Wesele

[Jerzy I Izaak]

W okolicach godziny 20:30 odbędzie się w tym wątku wesele arcyksięcia Norrington- Bazylego von Hohenburga oraz Adelaide de Sousa de la Acri. 
Serdecznie zapraszam!

[Alfred Fabian]

Alfred w Norrington, jak to nie on, był o wiele wiele wcześniej. Z wyprzedzeniem, można by rzec. Ubrany w najlepszy garnitur, jaki tylko znalazł w garderobie w pałacu książęcym w Zanahorii, jak nigdy pod krawatem, z ułożoną i zadbaną fryzurą, która niczym nie przypominała charakterystycznej dla Jego Królewskiej Mości burzy włosów. Złoty sygnet na wskazującym palcu i skórzany zegarek na prawym nadgarstku symbolizowały pewien etap, jaki przemijał w życiu samotnego już Króla Winkulii. Buty również błyszczały w odbijających się promieniach zachodzącego nad Norrington słońca. Spodnie idealnie wyprasowane układały się gładko na umięśnionych nogach monarchy. Oczy ukryte za okularami przeciwsłonecznymi natomiast były mokre od łez wzruszenia. Jego jedynak żenił się dzisiaj, opuszczając już na stałe rodzinne gniazdko, usamodzielniając się i otwierając kolejne pokolenia Hohenburgów na świat. To na nim teraz spoczywać będzie niesienie krużganka hohenburgizmu do ludów prowincji.

 

[JKM Mikołaj III]

Bolesław specjalnie został w Doctrimie nieco dłużej, aby móc przylecieć do Winkulii bez zahaczania o Kirianię. Pojawił się więc i czekał na rozpoczęcie uroczystości

[Fatima Popow-Chojnacka]

Na weselu oczywiście nie mogło zabraknąć matki pana młodego. Nie wyobrażała sobie by dziś jej nie było. Musiała wspierać swojego jedynaka w tym najważniejszym dla niego dniu. Z przyjemnością przyleciała ponownie do Norigton przy okazji wpaść też w obiecane odwiedziny. W końcu mogła spędzić czas ze swoim synem oraz nową synową.

[Jerzy I Izaak]

Po pięknej ceremonii przybył na sale weselną w pałacu Amalienburg. Powotał serdecznie wszystkich gości. Był radosny i częściowo wzruszony. Zaraz miała zacząć sie zabawa!
[attachment=23]

[Alfred Fabian]

Alfred gdy tylko zobaczył młodą parę, ruszył w ich kierunku. Nie mógł pozbawić sobie przyjemności złożenia jako jeden z pierwszych prezentu ślubnego. Co prawda, kopertę miał zamiar przekazać dopiero po ceremonii, niemniej obraz, stworzony przez najwybitniejszych malarzy chciał pokazać mu już teraz.

- Niech wam się wiedzie lepiej niż mi z mamusią - powiedział Alfred do syna - i z teściową - dodał, kierując uśmiech do Adelaidy

Po serii szczerych życzeń wiecznej miłości, szczęścia, pomyślności, bogactwa, spełnienia marzeń i innych ważnych rzeczy przekazał obraz 

- Ja się gdzieś tutaj zakręcę i mam nadzieję, że niebawem muzyka zacznie grać - dodał, odstępując miejsca innym gościom, którzy chcieli jeszcze złożyć młodej parze życzenia.

[Adelajda Radziwiłłówna]

Para młoda witała kolejnych gości, którzy przybyli na uroczystość. Każdy przybyły był witany z wielką radością. 
Panna młoda w pięknej sukni spoglądała na salę, która z każdą chwilą się wypełniała.

Nie mogła uwierzyć, że w końcu połączyła się ze swym wybrankiem świętym węzłem małżeńskim. 
Widok tak pięknej panny młodej bez wątpienia zapiera dech w piersiach.

[Antoni Kacper Burbon-Conti]

Na uroczystość ślubną przybył również sarmacki współpracownik Pana Młodego. Kiedy nadszedł odpowiedni moment, złożył życzenia Młodej Parze: - Wszystkiego dobrego na wspólnej drodze życia Wam życzę, cieszcie się sobą i korzystajcie z przywilejów, jakie w mikroświecie daje małżeństwo. Wszystkiego dobrego!

[Erik Otton von Hohenburg]

Na uroczystości nie zabrakło także ministra spraw wewnętrznych Związku Winkulijskiego oraz kuzyna arcyksięcia Bazylego. Rządowa limuzyna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zatrzymała się przed pałacem, który teraz oblegali dziennikarze i reporterzy z całego kraju i z zza granicy. W asyście funkcjonariuszy Kongsversaherheit Erik z trudem przedarł się przez tłum reporterów Telewizji Winkulijskiej i Voog Winkuliersdeg i dostał się na wesele następcy tronu i złożył życzenia parze młodej.

- Wszystkiego najlepszego drogi Kuzynie! To wspaniały dzień dla winkulijskiej monarchii i całego rodu von Hohenburg! Życzę Wam obojgu wszystkiego dobrego z racji wejścia na nową drogę życia!

[Fatima Popow-Chojnacka]

– Moi kochani!
Niemal krzyknęła radośnie podchodząc z wielkim uśmiechem na twarzy do pary młodej. Przytuliła ich i obcałowała wzruszona, jak na mamusię przystało.
– Pięknej wyglądacie! Sama uroczystość była wspaniała. Niestety małżonek musiał tuż po ślubie wracać do Grodziska ale ja zostałam. Udało mi się obowiązki przełożyć. 
Zaśmiała się na ostatnie słowa, puszczają oczko.
– Mam dla Was prezenty. Przyjmijcie wraz z gratulacjami oraz najlepszymi życzeniami ode mnie oraz Księcia. Biżuteria wprost od naszego znakomitego jubilera z Feru dla Adelki. A dla Ciebie synu mam zegarek pozłacany ze szlachetnymi kamieniami, który jest pamiątką rodzinną. Kiedyś Ci opowiem. Niech się Wam wiedzie! Dużo miłości!

Gdy obejrzeli prezenty służba od razu je zaniosła w bezpieczne miejsce. Jeszcze chwilę porozmawiała z młodą parą, poczym zostawiła ich samych i udała się do stołu bawić się dalej.