Voog Winkuliersdeg [Nowe artykuły]

[Erik Otton von Hohenburg]

Wierni czytelnicy, 

Mimo początkowych problemów nasze czasopismo znów wraca na rynek medialny Związku Winkulijskiego, jednak w nieco innej formie, która jak mam nadzieję pozwoli na częstsze publikowanie nowych treści, bez uszczerbku na wartość merytoryczną naszego czasopisma. Dzisiaj dla państwa przygotowaliśmy wywiad z byłym Księciem Sarmacji pt. "Teraz Sarmacja naprawdę może stać się Sarmacją" — wywiad JKW Filipa I Gryfa dla VW, oraz przedruk z dreamlandzkiego forum, artykułu który pierwotnie miał ukazać się w naszej gazecie Mikronauta patrzy na mikroświat, czyli przypadek Simona McMelkora, autorstwa Andrzeja Swarzewskiego. Miejmy nadzieję, iż w nieodległej przyszłości ukażą się nowe artykuły i wywiady, a tymczasem zachęcam do polemiki nad tymi powyższymi. 

[Artur Kardacz]

Moim, skromnym zdaniem "szefostwo" teraz powinno ustać na głowie aby Andrzej zaszczycił nas jeszcze swoimi artykułami.

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Dziękuję, Arturze.

Co do wywiadu z JKW Filipem Gryfem, bardzo interesujący. Cieszę się mogąc widzieć jego rozwój od człowieka przeznaczenia (jednak nie w pełni świadomego) do refleksyjnego polityka. Szkoda, że ze względu na brudną grę pewnych środowisk nie jest to rozwój księcia-chłopca w księcia-meżczyznę, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by Filip w pewnym momencie ponownie nałożył na swą głowę mitrę, tym razem już jako samodzielny monarcha.

Mam też dwa małego komentarze do wywiadu.
1. "Jeśli mogę to porównać do gry (proszę nie zabić) to trzeba powiedzieć, że jest to gra, w której jesteśmy zarówno graczami, ale też niekiedy twórcami gry. " A ja bym powiedział, że właśnie to powinien być cel, by jak najwięcej osób rzeczywiście współtworzyło grę, a nie było tylko pionkami na szachownicy.

2. "Teraz mam nadzieję nastąpi okres imperialistycznej Sarmacji, która będzie wielka wielkością obywateli Sarmackich." W tym kontekście bardziej adekwatny byłby termin 'imperialność', a nie 'imperializm'.

[Helwetyk]

Przeczytałem wywiad z najwyższym zaciekawieniem. W znacznym stopniu, ostatnio już tradycyjnie, muszę podpisać się pod słowami Jego Ekscelencji Andrzeja Swarzewskiego. Leockie akcenty niezwykle mnie ucieszyły. ;-)

Z serdecznymi pozdrowieniami,