Rządowy projekt ustawy o Trybunale Królewskim

[Mateusz Żmigrodzki]

Wasza Królewska Mość,
Wysoka Izbo,

w załączeniu przedstawiam rządowy projekt ustawy o Trybunale Królewskim. Uchwalenie tej ustawy jest niezbędnie z uwagi na zaistniałe okoliczności. Z tego powodu będzie on procedowany w trybie pilnym - debata potrwa do jutra, do godz. 20-tej.


  Trybunał.pdf (Rozmiar: 167,44 KB / Pobrań: 18)

[Erik Otton von Hohenburg]

Wasza Królewska Mość,

Panie Premierze,

Wysoka Izbo,

Doskonale rozumiem, że zaistniałe okoliczności wymusiły na rządzie podjęcie pilnych działań związanych z naprawą obecnie istniejącego porządku w wymiarze sprawiedliwości. W najbliższym czasie odbędzie się po raz pierwszy w najnowszej historii Winkulii proces o charakterze kryminalnym, zatem pośpiech jest tutaj jak najbardziej wskazany o ileż nie konieczny. Muszę tu jednak wyrazić opinie, że należy pochylić się nad kwestią artykułu 39 procedowanej ustawy, która definitywnie zamyka możliwość kasacji wyroków wydanych przez JKW Alfreda Fabiana oraz JKM Dagoberta III. W tej materii zgadzam się z zatrzymanym ostatnimi czasy JE Burkiem von Hohenburgiem, że tamte wyroki zostały wydane z pogwałceniem elementarnych zasad obywatelskiego współżycia i powinna zostać otwarta droga do ich kasacji, ponownego rozpatrzenia lub przynajmniej ułaskawienia przez Króla. Po upadku Federacji Nordackiej założyliśmy nasze państwo wierząc w to, że uda nam się nim nie tylko lepiej pokierować niż nieboszczką FN, ale również wierząc w to, że teraz będziemy mieć możliwość zbudowania bardziej sprawiedliwego, tolerancyjnego i otwartego systemu ochrony sprawiedliwości. Wierzyłem w to, że incydenty takie jak afera winylowa, naciski ze strony rządu aby nadać tej czy innej osoby status banity lub persony non grata na podstawie zakrywających o śmieszność interpretacji nieistniejącego prawa jakie miały miejsce za tych czasów, już na zawsze odejdą w niepamięć, gdy tymczasem blisko cztery lata po odzyskaniu pełniej niepodległości nawet nie próbowano dać Fazilowi Emre, czy Urlichowi von Deenowi prawa do obrony w choćby względnie uczciwym procesie. Czy tak czyni poważne państwo? Gdzie popełniliśmy błąd w tym wszystkim, że niespełna rok temu walczyliśmy o monarchie konstytucyjną, a dziś chcemy bez mrugnięcia okiem stwierdzić ważność i nieomylność wydanych w tamtych czasach wyroków? Może czcigodny baron ukazał nam w ten, owszem wykraczający wszelkie znamiona protestu sposób naszą pychę i arogancję odnośnie naszych własnych wyobrażeń o naszym państwie? Jego braki, kartonowość i punkt nad którym musimy pracować? Dlatego ja byłbym bardziej powściągliwy w automatycznym uznawaniu wyroków z lat 2020-2025 za prawomocne, zwłaszcza że emocje chwili mogą przesłonić długoterminowy interes państwa i społeczności. Waksman wysadził dwa fora, sfałszował wybory prezydenckie, istniała realna groźba że wysadzi po raz trzeci, o jego innych występkach z tego nie wspomnę, a mimo to i tak został ułaskawiony po 3 miesiącach banicji, w Sarmacji banici zostawali książętami. Absolutnie nie wspominam o tym aby komukolwiek dokopać jakimiś brudami z przed lat, tylko wykazać że podjętych przez nasz wymiar sprawiedliwości decyzji po spojrzeniu z dystansem po miesiącach czy latach możemy żałować, nawet jeśli oburzenie i wyrok wydawały się słuszne, bowiem o państwie i jego sile nie świadczy to czy i jak bardzo jesteśmy w stanie komuś za przeproszeniem dojebać, ale o to w jaki sposób państwo odpowiada na kryzysy w jakich się znalazło. Wyrzucanie ludzi z kraju na mocy dekretu jak w jakiejś średniowiecznej monarchii płomiennej nie jest dowodem siły, a słabości. Dobre państwo powinno wyciągać wnioski ze swojej przeszłości i się umieć z nią rozliczyć, dlatego proszę o usunięcie tego artykułu z porządku obrad i rozpatrzenie go w innym terminie przy okazji innego aktu prawnego.

[Mateusz Żmigrodzki]

Wasza Królewska Mość,

Panie Premierze,

Wysoka Izbo,

Doskonale rozumiem, że zaistniałe okoliczności wymusiły na rządzie podjęcie pilnych działań związanych z naprawą obecnie istniejącego porządku w wymiarze sprawiedliwości. W najbliższym czasie odbędzie się po raz pierwszy w najnowszej historii Winkulii proces o charakterze kryminalnym, zatem pośpiech jest tutaj jak najbardziej wskazany o ileż nie konieczny. Muszę tu jednak wyrazić opinie, że należy pochylić się nad kwestią artykułu 39 procedowanej ustawy, która definitywnie zamyka możliwość kasacji wyroków wydanych przez JKW Alfreda Fabiana oraz JKM Dagoberta III. W tej materii zgadzam się z zatrzymanym ostatnimi czasy JE Burkiem von Hohenburgiem, że tamte wyroki zostały wydane z pogwałceniem elementarnych zasad obywatelskiego współżycia i powinna zostać otwarta droga do ich kasacji, ponownego rozpatrzenia lub przynajmniej ułaskawienia przez Króla. Po upadku Federacji Nordackiej założyliśmy nasze państwo wierząc w to, że uda nam się nim nie tylko lepiej pokierować niż nieboszczką FN, ale również wierząc w to, że teraz będziemy mieć możliwość zbudowania bardziej sprawiedliwego, tolerancyjnego i otwartego systemu ochrony sprawiedliwości. Wierzyłem w to, że incydenty takie jak afera winylowa, naciski ze strony rządu aby nadać tej czy innej osoby status banity lub persony non grata na podstawie zakrywających o śmieszność interpretacji nieistniejącego prawa jakie miały miejsce za tych czasów, już na zawsze odejdą w niepamięć, gdy tymczasem blisko cztery lata po odzyskaniu pełniej niepodległości nawet nie próbowano dać Fazilowi Emre, czy Urlichowi von Deenowi prawa do obrony w choćby względnie uczciwym procesie. Czy tak czyni poważne państwo? Gdzie popełniliśmy błąd w tym wszystkim, że niespełna rok temu walczyliśmy o monarchie konstytucyjną, a dziś chcemy bez mrugnięcia okiem stwierdzić ważność i nieomylność wydanych w tamtych czasach wyroków? Może czcigodny baron ukazał nam w ten, owszem wykraczający wszelkie znamiona protestu sposób naszą pychę i arogancję odnośnie naszych własnych wyobrażeń o naszym państwie? Jego braki, kartonowość i punkt nad którym musimy pracować? Dlatego ja byłbym bardziej powściągliwy w automatycznym uznawaniu wyroków z lat 2020-2025 za prawomocne, zwłaszcza że emocje chwili mogą przesłonić długoterminowy interes państwa i społeczności. Waksman wysadził dwa fora, sfałszował wybory prezydenckie, istniała realna groźba że wysadzi po raz trzeci, o jego innych występkach z tego nie wspomnę, a mimo to i tak został ułaskawiony po 3 miesiącach banicji, w Sarmacji banici zostawali książętami. Absolutnie nie wspominam o tym aby komukolwiek dokopać jakimiś brudami z przed lat, tylko wykazać że podjętych przez nasz wymiar sprawiedliwości decyzji po spojrzeniu z dystansem po miesiącach czy latach możemy żałować, nawet jeśli oburzenie i wyrok wydawały się słuszne, bowiem o państwie i jego sile nie świadczy to czy i jak bardzo jesteśmy w stanie komuś za przeproszeniem dojebać, ale o to w jaki sposób państwo odpowiada na kryzysy w jakich się znalazło. Wyrzucanie ludzi z kraju na mocy dekretu jak w jakiejś średniowiecznej monarchii płomiennej nie jest dowodem siły, a słabości. Dobre państwo powinno wyciągać wnioski ze swojej przeszłości i się umieć z nią rozliczyć, dlatego proszę o usunięcie tego artykułu z porządku obrad i rozpatrzenie go w innym terminie przy okazji innego aktu prawnego.

Wasza Ekscelencjo,
artykuł 39. ustawy w projektowanym kształcie ten wcale nie zamyka możliwości zmiany wspomnianych wyroków. Tylko i wyłącznie zatwierdza on wcześniej wydane wyroki, które dotychczas funcjonowały w obrocie prawnym. Przepis ten wyłącznie ma na celu wzmocnienie w stosunku do wyroków wydanych przez Króla zasady rzeczy osądzonej (res iudicata), zgodnie z którą zmiany prawne nie powinny wywierać wpływu na już zapadłe orzeczenia.

Jednocześnie pozostawiono ścieżkę do ewentualnej zmiany tych wyroków. Zgodnie z art. 25 wyroki zapadłe w drodze postępowania karnego mogą zostać poddane tzw. rewizji nadzwyczajnej. Poddany niej będzie mógł być każdy wyrok, który "został wydany z rażącym naruszeniem prawa lub narusza on podstawowe zasady i wartości ustroju Związku Winkulijskiego" (ust. 1 zd. 1). Jak głosi art. 25 ust. 2 in fine: "Wniosek o rewizję na korzyść oskarżonego złożyć można w dowolnej chwili." Zatem w tychże sprawach będzie możliwe przeprowadzenie zbadania legalności i zasadności tych orzeczeń.

Ponadto art. 36 nadaje Folkstagowi kompetencję do uchylania wyroków Trybunału w drodze uchwały podjętej większością trzech piątych głosów. Szczególnie wyrok może zostać uchylony jeśli "wydany został ze szczególnym naruszeniem prawa, stanowi on poważne pogwałcenie porządku prawnego Związku Winkulijskiego lub jest on niezgodny ze społecznym odczuciem sprawiedliwości i praworządności" (ust. 1.). Oprócz tego art. 38 pkt. 11-13 wprowadzają do Małego kodeksu karnego przepisy dotyczące ułaskawienia przez Króla.

Podsumowując, obawy Waszej Ekscelencji są nieuzasadnione, a art. 39 nie zamyka legalnej drogi dochodzenia do ewentualnej "sprawiedliwości". Dlatego też jak na razie nie wyrażam woli usunięcia go z ustawy.

[Erik Otton von Hohenburg]

Dziękuję za słowo wyjaśnienia i rozwianie moich obaw, najwyraźniej nie zrozumiałem intencji ustawodawcy w dostateczny sposób, za co z całego serca przepraszam.

[Mateusz Żmigrodzki]

Właściwie po przejrzeniu ponownym przepisu, aby nie było wszelkich wątpliwości usuwam z tego przepisu - art. 39 - słowa "i zgodne z prawem", tak aby nie powstawało wrażenie, że chodzi tutaj o zablokowanie rewizji tych wyroków.

Samą debatę zamykam i zarządzam głosowanie, które potrwa do jutra, do godz. 20:30.

Głosuję ZA.

[Erik Otton von Hohenburg]

w takim wypadku nie pozostaje mi chyba nic innego
głosuję za

[Artur Kardacz]

Za

[Henryk Wespucci]

Za

[Mateusz Żmigrodzki]

Zamykam głosowanie. Wszyscy opowiedzieli się za, Folkstag ustawę przyjął.

Proszę JKM @Artur Kardacz o podpisanie ustawy.

[Artur Kardacz]

Ustawę podpisuję