Koronacja JKM Dagoberta III

[Henryk Wespucci]

Koronacja Królewska
Jego Królewskiej Mości Dagoberta III

Stołeczna katedra miała za moment być świadkiem kolejnej w ostatnim czasie koronacji królewskiej. Uroczystości zaplanowane na godzinę 20:00 z uwagi na problemy techniczne zacząć się jednak miały dopiero około godziny 20:30.

Przed Katedrą Świętego Szymona Pustelnika kordon policyjny rozdzielał wiwatujący tłum od przejścia, gdzie przychodzili kolejni zaproszeni goście. Ich wszystkich witał urzędujący jeszcze Minister Stanu Henryk Wespucci z przedstawicielami Narodowego Kościoła Winkulii. Goście powoli rozsiadali się na swoich miejscach w wygodnych, drewnianych ławach świątyni.

[Henryk Wespucci]

O godzinie 20:45 pod Katedrę Kanugardzką podjechała limuzyna pod obstawą Folksguarde, która wiozła JKM Króla Dagoberta III. Po otwarciu drzwi Król udarł się w stronę kościoła, gdzie przywitał go Prymas Winkulii, Alojzy Ryś oraz Minister Stanu. Po wymianie uprzejmości rozpoczęła się procesja wejścia do kościoła.

Przez główne drzwi katedry w akompaniamencie hymnu Winkulii do świątyni w procesji po kolei: Prymas Winkulii – Arcybiskup Lehnsbergii, koncelebransi (jeden z nich z krzyżem na przodzie), za nimi Jego Królewska Wysokość – tuż za nim Minister Stanu, asystuje im służba.

Prymas staje za ołtarzem – król siada po prawej stronie od ołtarza – po środku tuż za grobem św. Szymona Pustelnika stoi puste krzesło tronowe

[Mateusz Żmigrodzki]

Po odśpiewaniu hymnu państwowego, abp Ryś (K) wraz z koncelebransami - wśród których był między innymi Mateusz Żmigrodzki - wznieśli prawą rękę, wykonując Znak Krzyża i mówiąc:

K: In dat Namen ab Gott, Sohne und Heiledeg Geist.
W: Amen.
K: Hegelet Jesus Christ
W: Und Marie immer Verginus


K: Bracia i siostry w Jezusie Chrystusie! Narodzie winkulijski, ludu korony św. Szymona, cały Mikroświecie – oto wielki dzień dla nas wszystkich dzisiaj nadszedł. Po niedługim okresie znowu stajemy oto tutaj, w Katedrze pw. św. Szymona Pustelnika, aby dopełnić świętego obrzędu. Dzisiaj właśnie Jego Królewska Mość Król Związku Winkulijskiego – Dagobert III – uroczyście zostanie namaszczony i koronowany, tym samym dopełniając przed obliczem Boga i Narodu przejęcia tronu Holmenda Wielkiego. To tutaj właśnie, gdzie pod tą kamienną płytą spoczywa w spokoju wiekuistym Patron Winkulii, gdzie miały miejsce najważniejsze wydarzenia w naszej historii, Jego Królewska Mość otrzyma wspomożenie Ducha Świętego, który umocni go do tego, aby panował nad naszym Narodem z mądrością, roztropnością i pokorą, mając w swym sercu prawdę, wiarę i ewangeliczną miłość. Składane tutaj dzisiaj przyrzeczenia mają szczególną wagę - są one bowiem składane przed Narodem oraz przed samym Bogiem.

Po chwili ciszy zaintonował:

K: Dlatego wznieśmy błaganie do Boga Najwyższego, aby dał siłę i mądrość Jego Królewskiej Mości oraz Jego Wielmożnej Małżonce w wypełnianiu stojącymi przed nimi obowiązkami oraz aby ich panowanie uczyniło nasz Naród jeszcze silniejszym. Módlmy się: Vøgdeg Vater...

W: Dat Te bëjëh at dat Himmel, ħëgelëëh võnd Tees Name; Tees Konghaft kommëh; Tees Wäle bëjt, wü at dat Himmel solaf at dat Erden. Vøgdeg pospuli Bröt Te gibëh to vøg höte und Te absoldëh vøges Fahl, wü vøg absoldot vøges Fahlmõn. Und Te näg fühëh vøg at Toböd, al Te erlibëh vøg vott Urë. Amen.

[Mateusz Żmigrodzki]

Po chwili organista zaintonował melodię Psalmu 110, który został odśpiewany przez chór katedralny.

PSALM 110
«Siądź po mojej prawicy,
aż Twych wrogów położę
jako podnóżek pod Twoje stopy».
Twoje potężne berło
niech Pan rozciągnie z Syjonu:
«Panuj wśród swych nieprzyjaciół!
Przy Tobie panowanie
w dniu Twej potęgi,
w świętych szatach [będziesz].
Z łona jutrzenki
jak rosę Cię zrodziłem».
Pan przysiągł
i żal Mu nie będzie:
«Tyś Kapłanem na wieki
na wzór Melchizedeka».
Pan po Twojej prawicy
zetrze królów w dniu swego gniewu.
Będzie sądził narody,
wzniesie stosy trupów,
zetrze głowy
jak ziemia szeroka.
Po drodze będzie pił ze strumienia,
dlatego głowę podniesie.

[Henryk Wespucci]

Po zakończeniu śpiewania wszyscy usiedli. Do ambony podszedł Minister Stanu Związku Winkulijskiego, Henryk Wespucci, który dzisiaj miał zaszczyt pełnić funkcję lektora.

- Czytanie z Listu do Rzymian (Rz 13, 1-7):

"Każdy niech będzie poddany władzom, sprawującym rządy nad innymi. Nie ma bowiem władzy, która by nie pochodziła od Boga, a te, które są, zostały ustanowione przez Boga. Kto więc przeciwstawia się władzy - przeciwstawia się porządkowi Bożemu. Ci zaś, którzy się przeciwstawili, ściągną na siebie wyrok potępienia. Albowiem rządzący nie są postrachem dla uczynku dobrego, ale dla złego. A chcesz nie bać się władzy? Czyń dobrze, a otrzymasz od niej pochwałę. Jest ona bowiem dla ciebie narzędziem Boga, [prowadzącym] ku dobremu. Jeżeli jednak czynisz źle, lękaj się, bo nie na próżno nosi miecz. Jest bowiem narzędziem Boga do wymierzenia sprawiedliwej kary temu, który czyni źle. Należy więc jej się poddać nie tylko ze względu na karę, ale ze względu na sumienie. Z tego samego też powodu płacicie podatki. Bo ci, którzy się tym zajmują, z woli Boga pełnią swój urząd. Oddajcie każdemu to, mu się należy: komu podatek - podatek, komu cło - cło, komu uległość - uległość, komu cześć - cześć."

Po przeczytaniu fragmentu Listu do Rzymian Minister Stanu spojrzał w stronę zgromadzonych i powiedział:

L: Oto słowo Boże.
W: Bogu niech będą dzięki.

Po tym Wespucci zszedł z ambony i zajął swoje miejsce, w pierwszym rzędzie.

[Henryk Wespucci]

Rozlega się melodia Hymn Narodowego Kościoła Winkulii – Psalm św. Szymona Pustelnika:

HYMN NARODOWEGO KOŚCIOŁA WINKULII
O Panie, w Twej łasce znajduję spokój,
Twoje światło kieruje moimi krokami.
W ciszy serca, wznoszę modlitwę,
Bo Tyś jest moją siłą i zbawieniem.

Twoja miłość jest jak strumień wody czystej,
Napełniająca me serce radością.
W Twym cieniu znajduję schronienie,
Bo Ty jesteś skałą, niezmiennym fundamentem.

W trudnych chwilach, Twój gniew otacza mnie,
Lecz w Twej łasce odnajduję przebaczenie.
Z ufnością patrzę w przyszłość,
Wiem, że Tyś jesteś moim przewodnikiem.

Radośnie śpiewam hymn chwały Tobie,
O Panie, mój Boże, Tyś jest wielki.
Niech Twe światło zawsze mnie prowadza,
Bo w Tobie, Panie, znajduję życia sens.

[Henryk Wespucci]

Następnie rozlega się hymn koronacyjny, 9 Symfonia "Z Nowego Świata" Dvoraka, Allegro con fuoco Wszyscy wstają – Jego Królewska Mość Dagobert III idzie przed grób św. Szymona Pustelnika – klęka na wyznaczonym miejscu. Podchodzi do niego Prymas i koncelebransi.

[Mateusz Żmigrodzki]

K: Nie ma bowiem władzy, która by nie pochodziła od Boga. I dlatego niech Bóg Wszechmogący Trójjedyny natchnie Ciebie, Dagobercie, swoim Duchem i da Tobie przymioty potrzebne do bycia monarchą – mądrość, rozum, radę, męstwo, umiejętność, pobożność i bojaźń wobec Boga. Ciebie prosimy…

W: Wysłuchaj nas Panie.

K: Dagobercie – niechaj duszę Twoją przeniknie siła duchowa Patrona Winkulii – św. Szymona Pustelnika. To on przyniósł światło Chrystusa do naszego Narodu, to on sprawił, że na tronie Holmentydów zasiadają władcy oświeceni w Prawdzie. Dlatego przyjmij, Dagobercie, tą oto szatę, którą nosił św. Szymon Pustelnik.

[Henryk Wespucci]

Czterech mnichów Zakonu Świętego Szymona Pustelnika z Izborgradu ubranych tylko w skromne brązowe stroje przepasane białym sznurem niesie na aksamitnej poduszce szary wełnianą szatę, którą nosił kiedyś Święty Szymon Pustelnik. Ta jedna z najcenniejszych relikwii została przetransportowana dzisiaj z Monastyru w Izborgardzie, gdzie przebywa zwykle pod opieką braci zakonnych, którzy strzegą pamiątek po Świętym Szymonie Pustelniku.

Na czele procesji generał Zakonu Świętego Szymona Pustelnika - ojciec Wacław Babiczek. Po dotarciu przed oblicze ołtarza, oddania pokłonu zarówno wobec Boga, oddając szacunek miejscu spoczynku Patrona Winkulii i wreszcie koronowanemu Królowi - ojciec Babiczek delikatnie przyodział szarą wełnianą szatą Jego Królewską Mość

[Mateusz Żmigrodzki]

Prymas Ryś nakłada ręce na głowę Jego Królewskiej Mości i zaczyna wznosić modlitwę:

K: Święty Szymonie Pustelniku – prosimy Ciebie, natchnij Jego Królewską Wysokość Dagoberta, aby ten poszedł w ślady Twojego największego ucznia – Holmenda Wielkiego – i żeby przyjął dary Ducha Św. pełnią swojej duszy. Wyproś, o nasz Patronie, wszelkie łaski dla niego i spraw żeby jego panowanie było owocne dla Winkulii, a imię jego okryło się chlubą i chwałą. Amen.

Następnie Prymas zamacza kciuka swojej prawej ręki w świętym olejku, pochodzącym z ogrodu oliwnego w Lehnsbergii.

K: Dagobercie – przyjmij proszę to namaszczenie świętym olejem na znak naznaczenia przez Boga Trójjedynego na sługę swojego.

Prymas rysuje znak krzyża na czole Króla, po czym przy pomocy koncelebransów obmywa dyskretnie na boku ręce z olejku. W tym czasie służba zakłada Królowi płaszcz z gronostaju.