Kampania społeczna: cały naród pisze wiersze

[Erik Otton von Hohenburg]

Szanowni Państwo! 

W najbliższych dniach (3 listopada) minie równo 1000 dni od chwili założenia naszego państwa przez Szymona Uchastoka (7 lutego 2018 roku), z tej okazji Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, chciałoby złożyć wszystkim obywatelom Związku Winkulijskiego, byłym i obecnym, a także zaprzyjaźnionym z naszym krajem obywatelom i mieszkańcom innych państw, najlepsze życzenia z tej okazji, ale przede wszystkim podziękować za trud włożony w utrzymanie naszej społeczności pomimo tak licznych kryzysów i przeciwności losu, przez tak długi okres czasów, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych pokłada głęboką nadzieję, że zapał państwowotwórczy naszej społeczności nieprędko wystygnie i pozwoli na utrzymanie naszej zabawy przez kolejne lata, umacniając przy tym międzyludzkie więzy i ogólne znacznie naszego narodu wśród narodów Mikroświata. 

Przy tym jednak Ministerstwo Spraw Wewnętrznych pragnie gorąco zachęcić państwa do udziału w zabawie "cały naród pisze wiersze", zachęcamy także do udziału w innych inicjatywach rządu winkulijskiego i ministerstwa, jeśli takowe są z tej okazji organizowane. 

Tymczasem nawiasem mówiąc — pod poniższym postem należy tworzyć lirykę, której tematyka będzie dotyczyć tematów związanych bezpośrednio ze Związkiem Winkulijskim, lub refleksjami tudzież wydarzeniami rozgrywającymi się w innych państwach mikroświata. Docelowo w tym miejscu zebrać powinno się 1000 wierszy cel ambitny, może nawet nieosiągalny dla naszej ograniczonej społeczności, ale jednak proszę pamiętać iż nie gra roli ilość, ale przede wszystkim dobra zabawa, do której zapraszamy także osoby spoza Związku Winkulijskiego.

Warto zaznaczyć, iż najbardziej zasłużonym artystom będą przyznawane specjalnie przygotowane przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nagrody w tym min. specjalnie utworzony na tą okazję Medal zasługi dla Kultury im. Fazila Emre oraz nagrody pieniężne. 

minister spr. wew. 

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Od Batawii do Winkulii
Wielka droga, wielki trud 
Nie przestraszył się jej jednak
Nasz Uchastok, wielki Wódz!

Ku pamięci stoi słup,
Składa kwiaty nowy wódz
Erik Otton von Hohenburg
Taki piękny, że brak tchu!

[Alfred Fabian]

Bez ambicji i mielenia
Piszę dziś ten słowotok
Ogromny krwotok
Wiwat Winkulia!

Dziś świętujmy i się bawmy
Przeciągając głos
Czesząc pod włos
Wiwat Winkulia!

Jutro może będzie lepiej
Zaśpiewajmy razem
Rzucając głazem
Wiwat Winkulia!

[Erik Otton von Hohenburg]

Hej panowie tysiąc dni,
rzecz to cudna, niech wiedzą to potomni,
choć nadzieja była złudna,
wyszła nam Winkulia ludna.

podziękować się należy,
Andrzejowi z bialeńskiej, Nordaty Macierzy,
za wiersz o mnie, i za zaangażowanie,
wkonfliktów na Nordacie zażegnywanie!

Alfredowi za chęć szczerą,
i za banków budowę,
i aktywność wymierną,
za wiersze wam wszystkim dziękuję,

Niech wam Winkulia zysk wypracuje,
niech będzie on obszerny, obfity,
niech nam wszystkim w Mikroświecie
przyniesie profity.

[Erik Otton von Hohenburg]

Wiersz o LMiK

Floty ligi żagle wznoszą,
fale mórz nimi kołyszą,
niechaj ludy nas usłyszą,
że winkulijską są elitą.

trwałe jest jej panowanie,
nad morzami, nad oceanami,
nad małymi jeziorami,
żaden wróg się nie ostanie,

Chociaż plugawe sztormy biją,
burty statków pianą kryją,
ona jedna się nie zlęknie,
liga morska, liga morska,

milion przypraw niesie pięknie,
budżet od nadwyżek stęknie,
cały świat przed nimi klęknie,
i na handel z nimi przysiędzie

[Erik Otton von Hohenburg]

Busurmanin przyszedł jeden,
co kraj w harem zmienić chciał:
"Czas byś nowe imię przybrał!
Czas już zburzyć ten przybytek!
Przecz z rozpustą kawiarenek!
precz z Folksguarde stosem teczek!
Precz z tym wieprzem co wisi nad kanugardzkim powietrzem!
Ja meczety stawiać będę,
gdy potrzebną władze nad narodem zdobędę!"
Prezydent jest już załamany,
Erik leży wyczerpany,
Król zaś mawia, choć życzyliwy:
"To Winkulia jest nie Al-Rajn!
Szariat niechaj będzie w Siyah, u Sułtana!
Lecz niech się już Pan nie obraża!
bo to tylko jest zabawa!"
Ten zaś jemu odpowiada:
"To obraza jest zbyt wielka! Wieprzy ty jesteś! i zaraza! tyś dziewczynka! tyś kurtyzna!"
Artur już do Henia dzwoni, "to zniewaga majestatu! Co ja żem takiego zrobił, że mnie wieprzem zowią tamże?"
A Pan Waksman? Czyni wszakże: "to satyra Panie taka, a Pan islam tak obraza? ! Niewierny sądzić go nie będzie! - morał taki z tego będzie!"

---

Stary niepublikowany dotąd wiersz z 2019, z naniesionymi małymi poprawkami, bez tytułu. 

[Mateusz Żmigrodzki]

W wąskich uliczkach Anater,
Imię jego szeptem po ulicach,
Po wszystkich jego pomnikach,
Unosi się głośnie nader.
Lecz chwały w nich nie słychać,
Lud zdaje się Cię potępiać...

Pamiętam, o wodzu, marsze za Twego życia
Na cześć Twoją i Twojego rządu.
Twe imię chwałą okryte,
Tyś jak Bóg nam wszystkim wtedy był!
Lecz władza Twe serce
W diabelskim targu opyliła.
Zło, które czyniłeś na akord,
Chwałą Twą odebrało całkowicie...

"Po cóż, zabijać się wtedy było,
Skakać z Athosu góry?" -
- pytają się wszyscy.
A ja znam Ciebie dobrze,
Przenikła ma myśl Twoją duszę.
Ty sąd Boży wolałeś bardziej,
Niż sąd doczesny, człowieczy...

[Erik Otton von Hohenburg]

Długo już nic nie pisałem

---

Powrót do Rutzelburga

O wielki Rutzelburgu! 
Rubieży północnych gwiazdo!
O jeziora górkowskie! 
I zapomniane Wormingana grody!

Za prawdy po wyborne przybywają do was wygody,
Kupcy ze wschodu na zachód, 
i z południa i z północy,
drogi i ścieżki Rutzelburga i Maryjnego miasta,

zapadłe wieże i imperiów wyczyny,
"Dziś tyś kraj upadły! przegniły w niebycie!"
Wroniego plemienia głos bryzga skrzeczliwy,
U nich w zgryzocie próżniaczej prym wiodą starsze mikroświata dwory,

lecz tyś wiecznie młoda! 
Tyś wiecznie zdrowa!
Tyś Santanio i Burgio, Nordaty ozdoba!