajdują się w nim wpływy volkiańskie, winkulijskie, teutońskie, brodryjskie i daleriańskie.

1. Alfabet
Alfabet języka doctrińskiego składa się z 24 liter. Zazwyczaj są czytane tak samo jak w języku polskim.

Aa
Bb
Cc (czytane jak K)
Dd
Ee
Ff
Gg
Hh
Ii (czasami czytane jak J)
Jj (czytane jak DŻ)
Ll
Mm
Nn
Oo
Pp
Rr
Ss
Tt
Uu
Vv (czytane jak W)
Ww (czytane jak Ł)
Шш (czytane jak sz)
Yy
Zz


2.1. Koniugacja (liczby, osoby, czasy), zaimki osobowe
W języku doctrińskim występują 3 czasy: przeszły, teraźniejszy i przyszły oraz 2 liczby: pojedyncza i mnoga.
Są także 3 osoby, w tym jedna dzieli się na dwa rodzaje. Czasowniki w III osobie tworzy się inaczej w zależności od tego, czy wykonawczą czynności jest człowiek (III osoba osobowa), czy przedmiot lub zwierzę (III osoba nieosobowa).
Czasowniki nie odmieniają się przez rodzaje, ponieważ nie istnieją one w języku doctrińskim. Nie ma również trybów, aspektów i stron.


W liczbie pojedynczej litera "i" powinna być czytana jak polskie "j".
W nawiasach zapisano zaimki osobowe, które obowiązkowo należy stawiać przed każdym czasownikiem.

Odmiana czasownika "jestem" przez liczby i osoby


Odmiana czasownika "byłem" przez liczby i osoby


Odmiana czasownika "będę" przez liczby i osoby


3. Zaimki dzierżawcze

Liczba pojedyncza
mój - weine [łajne]
twój - teime [tajme]
jego (os.) - heine [hajne]
jego (nieos.) - heite [hajte]

Liczba mnoga
nasze - fine
wasze - pine
ich (os.) - tine
ich (nieos.) - tinte

Zaimki odmieniają się tylko przez osoby i liczby, więc: mój, moja, moje, mojego, mojej, mojemu, moim, itp. = weine.

[Kamiljan de Harlin]

Przywitania
Wyш soliet – dobry ranek
Wyш soli – dzień dobry
Wyш nah – dobra noc [Nie mylić z polskim zwrotem. Wyш nah używane jest po zmroku jako przywitanie, często stosowane zimą.]
Moi, moi – cześć [Tak się witają przyjaciele, rodzina i bliscy.]
Aie – formalne przywitanie, niezależne od pory dnia