Ogród Miejski [Trinitz]

[Burek]

Prawie, że w centrum miasta, na niewielkim wzniesieniu znajdującym się tuż za miejscowym kościołem, mieści się Ogród Miejski. 

 

Na terenie Ogrodu znajduje się stary cmentarz miejski. Początkowo skremowane szczątki zmarłych chowana w sąsiedztwie domu (tak zresztą dzieje się do dziś na prowincji), ale wraz z rozrostem miasta wynikło zapotrzebowanie na dedykowane miejsce pochówków. Najstarsze nagrobki pochodzą z pierwszej połowy XIII w. Stare groby mają postać rzeźbionych kamieni, niektóre odwzorowują postać zmarłego. Mniej zamożnym za nagrobki służyły nieociosane kamienie, na których mogły zostać wyryte personalia zmarłego.

 

Nagrobek w formie ludzkiej podobizny

 

Głaz nagrobny

 

Z czasem nagrobki przybrały postać podłużnych słupów. Taka forma dominuje tutaj do dzisiaj. Pochówków na cmentarzu zaprzestano w pierwszej połowie XX. wieku. Od tamtej pory mieszkańcom służy nowy cmentarz, położony na obrzeżach miasta.

Nagrobek z drugiej poł. XIX w.

 

Idąc dalej w głąb ogrodu, opuszczamy cmentarz i dochodzimy do niewielkiego stawku. Podążając dalej tą drogą opuszczamy w końcu ogród i wychodzimy na teren miejskich przedmieści. 

[Burek]

Pomnik Mistrza Ottona Bimbrownika

 

W głębi Ogrodu Miejskiego stoi pomnik Mistrza Ottona Bimbrownika. Został on ustawiony w 1894 r., jego twórcą był lokalny artysta - Johann Näl. 

 

Mistrz Otton uchodzi za wynalazcę sztuki bimbrownictwa. Mało wiadomo o jego życiorysie, źródła o nim traktujące pochodzą z lat po jego śmierci, więc ciężko jest oddzielić prawdę od legendy. Wiadomo, że żył na początku XIII wieku, wywodził się prawdopodobnie z okolic Lehnsbergu lub Centrowic (źródła różnią się w tym zakresie). Na pewno nie wywodził się z tutejszych okolic. Jakiś czas po osiedleniu się w Trinitzu, który był wtedy jedynie niewielką miejscowością, odkrył on proces destylacji alkoholu. Według legend pomógł mu w tym Trinkir, opiekuńczy duch alkoholu. Produkcja trunku przyniosła miastu znaczne dochody i przyczyniła się do jego późniejszego dobrobytu. Od XIII w. miał miejsce znaczący rozwój miasta.

 
Potomkowie Ottona - av Ottesdorvowie, byli słynnym rodem lokalnych bimbrowników, wchodzącym skład miejskich elit i mających ogromne wpływy polityczne w mieście, aż do wymarcia głównej gałęzi rodu na początku XVII wieku.

[Alfred Fabian]

O godzinie 17:00 w ogrodach pojawiła się delegacja złożona z JKM Alfreda Fabiana, Ministra Stanu Artura Kardacza oraz Jego Imperatorskiej Mości Bolesława Kirianóo. Odświętnie ubrani w asyście wojskowych Królewskich Sił Zbrojnych.  Po kilku kurtuazyjnych słowach powitania złożyli oni kwiaty pod pomnikiem Ottona Bimbrownika, a także po butelce lokalnego trunku, celem upamiętnienia tej istotnej, sławnej i zasłużonej dla regionu postaci. Następnie głos został oddany gościowi z Wielkiego Imperium Narodu Kiriańskiego. Po przemówieniu Jego Imperatorskiej Mości cała delegacja miała wsiąść do limuzyny oraz skierować się alejami miejskimi do Ratusza, celem podpisania traktatu, przy okazji zwiedzając najpiękniejsze części miasta.

[JKM Mikołaj III]

Bolesław zabrał głos.

- Destylacja alkoholu. Niby nic, ot, zwykła czynność. Co komu po alkoholu? Gdyby nie ludzie tacy jak Bimbrownik, nie było by go. To on ciężką pracą własnych rąk zapoczątkował tą technikę, dzięki czemu wiele lat później ludzie mogli poznawać się przy piwie czy przy nim godzić. Jednak to nie alkohol tu jest najważniejszy. Najważniejsze jest to, że Mistrz Otton pokazał jak wykonywać tą "niewidzialną robotę" bez patrzenia, czy ktoś go podziwia. Podziw przyszedł dopiero później a sam Mistrz nie wiedział pewnie, jak umiejętności zostaną docenione. Mimo to ciężko pracował, aby zapewnić mieszkańcom Trinitzu tą chwilę przyjemności. - rzekł

[Alfred Fabian]

Po krótkim przemówieniu do zgromadzonych wokół pomnika, cała delegacja ruszyła w limuzynie w kierunku ratusza miejskiego. Jeszcze przez ponad 10 minut można było usłyszeć wiwaty radujących się mieszkańców miasta.