Heraldyka "winkulijska"

[Erik Otton von Hohenburg]

Rozporządzenie Prezydenta Winkulijskiej Republiki Egvallandu z dnia 1 stycznia 2020 r. ws. tytułów, rodów i lenn, art. 4. ust. 1:

Krajowa Komisja ds. heraldyki, rodów i lenn, zwana dalej "komisją" jest organem administracji rządowej, odpowiedzialnym za:

1. Opiniowanie wniosków o nadanie herbu oraz stanie na straży jego merytorycznej poprawności i zgodności z ogólnie przyjętymi zasadami heraldyki."

Jak dotychczas przepis ten był martwy ze względu na, to że na naszym pokładzie nie było nikogo kto znał się lub interesowałby się heraldyką i zasadami tworzenia herbów miast, rodów i osób prywatnych, i w sumie do teraz takiej osoby nie ma ale, nie zmienia to faktu, że jakieś zasady tworzenia i uznawania herbów będą nam potrzebne, w związku z tym iż Egvalland podąża w kierunku republiki arystokratycznej.

W związku z powyższym chciałem zaprezentować propozycje zasad heraldycznych, które mógłby zostać uznane przez państwo winkulijskie. Zaznaczam przy tym, iż nie jestem zawodowym twórcą herbów, ani też heraldyka nie jest głównym kierunkiem moich zainteresowań, zatem jeżeli niniejszy temat przegląda osoba lepiej niż ja zaznajomiona z regułami tworzenia herbów, najlepiej z krajów z długą — jak mniemam tradycją heroldii (Sarmacja, Dremland, Rzplita itp.), to zachęcam do podzielenia się z nami wskazówkami odnośnie reguł jakich powinniśmy się trzymać.

Przechodząc do meritum, postanowiłem oprzeć się na heraldycę z okresu napoleońskiego, która wprowadziła dość jasne i klarowne w moim odczuciu zasady tworzenia herbów, przyczym zaznaczyć trzeba jednak, iż aby zastosować ten system do naszych warunków, wpierw musiałem go lekko zrewidować.

• Władcom najwyższych lenn w hierarchii — Królestw przysługiwać będzie herb z czerwonym płaszczem, i mirrą królewską.
  
  
• Arcyksiążętą i Wielkim Książętom przysługiwać będzie herb z błękitnym płaszczem i mirrą.
  
  
• Książętom przysługiwać również będzie niebieski płaszcz, ale już nie korona rangowa, a czapka z podbiciem gronostajowym i siedmioma piórami.
  
  
• Hrabiom przysługiwać będzie czapka z podbiciem kontr-gronostajowym i pięcioma piórami, oraz dwa złote labry.
  
  
• Baronom przysługiwać będzie czapka z podbiciem z futra kontr-łasicy z trzema piórami, oraz same srebrne labry.
  
  
• Panom stanowym przysługiwać będzie jedynie czapka z zielonym podbiciem i pojedynczym piórem.

Myślę, że dobrze byłoby gdyby herby poza ich włascielem byłby swego rodzaju godłem lenna, przez nich posiadanego.

Jeżeli chodzi o miasta, to będą przysługiwać im jedynie dwa rodzaje ozdób — Dla stolic dystryktów i ważniejszych miast przysługiwać będzie srebrna korona składająca się z pięciu baszt oraz wieniec wokół tarczy koloru srebrngo i z błękitnymi wstęgami. Pozostałym miastom, a w szczególności miastom lennym przysługiwać będzie zamiast korony złoty kosz wypełniony takimiż kłosami. Wieniec wokół tarczy będzie zielony z czerwonymi wstęgami.

Niebawem zaprezentuje przykładowe ozdoby i herby. To jak na razie tylko wstępna myśl, zachęcam do dyskusji. Może też przydlaaby się rozwinąć nieco heraldykę na potrzeby naszego lokalnego kościoła?

[Erik Otton von Hohenburg]

Płaszcz z mirrą królewską.

Dla Arcyksiążąt i Wielkich Książąt.

Książęta

Hrabiowie

Baronowie

Panowie stanowi

Najważniejsze miasta

Miasta lenne

[Erik Otton von Hohenburg]

Pozostaje do rozwiązania jeszcze kwestia rodzaju tarcz jaki ma zostać zastosowany do tworzenia herbów — jak na ten moment w użyciu są trzy rodzaje tarcz, tarcza francuska (współczesna), która należałoby stosować przy herbach szlacheckich i arystokratycznych, tarcza francuska (średniowieczna), która widać min. w herbie Kanugardu, oraz tarcza hiszpańska, którą widać min. w herbie Sehirji (stolicy mojego lenna — taka uwaga dla niewtajemniczonych). Proponuję zatem stosowanie w herbach miast niższego szczebla (nie będące stolicami lenn, czy dystryktów) tarczy francuskiej średniowiecznej, zaś tarczy hiszpańskiej dla stolic lenn. Wyjątek od tej reguły stanowić będzie Kanugard i miasta-lenna.