Projekt Muzeum Pociągów

[Adam Aleksander II]

Zachowując volkiańskie tradycje oraz z chęci edukacji egvallandczyków założyciel miasta postanowił zainwestować w budowę Muzeum Pociągów, które mieścić się będzie w centrum miasta. Wszelkie koszty budowy, które wykroczą poza planowane 50 000 renów, będą pokryte po zakończeniu budowy.

Bardzo nowoczesny projekt graficzny (do złudzenia przypomina zdjęcie)

[Adam Aleksander II]

Czy firmy prowadzące budowę mogą zdać raport z postępu prac nad stawianiem tego muzeum?

[Erik Otton von Hohenburg]

Jako, że działalność budowalna w moim przypadku jest raczej dzialaniem spontanicznym i dorywczym, to złóżony przeze mnie raport nie będzie raczej wzbudzał zachwytu swoją rzetelnością — proszę mi to wybaczyć, ale mam nadzieję że i tak będzie on w jakimś stopniu wartościowy:

Jak na ten moment rozpoczęte zostały wstępne prace pod budowę muzeum — rozkopana została ziemia na głębokość 8 metrów, i wmurowany został kamień węgielny. Jak na razie skupiliśmy się na budowie prawego skrzydła obiektu, po czym stopniowo będziemy dobudowywać resztę gmachu muzeum.

[Adam Aleksander II]

Z radością informuję o zakończeniu budowli tego muzeum. Już niedługo zostaną dostarczone pierwsze eksponaty.

[Adam Aleksander II]

[nofficial]

Pierwsza lokomotywa parowa

Poniższym eskponatem jest zdjęcie najstarszej lokomotywy parowej "Henio". Osiągała prędkość do 30 kilometrów na godzinę, co na połowę XIX wieku w Volkianie było ewementem. Osoba, która zaprojektowała ten pojazd, Mikhail Godunov, został odznaczony najwyższym uwcześnie możliwym odznaczeniem państwowym, Orderem Klasy Pracującej Volkianu. Pomimo pozytynwego przejścia pierwszej fazy testów i dziewiczej podróży z Zawady do Stołocka, już podczas drugiej trasy doszło do tragedii.

Podczas nocnej trasy ze Stołocka do Niżnego Grodu, 26 grudnia 1853 roku, lokomotywa ta wyruszyła w podróż komercyjną, ciągnąc za sobą wagony, w których przebywały 120 osoby. Na nieszczęście podróżujących, w tamtym momencie występowały bardzo duże opady śniegu na terenie całego kraju, a tempreratura sięgała do minus 30 stopni celsjusza, przez co na trakcji kolejowej pojawiła się gruba warstwa lodu. Siedemnaście kilometrów przed miastem Niżny Gród, trwały nocne prace remontowe, więc na torach został postawiony wóz osób prowadzących naprawy. Przez słabą widoczność i niesprzyjające warunki, maszynista nie zauważył ich na czas, przez co z pełnym impetem staranował robotników, po czym prowadzona przez niego maszyna wypadła z torów i stoczyła się w dół wzgórza połchaniając w żelaznych okowach wszystkich pasażerów.

[/nofficial]