Azimutnaja Atomnaja Jelektrostancyja

[Waksman]

Krótko po godzinie 23:30 w Azymuckiej Elektrowni Jądrowej, do tej pory ukrywanej przez rząd przed światem, widać było bardzo mocne, zielone światło, które rozświetliło okolicę. O godzinie 23:31 do miejscowości Azimutna Góra dotarła mocna fala uderzeniowa, która wybiła okna w pobliskich blokach pracowniczych. Ludzie obudzili się, nikt nie wiedział o co chodzi. Ludzie patrzeli przez wybite okna na AEJ, której dach stał właśnie w ogniu. Wszystko byłoby okej gdyby nie fakt, że ogień palił się zielonym płomieniem. Nie są jeszcze znane przyczyny awarii. Do tej pory udało się jedynie zarejestrować następujące rozmowy:

KLIK!

Na miejsce zmierza już około 20 zastępów Straży Pożarnej Republik Zjednoczonych Prowincji. Iwan Dostrowicz - dyrektor AEJ również zmierza na miejsce wypadku. Najprawdopodobniej zostanie powołana spec-komisja, która będzie miała na celu zbadanie przyczyn wypadku. Na jutro zarząd elektrowni zaplanował specjalną konferencję prasową na której przedstawi szczegóły wstępnych analiz dot. problemu.

[Waksman]

Zdjęcie Azymuckiej Elektrowni Jądrowej w przeddzień awarii

[i]Konferencja prasowa oficjalnie została zaplanowana na dzień dzisiejszy na godzinę 19:00. Już od rana ludzie snuli swoje teorie. W pobliskim miasteczku - Azymucka Góra, mieszkańcy zastanawiają się co się stało. Niektórzy myślą, że był to zaplanowany atak sarmackich szpiegów, inni, że to któryś z pracowników przez przypadek coś wcisnął, i wysadził jakiś zbiornik, a jeszcze inni, że to sprawka istot pozaziemskich. Jak było, dowiemy się dnia dzisiejszego. Wiemy już, że w wyniku wybuchu zginęło 32 osoby, w tym około 200 jest rannych.

Co do samego promieniowania na okolicznych terenach wybadano, iż na tą chwilę wynosi ono 3 rentgeny w samej elektrowni oraz przyległych miejscowościach. Badanie to będzie jeszcze powtarzane ok. godziny 18:30 przy użyciu dozymetrów z większą skalą tak, aby na konferencji przedstawiono poprawne wyniki.

[Waksman]

Dnia 21 października 2019 roku o godzinie 18:00 wydano następujący komunikat, który dało się słyszeć w Azymuckiej Górze oraz okolicznych miejscowościach:

KLIK!

[Henryk Wespucci]

Około godziny 17:50 do elektrowni jądrowej przybyło kilkanaście zastępów Wojskowej Straży Pożarnej z pobliskich jednostek wojskowych. Miały one pomóc w walce z ogniem. Decyzję o wsparciu jednostek z RZP podjął Prezydent, natychmiast, kiedy dowiedział się o tej straszliwej awarii. Postanowienie Prezydenta nakazuje również natychmiastową ewakuację ludności z terenów odległych do 30 kilometrów od elektrowni. Za ewakuację odpowiedzialne są władze lokalne, którym ma pomóc wojsko. Dlatego też, zanim lokalne władze podały do informacji mieszkańców nakaz opuszczenia domostw, w pobliże miasta zaczęły przybywać kolejne autobusy podstawione przez wojsko, część pochodziła z wojskowych jednostek, cześć została przejęta przez żołnierzy od miejskich instytucji przewozowych, oraz osób prywatnych.

Kilkanaście minut po osiemnastej do Azymuckiej Góry przybyli z pomocą trzech wojskowych śmigłowców członkowie Państwowej Komisji ds. Minimalizowania i Usuwania Skutków Awarii Azymuckiej Elektrowni Jądrowej. Byli wśród nich - koribijczyk Leon Mohl, egvallandczyk - Sam Brewer, muratykanin - Aleksander Kostrzewa. Pracom komisji przewodniczyć miał natomiast znawca elektrowni atomowych, volkiańczyk - Władimir Rybakow. To właśnie on miał największe doświadczenie ze wszystkich. Znał się szczególnie na reaktorach tego typu, jakie zostały zbudowane tutaj - volkiański projekt RBMK. Chciał natychmiast porozmawiać z dyrektorem elektrowni jądrowej, dlatego zwrócił się do dwóch pracowników, którzy stali przed jednym z tymczasowych namiotów, rozłożonych dla dowodzących akcją gaśniczą.

- Chłopcy! Chcę rozmawiać z szefem tego burdl… znaczy się... wspaniałego przybytku. Macie mi go tu natychmiast ściągnąć. Poinformujcie, że towarzysz Rybakow nie będzie na niego długo czekał - zwrócił się do dwóch młodzieńców w ubraniach ochronnych, mających najwidoczniej chwilę przerwy w ratowaniu tej elektrowni. Sam natomiast udał się dla przygotowanego dla komisji namiotu.

[Waksman]

Podczas konferencji prasowej zarząd elektrowni poinformował o aktualnym stanie samego reaktora i pożaru. Poinformowano o wydostaniu się do atmosfery ogromnych ilości radioaktywnego dymu, którego chmura już znajduje się nad Egvallandem oraz południową Muratyką. W najbliższych dniach chmura znajdzie się nad całą Nordatą, w niektórych miejscach promieniowanie będzie mniejsze, w niektórych większe. Przewiduje się, że największe promieniowanie dotknie obszar położony najbliżej samej elektrowni, a także całej Azymutii (Azymucki Ulen, Azymutia Daleriańska, Dystrykt Federalny) oraz kontynentu (Egvalland, Południowa Muratyka, Wschodnia Koribia, Volkian, Państwo Suderlandzkie, Bialenia oraz Anatolia, a także Wschodnia Sarmacja i Sambanafryka). Spec-komisja zaleca podawanie obywatelom tzw. "płyn Lugola", który może zniwelować prawdopodobne skutki choroby popromiennej.

Do Władimira Rybakowa wkrótce przyjechał dyrektor Azymuckiej Elektrowni Jądrowej - Iwan Dostrowicz. Uścisnął jego rękę i rzekł: "Witam Pana, Panie Rybakow. Zapraszam do ciężarówki. Zawieziemy Pana pod elektrownie i przybliżymy cały problem." - wtem zaczął iść w kierunku ciężarówki transportującej.

[Waksman]

Minęły 3 dni od katastrofy. RZP nadal nie otrząsnęło się po tym wielkim wypadku. Tymczasem Organizacja Atomistów Muratyki opublikowała mapę promieniowania, które objęło prawie cały Kontynent Północny:

Legenda:
czerwony - chmura największej dawki promieniowania, która wydostała się z reaktora tuż po eksplozji
żółty - chmura średniej dawki promieniowania
zielony - chmura najmniejszej dawki promieniowania

[Henryk Wespucci]

Towarzysz Rybakow coś tam wymamrotał na widok dyrektora elektrowni. Według niego, całą winę za to, co tutaj się stało ponosi personel. Nie było takiej siły, która mogłaby wybuchnąć dobry reaktor, szczególnie jeśli to był reaktor produkcji, bądź częściowo wyprodukowany volkiańskim sposobem. Po chwili jednak przypomniał sobie, że musi uważnie sprawdzić każdy centymetr elektrowni tak, żeby jeszcze bardziej udupić jej pracowników.

- Dobrze, niech tak będzie. Jedźmy już, mam nadzieję że Towarzysz osobiście przybliży mi problem.

[Joahim von Ribertrop]

Czy Voxima (na północ od Nordata) również jest zagrożona?

[Harrison Wells]

Głównodowodzący Grupą Szybkiego Reagowania Wielkiej Armii Republiki generał Wilhelm von Maklensen który został wysłany wraz ze swoimi żołnierzami na miejsce zdarzenia przez Kanclerza Wellsa w oficjalnym raporcie dla kanclerza oraz Państwowej Komisji ds. Minimalizowania i Usuwania Skutków Awarii Azymuckiej Elektrowni Jądrowej zaznacza iż po dokonaniu rozpoznania zagrożenia jakie wywołała katastrofa na szczęście skażeniu nie uległy gleba oraz woda w najbliższej okolicy elektrowni. Niestety praktycznie cała dawka promieniowania jaka wydostała się z reaktora ulotniła się w powietrze tworząc bardzo niebezpieczną chmurę która rozprzestrzeniła się w głównej mierze w dwa kierunki, na północny-zachód w głąb kontynentu oraz na wschód i położone tam wyspy.
Marynarka Wojenna RZP jest już w drodze aby zbadać skalę zagrożenia. Teraz pozostaje czekać na ustalenie przyczyny katastrofy i przystąpienie do naprawy szkód jakie wyrządziła.

[Waksman]

Od katastrofy w Azymuckiej Elektrowni Atomowej minęło już ponad 4 miesiące. Miejscowa ludność, co najdziwniejsze, nadal nie opuściła swoich domów ponieważ twierdzą oni, że nic im się nie stanie. Wojny przeżyli, szarańcze i inne plagi też, więc promieniowanie także przetrwają. Ulice miasta Azymucka Góra porastają krzaki, a korzenie drzew przebijają asfalt. Bloki popadły w totalną ruinę, jednakże przypomnijmy, że nadal mieszkają w nich ludzie. Z tego właśnie powodu do miasta nadal dostarcza się energię atomową z pobliskiej elektrowni atomowej, żywność do sklepu, a także bieżącą wodę do kranów miejscowej ludności. Pytani o przesiedlenie wszyscy jednogłośnie odpowiadali się za pozostanie w Azymuckiej Górze. Większość jako swój najmocniejszy argument przytaczała historie swojego życia, które są ściśle związane z tym miejscem. Eksperci informują, że w pobliżu AEJ nadal odnotowuje się duże odczyty z dozymetrów. PT ZSRM ma zamiar odwiedzić Azymucką Górę oraz jej mieszkańców. Waksman-Dëter chce upewnić miejscowych, że rząd nigdy nie zostawi ich w potrzebie. Razem z władzami ZSRM do miasta obiecano dowóz dużej ilości produktów spożywczych i elektronicznych, wszystko dla miejscowych. Obiecano również powołanie specjalnej instytucji, która będzie miała na celu dbanie o miasto i nie dopuszczenie do skonsumowania go przez naturę. Z powodu niskiej szkodliwości promieniowania na ludzki organizm, przesiedleni mieszkańcy Azymuckiej Góry w niedalekiej przyszłości najprawdopodobniej będą mogli wrócić do swoich domów.