Ländting

[Burek]

Kontynuacja z tego wątku

Po uroczystym rozpoczęciu zgromadzenia na Urholmie, łódź z burmistrzem wróciła do reszty zgromadzonych na brzegu jeziora. Ländting rozpoczął obrady. Na początek postanowiono się zająć obraniem przewodniczącego wiecu albo Lagimína. Po długich deliberacjach został nim obrany Irmín Jorikssun Wurm, któremu zaraz po tym burmistrz przekazał przewodzenie zgromadzeniem. Za liczenie głosów odpowiadali vogtowie, rajcy miejscy i wyznaczeni ludzie, którzy po zasięgnięciu opinii i  zliczeniu głosów od członków wspólnot, którym przewodzili, przekazywali je przewodzącemu całym zgromadzeniem. Tym sposobem przebiegało to całkiem sprawnie. 

Następnie rozpoczęły się deliberacje na temat przyszłości ziemi trineskiej. Na środku placu debatowali przedstawiciele poszczególnych wspólnot, otoczeni przez swoich współbratymców. W końcu postanowiono o czymś. Z czasem przyjęło to postać konkretnych planów. Postanowiono o spisaniu tego, co do tej pory ustalono i następnie przedstawienie gotowego projektu zgromadzeniu. Lagimín wraz z burmistrzem i kilkoma innymi notablami zabrali się za sporządzanie dokumentu. 

[Burek]

Po sporządzeniu dokumentu, za pomocą przywiezionej maszyny do pisania, odczytano go zgromadzeniu i rozpoczęto głosowanie. To zagłosowało w przeważającej większości za przyjęciem projektu (być może serwowane napitki na coś się przydały). Po zakończeniu głosowania Burek i Lagimín złożyli swoje podpisy. 

*KLIK*

[Burek]

Natychmiast po podpisaniu aktu, nadszedł czas na rytuał usadzania (czy też posadzenia) landgrabiego. Właściwa część tej ceremonii miała się odbyć na Urholmie, więc Burek wraz ze świtą udał się łodzią na wyspę, razem ze sobą wioząc kozła, która miał odegrać rolę w przedsięwzięciu, i kilka innych rzeczy. Wschodnia cześć wyspy była nieco wyższa. Na pagórku tym znajdował się duży płaski kamień, otoczony rzędem mniejszych.

Do środka tego kręgu weszło jedynie kilku członków nowosformowanej rady mędrców. Spośród nich Musir Musinssun Mus niósł włócznię, Ingo Guntarssun Amata tarczę, a Irenber Vilessun Hravin drewnianą misę. Ojciec Juval miał natomiast w rękach wieniec, wykonany z plecionki traw, zboża, liści, trzciny, gałązek drzew i wszelkich innych darów natury. Na końcu szedł Lagimín, Irmín Jorikssun Wurm, wiodąc za sobą kozła, wraz z nim szedł też Burek, ubrany w prostą białą koszulę w tradycyjnym stylu. Uczestnicy ceremonii ustawili się wokół centralnego kamienia. Burek usiadł na kamieniu, kozioł został związany, a następnie położony obok obranego landgrabiego, pod kamieniem ustawiono drewnianą miskę. Następnie Lagimín wyciągnął duży nóż, i zapytał Burka. "Burku, czy przysięgacie przestrzegać praw, którymi Was obarczono, i wszelkich prawa ziemi, tej ziemi?" Po otrzymaniu potwierdzającej odpowiedzi, poderżnął on gardło kozłowi. Wziął misę, do której spłynęła koźlęca krew i wylał jej zawartość na głowę Burka. Po tym, biorąc wieniec od Juvala, włożył go na głowę siedzącego, po czym wręczył mu też włócznie i tarczę. Następnie pomógł tak odzianemu Burkowi wstać z kamienia. Resztki kozła zostały spalone. 

Powrócili łodzią, tam czekała ich cała reszta. Obmazany krwią landgrabia został przywitany z wielkim entuzjazmem. Rozpoczęto uroczystości, podczas których zjedzono i wypito to, co jeszcze się ostało. Przytransportowano nawet więcej trunków i jadła. Po trwającej większość dnia i nocy zabawie, Lagimín ogłosił rozwiązanie zgromadzenia. Tak zakończył się pierwszy od wielu lat Ländting. 

Ludzie zaczęli powracać do domów, choć spora część mieszkańców prowincji postanowiła jeszcze przed tym udać się na czas do miasta (a nuż będzie można pohandlować czy coś załatwić), Straży Miejskiej przypadło zadanie zrobienia porządków po zgromadzeniu. Rozstawione wcześniej stoły, puste zbiorniki po jedzeniu i alkoholu, i tak dalej, zostały załadowane na wozy i zawiezione do miasta. Po pewnym czasie wszystko wyglądało jak dawniej, i ani śladu było się tu dopatrywać po licznym tłumie.

[Janusz Kaluskowski]

Otwieram, pod nieobecność Burka posiedzenie Ländtingu. dwukrotnie uderza laską

W związku z sytuacją nadzwyczajną posiedzenie Ländtingu będzie odbywać się za zamkniętymi drzwiami. Proszę o wyłączenie telefonów. Mamy do omówienia dwie sprawy.
Pierwszą sprawą jest wypowiedzenie wojny Palatynatowi Leocji.
Drugą zgoda na użycie broni jądrowej.

Ländting większością głosów, przy braku sprzeciwu wyraził na to zgodę. Dziękuję.

[Adam Aleksander II]

Ktoś chyba chce speedruna bana dostać

[Burek]

Niestety, abstrahując od tego czy pan prezes miał w ogóle możliwość zwołania zgromadzenia, to podjęte tu decyzje nie mają mocy prawnej - z racji tego, że nie zostały zachowane zwyczajowe procedury, takie jak poinformowanie o tym mieszkańców prowincji z odpowiednim wyprzedzeniem.