Lenno: Republika Osaczesko

[Erik Otton von Hohenburg]

Erik usiadł wygodnie na fotelu na dziedzińcu swego Pałacu w Sehirji, gdyż nie miał co do tego wątpliwości, że jest to najbezpieczniejsze dla niego miejsce. Czasy są nie pewne, w kraju wrze i ciężko będzie przewidzieć co stanie się jutro lub za tydzień, ale że jest winkulijskim patriotą bez dwóch zdań, postanawia dolać nieco oliwy do ognia.

W tym czasie w piwnicach pod lewym skrzydłem pałacu przerobionym uprzednio na schron i stacje telewizyjną, nadawać swój pierwszy program zaczęła حرية (Huriya). Oto właśnie nastąpił ten dzień w którym WTV przestała mieć monopol na prawdę, a mieszkańcy Netopi i Starowinkuli mający dostęp do internetu dowiedzieli się o uprowadzeniu Prezydenta Arisa Kostasa, o kryzysie w Unii Egvaliańskiej i o odłączeniu się frakcji nowofaszystowskiej, komunistycznej i Stronnictwa Polityki Realnej od UE... Rozpoczęła się gra która może go słono kosztować...

[Erik Otton von Hohenburg]

Po dwóch dniach od ostatnich wydarzeń w Kanugardzie i pojmania legalnego Prezydenta Egvallandu przez spiskowców w TVW pojawiła się informacja o wyborze nowego Prezydenta Egvallandu - Hemana Gerdona przez KC UE oraz rzekomej rezygnacji dotychczasowego włodarz kraju - Arisa Kostasa. Erik był jednym z niewielu, którzy wiedzieli o tym co tak naprawdę się działo w stolicy za zamkniętymi drzwiami, ale też nic nie mógł zrobić będąc poza Kanugradem. W nocy z 10 na 11 czerwca do  jego pałacu w Sehirji przybyli jacyś uzbrojeni ludzie, którzy po krótkiej wymianie ognia ze strażą pałacową, opanowali kompleks i udali się do jego gabinetu w którym pisał odezwę do Winkulijczyków oraz obszerny artykuł krytykujący wybór Gerdona na szefa państwa. Były Prezydent Egvalandu został wprowadzony przez zamachowców na dziedziniec gdzie był świadkiem mordów jakich dokonywali zamachowcy na służbie pałacowej, strażnikach i wszystkich którzy znaleźli się na terenie Pałacu. Wtedy też uświadomił sobie kto tu przysłał tych zbrodniarzy - nie mógł to być nikt inny niż bezprawie wybrany Prezydent. Erikowi założono czarną torbę na głowę, a następnie zaciagnieto do ciężarówki, która odjechała w nieznanym nikomu kierunku... 

[Erik Otton von Hohenburg]

Czarna limuzyna wjechała do Sehirji, poczym wyszedł z niej Erik Otton von Hohenburg. Na miejscu przywitały go tysiące osób uciesze jego powrotem do domu oraz przemian ustrojowych do jakich doszło w ostatnim czasie. Ludzie mają nadzieję iż w końcu w Winkuli zapanuje spokój i dobrobyt.

W Pałacu Sehirji została zwołana konferencja prasowa.

- śmierć Romana de Qo nie była bezsensowna, to właśnie to wydarzenie otworzyło nam drzwi do przywrócenia demokracji oraz rozprawienia się z układem który od lat niszczył nasz piękny kraj. Jako były Prezydent Egvalandu, ale przede wszystkim jako obywatel zdecydowałem się powołać Winkulijską Fundację Obywatelską, której zadaniem będzie budowa społeczeństwa obywatelskiego w Winkuli, monitorowanie życia publicznego oraz pomoc obywatelom i imigrantom znajdującym się w trudnej sytuacji, w oparciu o wartości Kościoła Winkulijskiego i Nauki Aleksandra van der Egvala.

[Erik Otton von Hohenburg]

Dzisiaj w Sehirji odbył się pogrzeb 11 osób zamordowanych przez ludzi Gerdona, których zadaniem było porwać byłego prezydenta Egvallandu. Pogrzeb okazał się być wielkim przeżyciem dla całej lokalnej społeczności. Udział w ostatniej drodze pomordowanych służących, dziennikarzy, polityków udział wzięło około 7000 ludzi w tym wielu żałobników z ościennych miejscowości a nawet z innych części Egvallandu. Pochówku pomordowanych dokonano na lokalnym Mizarze na obrzeżach miasta. Podczas pogrzebu żałobnicy domagali się ukarania sprawców masakry oraz podjęcia stanowczych działań przez Folksguarde w celu ich odnalezienia i przekazania wymiarowi sprawiedliwości. 

[Erik Otton von Hohenburg]

   Przed Pałacem Hrabiego Al-Aleman w Sehirji zjawiły się tłumy sprzeciwjające się działaniom władzy (a raczej ich braku) oraz nasilającym się problemom gospodarczym jakie dręczą Al-Aleman. 

  Aby temu zaradzić Rada Emirów Al-Aleman w porozumieniu z właddcą tych ziem wydała postanowienie na mocy, którego powstać ma kilka nowych zakładów pracy. Do największych i najśmielszych obiecanych inwestycji lokalnego rządu należy zapowiedź otworzenia wielkiej żwirowni w emiracie Arystanu. Władze Emiratu mają nadzieję, że dzięki wsparciu władz centralnych staną się największym eksporterem piasku i żwiru w południowo-wschodniej Nordacie. Rocznie planuje się z EA pozyskiwać 50.000 ton piasku i żwiru o wartości 15 milionów marek.

   Obywatele z zadowoleniem przyjęli tą wiadomość i mają nadzieję, że ambitne plany ich władców rzeczywiście odmienią ich los. Tymczasem hr. von Hohenburg podczas pobytu w Kanugardzie postanowił zorganizować w swoich dobrach wieczór poetycki, zaproszenia na tą imprezę należy spodziewać się już niebawem.

/-/ Erik Otton von Hohenburg

Starosta Al-Aleman

[Erik Otton von Hohenburg]

Podsumowanie ostatnich wydarzeń

(26 paź — 1 gru)

  Z inicjatywy władz lenna zorganizowany został [KONKURS] Baśnie i legendy regionu Al-Aleman. Uchwalony został Statut Starostwa Al-Aleman dnia 2 listopada. Otrzymana została subwencja ze strony rządu Winkulijskiej Republiki Egvallandu w wysokości 2000 000 marek egvallandzkich. Starosta Al-Aleman zapowiedział reaktywacje ZOO w Sehirji, które zostało zamknięte w latach '50 XX wieku, w skutek braku funduszy do dalszego finansowania przybytku. Budynek jest w stosunkowo dobrym stanie, wymaga jedynie nieznacznego remontu. Władze zamówił już transport zwierząt z ojczystej Sambanafryki. 

[Erik Otton von Hohenburg]

Starostwo Al-Aleman

---

[/hr]

  

  Niespodziewanie do swoich włości w Al-Aleman przybył JE Prezydent Republiki — EOvH, i jak zapowiada ma to być początek jego urlopu od spraw wagi państwowej, po tym jak wspólnie z resztą swego rządu oraz posłami Izby Poselskiej w pocie czoła tworzyli nowe prawo, na którym miał się oprzeć ustrój lenn oraz samorządów Winkulijskiej Republiki Egvallandu.

  Niemniej jednak Prezydent, choć będzie miał okazję nieco odpocząć od nudnej pracy biurowej i tworzenia kolejnych rozporządzeń, u końca swej kadencji, to jednak zgodnie z zapowiedzią Prezydenta złożoną na wiecu w Sehirji, ma on zamiar aktywnie udzielać się w środowisku włodarzy lennych i właścicieli miast, gdyż jak sam twierdzi, nawet najlepsze prawo nie zadziała jeżeli zniknie chęć i motywacja do pracy w samorządzie lennym.

Prezydent Erik Otton von Hohenburg spotyka się 

ze zwykłymi mieszkańcami Sehirji — głównego miasta Al-Aleman 

  Po krótkim urlopie, Prezydent ma zamiar utworzyć Zrzeszenie Lenników Winkulii (ZLW), którego celem będzie współpraca między starostami oraz aktywizacja lenn. Co więcej, po powrocie z urlopu ma zamiar zaaktywizować powołaną przez siebie Krajową Komisje ds. heraldyki, rodów i lenn, aby znowu powrócić do rodzinnego Al-Aleman i oddać się pracy u podstaw dobrobytu naszej Republiki.

/-/ Władze Al-Aleman 

[Erik Otton von Hohenburg]

Przybycie II Dywizji Pancernej Federacyjnych Sił Zbrojnych do Sehirji

Mieszkańcy Al-Aleman byli świadkami niecodziennego wydarzenia. Oto do miasta przyjechała II Dywizja Pancerna, która odtąd wraz z jednostkami Sił Zbrojnych Egvallandu oraz lokalną Gwardią Narodową będzie strzec bezpieczeństwa mieszkańców lenna. Dużym zainteresowaniem — zwłaszcza wśród dzieci, cieszył się pokaz uzbrojenia dywizji pancernej, który wywarł na zgromadzonych mieszkańcach duże wrażenie. Obecnych na powitaniu wojsk federacji w regionie obecnych było conajmniej 15 000 osób według szacunków sporządzonych przez organizatorów pokazu. 

[Erik Otton von Hohenburg]

Hmm... znowu trzeba będzie tu coś ogarnąć — wyraził się niezgrabnie Erik pod nosem — dość nieregularnie zajmuje się tym lennem — dodał po chwili.

Właśnie jechał do Al-Aleman prosto z Vihres, gdzie po nocy w kawiarni "królewskiej", i wyborach prezydenckich, był całkowicie wyczerpany.

— i oto jesteśmy na starych śmieciach — wyrzekł wychodząc z limuzyny i kierując się w stronę drzwi do swego pałacyku w Sehirji.

***

Były Prezydent WRE spał może 2 góra 3 godziny, poczym jeszcze bardziej niewypoczęty postanowił wrócić do działania, wierni zarządcy w skrócie opowiedzieli mu o nastrojach panujących w jego państwie stanowym i szukali wraz z nim rozwiązania problemów trapiących lenno.

W gabinecie w którym toczyła się rozmowa wznosił się gęsty dym palonych cygar i oparów whiskey, tymczasem zza uchylonego okna wznosiły się okrzyki spontanicznej manifestacji na cześć nowego Prezydenta — miejscowi uwielbiają manifestować swoje uwielbienie do przywódców — pomyślał Erik — teraz trzeba zająć się sprawami gospodarczymi w pierwszej kolejności, sprowadzić turystów, coś sprzedać i znaleźć źródło dochodów dla lenna, i to możliwie jak najszybciej, bo z tego co mi mówią rezerwy są już na wyczerpaniu. 

[Erik Otton von Hohenburg]

Po nieco ponad godzinnej podróży dotarłem do Sehirji, jak się później okazało bliżej nieznani sprawcy podłożyli ogień pod archiwum miejskie w którym znajdowały się bezcenne dokumenty sięgajce czasów średniowiecznych. Na szczęście pożar udało się w porę ugasić, zaś żaden z dokumentów składowanych w archiwum nie uległ zniszczeniu.

— musimy uważać, w Al-Aleman ostatnio robi się dość niebezpiecznie, cóż... tutejsi choć zbytnio nie dążą p. o Prezydenta nienawiścią, to mieszkańcy pobliskiej Winewy już tak. A przez nieszczelną granice z Westlandem różny element się do nas przedostaje. Pamiętacie co działo się w Jugowicach? O mały włos do wojny domowej nie doszło! Nie jeden z przyjezdnych pewnie chętnie by tu Pana zastrzelił... — przestrzega Premier Al-Aleman.

Ulice Sehirji patrolowały całe szwadrony Folksguarde i wojska, podobno kilka osób zostało aresztowanych pod zarzutem posiadania broni bez zezwolenia. Pałac odziedziczony po Sułtanach Al-Aleman, również ktoś chciał podpalić, ale wojsko broni dostępu do najważniejszych punktów i urzędów w tym państwie stanowym. Ze względu na napiętą sytuację w zachodniej części dystryktu, zdecydowaliśmy się utajnić przejazd przed szerokimi masami i nie zatrzymywać się w drodze do Jugowic, jak początkowo planowano.