Sehiryjskie Dni (i Noce) Poetyckie

[Erik Otton von Hohenburg]

 

Starostwo Al-Aleman

---

[/hr]

 W ramach wspierania kulturalnego rozwoju naszej ojczyzny, pozwoliłem sobie na organizację niewielkiego imprezy specjalnie dla naszych nordackich poetów i wszystkich miłośników poezji. Pałac Starosty Al-Aleman w Sehirji, będzie do dnia 5 listopada gościł wszystkich, którzy będą chcieli pochwalić się swoimi utworami oraz ocenić utwory innych.

 Przy okazji będę przypominał o konkursie historyczno-literackim, który jest organizowany na obszarze Dystryktu Ughtu-Saraacenna. Mój dwór w ramach wsparcia dla najlepiej ocenionych artystów ufunduje dla nich nagrody. Dwór też osobiście pokryje koszty zakwaterowania i wyżywienia dla wszystkich naszych drogich gości, którzy będą mogli liczyć na nocleg Pałacu. 

  Zapraszam zatem do przyjazdu do Al-Aleman do publikowania swych utworów, oceniania ich i wreszcie do wspólnej zabawy! 

Z poważaniem (-) EOvH 

[Erik Otton von Hohenburg]

Wszyscy w Al-Aleman są dzisiaj bezradni!
Gdyż poznikali im wszyscy poeci zaradni!
Czy nie ukaże im nikt dzisiaj swej wirtuozerii?
swej żyłki? maestrii? Czy choćby nawet jak dzisiaj — tak marnej poezji...

[Erik Otton von Hohenburg]

Nim flaszkę w samotności i w rozpaczy dobędę
To wam wszystkim oświadczę, teraz i przy weekendzie:
Fraszek sam dla siebie pisać nie będę!
A od przyjaciela (i to w dodatku) niejednego,
wybitnej poezji wymagać — nie tylko dziś, ale i jutro będę!

[Mateusz Żmigrodzki]

Przyjacielu, błagam Cię, nie lamentuj,
Samotnością w tworzeniu się nie strofuj,
Albowiem ja do Ciebie, mój drogi, przybyłem,
I swym słowem Cię wspomogłem.
A wiedz, że podróżować do Al-Aleman jest niemile,
Więc bądź mi wdzięcznym, że swą obecnością Tobie służę!

[Erik Otton von Hohenburg]

Wdzięczny ci jestem za twe słowo i duszę!
Aż ci przyznać muszę,
że lepiej ode mnie wkładasz w poetyckim piórze!
Dziękuję za twe przybycie, w alemańskie progi
Bo światło twej poezji rozświetla pustynne mroki!
I nie tylko moje są to wyroki, gdyż raduje się tym cała, Sehirja moja mała! i może coś jeszcze usłyszeć od ciebie by chciała...

[Mateusz Żmigrodzki]

Jak słuchać chce ona - to coś powiem,
I chyba co powiedzieć chcę właśnie wiem.
Mianowicie - twe pióro wcale nie jest złe.
Znam takiego muzułmanina - on to dopiero pisze źle!
Więc pamiętaj czego nauczam Cię,
Kunszt twój równemu każdemu wybitnemu poecie!

Lepiej powiedz, przyjacielu mój,
Jak ciągniesz ten znój codzienny starosty Swój?

[Erik Otton von Hohenburg]

O, drogi Przyjacielu mój!
Chesz wiedzieć jak ma się tutaj żywot mój?
Nie mam co narzekać na codzienny zastój ów,
Lekki tutaj żywot mój, do czytania mam tu nie jeden zwój!
Anaterskie papirusy, niegorsze są jak spirytusy!
Lecz nie tylko są eposy, warte tutaj kupę forsy, wszakże na wybrzeżu czasem można ujrzeć morsy!

Co Egvalland zaoferować jest nam w stanie,
W Sehirji zawsze jest widziane,
Ojczyzna głodu poznać nam nie daje!
Dziękuję już wszkaże, za twe zacne pytanie
I sam je teraz Tobie zadaje:
Czy twoja ziemia też się do życia nadaje?

[Erik Otton von Hohenburg]

Cóż mi teraz poradzicie?
Oczekiwać w samotności,
nie jest wcale wyśmienicie!
Czy zatem czeka nas wszystkich kulturalne rozmycie? 
Bo po piątym listopada — kończyć uroczystość się już zapowiada. 
A cóż Erik tymczasem Wam wszystkim powiada? 
"pisać będziemy aż do końca świata!", "nie ma na to rady, póki mikroświata będą kwitnąć kwiaty, 
będzie się tu pisać, nawet kilka laty!" 

---

[/hr]

Tym oto wstępem chciałbym poinformować was, że po namyśle chciałbym aby moja inicjatywa miała charakter ponadczasowy i dlatego też udostępniam ten wątek po wsze czasy każdemu, kto chciałby zostawić po sobie tutaj utwory liryczne (i do tego właśnie zachęcam), proszę zatem nie martwić się datą zapowiedzianą wcześniej. Uczyńmy z tego wątku swoistą księgę gości! 

[Erik Otton von Hohenburg]

Ballada o Królu Gabrielu

Z dalekich krain hasselandzkich,

Na winkulijskie mnie pola i łąki posłano

Lecz wszkaże z Sułtanem Saaracenny 

walczyć mi nie kazano!

Ballady o mnie niezliczone pisano, 

Jak Jam zdobył, jam wygrał, jam Winkulię stworzył 

Jam ród swój ród swój, 

królewskim diademem przyozdobił!

I nikt mnie jeszcze wtenczas nie pobił!

Saaracenny całej, podbić mi wszkaże nie dano, 

Synom moim się to nawet nie udało,

Umrzeć w Centrowicach mi dzisiaj przystało, 

Tak jak potomkom Winkulii, 

chwałą królestwo otoczyć nakazem się stało! 

Wierność ojczyźnie dzisiaj więc ślubujcie! 

i przed wrogami Naród swój ratujcie,

Cnót wszelakich przy tym chronić, wam ja nakazuje!

---

[/hr]

Oto popularna zwłaszcza w Al-Aleman pieśń patriotyczna, często stosowana jako nieoficjalny hymn regionu ze względu na fakt, iż w opini wielu Alemańczyków, Król Gabriel byl jednym z najwybitniejszych władców na półwyspie, który zapoczątkował stopniowy proces jednoczenia się ziem winkulijskich. W początkowym okresie tego procesu Al-Aleman wówczas będąc jeszcze niepodległym państwem, aktywnie uczestniczył na rzecz zjednoczenia półwyspu oraz odgrywał w nim dużą rolę. 

 

[Erik Otton von Hohenburg]

Fraszka o hymnie

Wiersz napisać czasem trzeba,
Lecz dziś hymnu nam potrzeba!
Al-Aleman na hymn czeka,
Może dziś się go doczeka?

---

[/hr]

Ogłoszenia parafialne

Nie chce mi się otwierać nowego wątku, zatem powiem krótko i na temat: 4 lata temu kiedy powstawał Al-Aleman, twórcy tego kraju planowali stworzyć hymn dla swojego państewka. Jako samozwańczy kontynuator ich dzieła, postanowiłem rozpocząć niewielki konkurs na hymn dla mojego lenna, tekst może dowolny, aczkolwiek w jakiś sposób odnoszący się do tego kraju, to może was zainspirować jeżeli pytacie o melodie. Za dobry utwór jestem gotów dobrze zapłacić.