Zjazd w Frandburgu

[Artur Kardacz]

Przed Pałacem Książęcym zebrały się tłumy z każdego zakątka dzielnicy. To tutaj miało dojść do wielkiego wydarzenia, złączenia obu krain Albionu, Związku Wolnych Miast Albionu oraz Królestwa Vendaru i tym samym utworzenie Związku Albiońskiego. Przedstawiciel Królestwa Artur Kardacz był już na miejscu i wyczekiwał zaproszonych gości. 

[Erik Otton von Hohenburg]

Na zaproszenie organizatorów Zjazdu w Królestwie Albionu przybyła delegacja z Królestwa Osaczeskiego, pragnąc uczcić zjednoczenie się państwa sąsiedniego. Z oddali przez okna pałacu książęcego można było spostrzec zbliżający się powóz z osaczeską delegacją. 

[Mateusz Żmigrodzki]

Pod Pałac podjechała szybko skromna karoca, która zatrzymała się o mało się nie wywrucając. Wysiadł z niej Arcyksiążę, odziany w biało-niebieski mundur wojskowy zapinany na złote guziki. Zarzucił na swe barki płaszcz i czym prędzej pospieszył do Pałacu, gdzie znajdował się cel jego podróży...

[Artur Kardacz]

Witam Ekscelencje Erik, witam Arcyksięcia Mateusza, cieszę się z przybycia przywódców sąsiednich dzielnic. Liczę na nawiązanie współpracy gdy załatwimy wewnętrzne sprawy. Proszę, zapraszam do saloniku dla gości. Trochę się zejdzie zanim Ekscelencja Velge przybędzie z odległych zakątków Albionu.

[Alfred Fabian]

Pod pałac książęcy dyliżansem podjechał również Alfred Fabian, Książę Zanahorii oraz Prezydent Związku Winkulijskiego. Widząc pałac nie mógł wyjść z zachwytu. Wchodząc do środka słyszał już gwar rozmów pomiędzy przybyłymi gośćmi. Nawet nie zauważył, kiedy jego płaszcz został powieszony na wieszaku, a oczom zgromadzonych ukazała się lekko wyblakła marynarka.

[Mateusz Żmigrodzki]

Mateusz podszedł do stolika, przy którym to siedział JKW Erik Otton.
- Ekscelencjo, mógłbym na chwilę się przysiąść? Myślę, że chyba mamy pewną kwestię do omówienia...

[Erik Otton von Hohenburg]

Wasza Arcyksiążęca Mość! Będę zaiste uradowany tym zaszczytem!

[Mateusz Żmigrodzki]

Arcyksiążę przysiadł się, po czym kelner przyniósł mu kieliszek z martini.
- Chciałbym poruszyć kwestię napięć jakie powstały między naszymi dwoma państwami w ostatnim czasie. Chciałbym przeprosić za atak, który pojawił się w "Czasie Anater" - niestety nasi dziennikarze nie szczędzą gorzkich słów, co czasami wychodzi im bokiem.

[Erik Otton von Hohenburg]

Także i ja proszę o przebaczenie, zbyt mocnych słów jakie padły pod wpływem emocji, cóż... niestety żaden człowiek nie jest od nich wolny. — wyrzekł popijając podany kieliszek — wyborny trunek! mam nadzieję, iż niemniej wytrawna będzie realizacja naszych wspólnych interesów w ramach Związku Winkulijskiego....

[Mateusz Żmigrodzki]

Spił trochę trunku, po czym odparł:
- Ja także mam taką nadzieję. Ciekawe, co JKM chce nam zaprezentować... Mam nadzieję, że nie zwiódł nas tutaj, jak katolicy hugenotów na Noc św. Bartłomieja - roześmiał się głośno.