"Legenda o Lodowej Włóczni"

[Adam Aleksander II]

   Dawno temu, gdy kontynent północny był młody i pokrywała go gruba warstwa lodu i śniegu,po jej ziemiach stąpało trzechbraci. Jednym  z nich był Akke, potężnie zbudowany mężczyzna o surowej, pociągłej twarzy. Drugim był Sven, rówieśnik Akki, w przeciwieństwie do swojego brata jego lico budziło zaufanie, z powodu przyjaznego wzroku i zawsze wesołego wyrazu twarzy.

Najmłodszym bratem był Bjorn, naiwny i marzycielski młodzieniec, który uwielbiał grać na harfie i strzelać z łuku, podobno ani wcześniej, ani później nie było lepszego łucznika od niego.
    Podróżowali po pustkowiach napotykając raz koczownicze plemiona, które bardzo lubił Bjorn a raz wojownicze ludy z południa lub wykształcone i bardzo rozwinięte cywilizacje ze wschodu .
    Pewnej nocy, podczas pobytu w miastowej karczmie, usłyszeli, jak wojownicy z odległego z Drakornu mówili o miejscu, gdzie każdy śmiałek znajdzie to, czego pożąda, od bogactw, po wieczny spokój. Nie zastanawiając się długo zaopatrzyli się w prowiant i podążali za wskazówkami zasłyszanymi od obcych.
    Przez wiele dni i nocy wspólnie podróżowali na zachód, aż dotarli do pasma górskiego. Tam dojrzeli wejście do groty,które było osmalone, a z wnętrza wydobywał się odór siarki i zwęglonych ciał.. Wiedzieli, że kiedyś w tych okolicach swoje legowisko miał ogromny smok, zwany Ērinnon.Zlękli się na myśl, że w środku wciąż może przebywać jaszczur, więc postanowili rozbić obozowisko u podnóża góry. Spędzili tam trzy tygodnie, rozważając wszystkie opcje i możliwości, jakie posiadają, aż Akke doświadczył wizji, w której przepiękna niewiasta, która miała na sobie szatę z rosy i morskiej piany, ukazała mu obraz klęski Ērinnona. Gdy nastał ranek, pozostali bracia zgodzili się podążać za bratem, podczas zejścia w czeluście groty. Najstarszy z braci postanowił, że wpierw wejdzie tam sam, by zbadać, czy nie aby na pewno nic im nie grozi.Po krótkiej chwili Akke zorientował się, gdzie obecnie przebywają, dotarli do Miejsca Przeznaczenia. Wszędzie dookoła nich znajdowały się skarby wszystkich królestw, przepiękne kryształy, zdobne stroje i zbroje oraz trzy smocze jaja. Po poinformowaniu o tym braci, wpadli w euforię, nie wiedząc, jaką cenę przyjdzie im zapłacić. Rozmówcy w gospodzie nie wiedzieli, że za każde życzenie trzeba zapłacić czymś, do czego jest się przywiązanym, więc i bracia nie mieli o tym pojęcia.
    Akke, jako iż był najodważniejszy, podszedł do kapliczki wyrzeźbionej w ścianie jaskini i wypowiedział życzenie. Mała figurka kobiety, która była w kapliczce i za którą złapał pierwszy śmiałek, zrobiła się lodowata do tego stopnia, że jego ręka przymarzła do niej, a następnie zaczęła zamarzać. Sven i Bjorn próbowali pomóc bratu, lecz ich próba ratunku nie zdała się na nic, gdyż Akke szybko zamarzł. Gdy upadł, jego rodzeństwo chciało go przenieść, lecz, gdy tylko dotknęli ciała, trup ożył. Nie był to już ich brat, lecz bezwzględny upiór łaknący krwi. W jego prawicy pojawiła się włócznia wykonana z lodu, nazwał ją Lodową Włócznią.Od tego momentu potrafił posługiwać się językiem Nocy i językiem ludzi.
   Zrozpaczony Bjorn podbiegł do kapliczki i wypowiedział swoje życzenie, chciał dołączyć do brata. Słysząc to, Sven odepchnął go, by nie zdążył się zamienić, lecz było za późno. Najmłodszy brat przemienił się w tego samego potwora, co Akke, lecz zamiast włóczni dzierżył łuk zrobiony z lodu, a na plecach miał kołczan z lodowymi strzałami, które jeżeli trafiły w żywy cel, momentalnie go zamrażał.
    Sven nie mógł uwierzyć w to, co widzi, więc jego życzeniem było odwrócenie losu braci. W momencie wypowiedzenia słów, jego ciało stanęło w ogniu i w agonii padł na ziemię. Nie był to jednak jego koniec, gdyż przebudził się po dwóch miesiącach, by zobaczyć ognisty miecz wbity w skałę, który nazwał Trzymający Wartę.
    Gdy dotarł do najbliższej miejscowości i zobaczył zamrożone ciała, zrozumiał co się stało. Jego bracia rozpoczęli łowy, zaczynając od ludzi, którzy nie mieli szans się przed nimi bronić. Wiedząc, że na obecną chwilę nie jest w stanie z nimi walczyć ani przemówić do rozsądku, udał się do nadmorskiego miasteczka, by wyprawić się w daleką podróż na wschód. Ostatnie co usłyszał w porcie, było to, że jego rodzeństwo nosi nowe imiona.Akke stał się Królem Śmierci, a Bjorn Nocną Zjawą.