Bal koronacyjny - koronacja JKM Jerzego I Izaaka

[Erik Otton von Hohenburg]

Sala Bankietowa na Zamku Królewskim w Kanugradzie - to właśnie w tym miejscu zostanie wydany uroczysty bankiet na cześć JKM Jerzego I Izaaka po zakończeniu obrzędów koronacyjnych

[Ulrich von Deen]

Dowiedziawszy się o koronacji Jego Królewskiej Mości przybył do izby, gdzie odbędzie się Bal koronacyjny. Zajął jeden ze stolików i w oczekiwaniu na przybycie reszty gości podziwiał bogato przyozdobioną salę.

[Ulrich von Deen]

Ulrich przyuważył kelnera i poprosił o dobrego drinka.

-Moje uszanowanie! Przepraszam, że nie pokoję, ale czy nie orientuje się Szanowny o której godzinie rozpoczyna się bal koronacyjny? Pytam, bo nie chcę za szybko się skończyć zamawiając za dużo.

[Alfred Fabian]

Stojący za barem barman uśmiechnął się i odpowiedział
- Sir, ostatnia koronacja skończyła się dosyć późno, Bóg raczy wiedzieć, czy ta też będzie się tak przeciągać. - po czym podał gościowi rozgrzewającą porcję trinitzkiego bimbru z sokiem. 

[Ulrich von Deen]

Stojący za barem barman uśmiechnął się i odpowiedział
- Sir, ostatnia koronacja skończyła się dosyć późno, Bóg raczy wiedzieć, czy ta też będzie się tak przeciągać. - po czym podał gościowi rozgrzewającą porcję trinitzkiego bimbru z sokiem. 

-Bimbru z sokiem? - zdziwił się Ulrich. -Tego jeszcze nie piłem. A propos tego, co wie... Czy nie dysponuje Szanowny barman numerem telefonu do Bogu skoro raczy wiedzieć? Może uchyli rąbka tajemnicy? - upił nieco i pokiwał twierdząco w ramach uznania.

[Erik Otton von Hohenburg]

Po zakończeniu koronacji sala balowa powoli zaczęła zapełniać się gośćmi - mimo później pory na gości ze wszystkich stron Winkulii i świata czeka świeży poczęstunek i najwyższej jakości trunki - wysmienite goruzyjskie wina, volkiańskie likiery i wódki, czy też albiońska whiskey. Wchodzącym gościom służba pałacowa proponuje kieliszek wyśmienitego szampana z piwnic Zamku Królewskiego. Na razie jednak większość gości oczekuje w sali tronowej na orędzie JKM.

[Henryk Wespucci]

- No i ja mu wtedy mówię zróbcie tak, żebyśmy te wybory wygrali. Musimy anulować, bo przegramy - na salę wszedł Minister Stanu, żywo rozmawiając z jakimś młodzieńcem z Volkianu - Kelner! Wódki dla Ministra Stanu, bo czuję, że trzeźwieję.

[Erik Otton von Hohenburg]

Na salę wkroczył żwawym krokiem JE Marszałek Dworu i widząc co się dzieje na sali zaczął popędzać służbę i podwładnych
- do roboty! Słyszeliście no raz raz wódeczkę dla pana premiera! Tylko raz!

Po czym wrócił do witania się z gośćmi i zabawianiem ich rozmową. Rozkazał także wpuścić muzyków z Filharmonii Narodowej

[Santi Vilarte]

Santi Vilarte po zakończeniu ceremoniału niezwłocznie przeniósł się do sali balowej. Uwierał go nieco garnitur, ale poza tym było nawet zacnie. Zagadał do jakiejś niewysokiej brunetki, która stała pod ścianą, sącząc kakao. Niestety, kapela nie cięła tego, co miała ciąć, i nici z tego wyszły.

[Henryk Wespucci]

- Wasza Ekscelencjo Marszałku! Jak miło Waszą Ekscelencję widzieć! Przez to dzisiejsze zabieganie nawet nie miałem czasu się z Waszą Eskcelencją przywitać - Wespucci skierował swoje słowa ku Erikowi, popijając jednocześnie zimną wódkę, którą odebrał od kelnera - A może Wasza Ekscelencja skusi się na jednego? Nie ma co pracować tak na trzeźwo!