Wierszyki typka Fazila

[Fazil Emre]

Do Siyah wpłynęło nagranie na którym ukochany Sułtan recytuję swe nowe dzieło zachęcające do walki.


Szable weźcie bracia i siostry w dłoń,
Nie lękajcie się i Wy, krew zalała skroń.
Kto za Siyah i Allacha tu umiera,
Ten do nieba bramę swą otwiera.

Wypędzić tą zarazę Arturowską obowiązek,
Za Sułtana był dobrobyt, ład i porządek.
Wieprze już ostrzą kły na tą ziemię,
Allach Was uchroni, Siyah Allacha plemię.

Sułtana wypędziła z kraju ta gangrena,
Sułtan Wasz z wygania serca Wasze zmienia.
Daje narodowi swemu wiarę i nadzieję,
Niech Me słowa zabrzmią w eterze.

[Fazil Emre]

Król na zamku rycarzami się obstawił,
Woła, krzyczy: Sułtan ludzi tu zostawił!
A Ci ludzie, źli, niedobrzy, atakują Artura,
Walczyć z nimi niedobrymi, walić w mura.

Muzułmanie jednak przebierańcy byli,
Artur kazał by się tydzień nie myli.
Będą brudni to i podobni do Sułtana ludzi,
Przebieranki i swawole, Arturowi się nie nudzi.


Pompuj rower Szatanowi,
Umyj teraz swoje nogi.

[Fazil Emre]

Ostatnią osobą pozostałą w Starostwie był Armain Al-Pederast. Udało nam się dotrzeć do obrazu ukazującego Al-Pederasta czekającego na przybycie wojsk Arturowskich do jego łoża. 

[Fazil Emre]

Na tej pustyni nie ma już ani jednej żywej osoby iks de.