Muzeum Regionalne w Trinitzu

[Burek]

Za inicjatywą lokalnych władz w budynku nr 8. na ulicy Visów, utworzono Muzeum Regionalne. Tu zwiedzający mogą podziwiać rzeszę eksponatów, poszerzając swoją wiedzę o historii i kulturze regionu.

Budynek, w którym obecnie mieści się Muzeum należał wcześniej do Liuvigilda Visa (1880 - 1977), lokalnego antykwariusza, który w czasie swojego życia zgromadził liczną kolekcję zabytków. W swoim testamencie przekazał on ją miastu wraz ze swoją posiadłością. Kolekcja Visa stworzyła podstawę dla utworzonego muzeum.

[AleksanderNovak]

Trinitz piękne miasto. Z pewnością zwiedzę muzeum!

[Burek]

 

Niewielkie kamienne rzeźby pochodzące z kolekcji Visa. Okres z jakiego pochodzą obiekty nie jest ustalony. W skład kolekcji weszły w 1935 roku, kiedy Liuvigild Vis nabył je od wędrownego handlarza. Prawdopodobnie rzeźby przedstawiają opiekuńcze duchy domowe. Stanowią one charakterystyczny przykład ludowej sztuki ziemi trineskiej. 

 

[CHCIAŁEM DAĆ DŁUŻSZĄ WYSTAWĘ, ALE UHHH ZOSTAWIĘ TO NA RAZIE NA PÓŹNIEJ]

[Alfred Fabian]

Czy są również jakieś starsze egzemplarze? Te wyglądają na bardzo dobrze zachowane, widać, że Vis dbał o swoją kolekcję

[Burek]

Jest możliwe, że są jakieś starsze. I może kiedyś też zostaną wystawione.

[Alfred Fabian]

W takim razie czekam z niecierpliwością, bo to może być jedno z tych miejsc, które będę często odwiedzał, obok Galerii Sztuki w Bordo, którą na dobrą sprawę sam prowadzę

[Burek]

 

Kolejnym okazem z kolekcji Visa jest kapalin, datowany na XIV - XV wiek. Został on wyłowiony z jeziora Trines w latach 50. XX wieku przez okolicznych rybaków, a w 1957 r. zakupiony przez Visa. Kapalin był na ziemi Trineskiej (a także w innych częściach Winkulii) najpowszechniejszym rodzajem hełmu, w okresie późnego średniowiecza i wczesnej nowożytności. Niektórzy spekulują, że ten okaz może pochodzić z bitwy pod Trinitzem, stoczonej w 1424 roku. 

[Burek]

Muzeum Regionalnym przygotowało wystawę zdjęć przedstawiających lokalne tradycyjne stroje. Podobny ubiór można w Trinitzu i okolicach dopatrzyć i dziś, zwłaszcza dzięki ruchowi na rzecz wspierania lokalnej kultury, który od niedawna rozwija się w regionie. 

 

 

Pierwsze zdjęcia przedstawia ubogiego mieszkańca ziemii Trineskiej. Jego głowę chroni słomiany kapelusz - odwieczne nakrycie głowy lokalnego ludu. Ubrany jest w prostą koszulę opiętą pasem, spodnie i kapotę. Za buty służą mu szyte ze skóry wywrotki. 
 

 

  

 
Na drugim zdjęciu widzimy strój średnio zamożnego mieszczanina z Trinitzu lub bogatszego prowincjonalnego kärla. Nie różni się on zasadniczo od tego przedstawionego wyżej, ot - strój jest bardziej wyszukany, ozdobny i barwny. Całość koronuje zawieszony u pasa pałasz.
 
 

 

Dochodzimy do ostatniego zdjęcia, na którym mamy trinickiego patrycjusza. Jego strój nie pozostawia wątpliwości, że mamy doczynienia z przedstawicielem miejskich elit. Na głowie ma barwny filcowy kapelusz ozdobiony piórami. W jego ubiorze wyraźnie widać wpływy Saaraceńskie - efekt handlowych kontaktów Trinitzu z resztą ziem dzisiejszej Winkulii.