Beztytułuowice

[Erik Otton von Hohenburg]

Wioska Beztytułuowice

Prowadzenie mikronacji czy to na poziomie prowincji czy też lenna wiąże się z potrzebą tworzenia nowych, ciekawych ośrodków wokół których budowana będzie ciekawa narracja. Jak zatem należy się za to zabrać? Oczywiście należałoby zacząć od intrygującej nazwy, może zwyczajnie skopiować z nieistniejącego reala nazwę dla wioski, lub dla miasta? hmm... w takim realu mamy Stare Miasto, Dobre Miasto, Nowe Miasto, Małą Wieś, Wielką Wieś.... i to co ciekawe nie są nazwy pojedyńczych miast i wiosek. Zupełnie jakby dawnym mieszkańcom/włodarzom tych ziem zabrakło kreatywności. Dziś zapewne nazwano by te miejsca "Bez Tytułu", "Bez Tytułu Jeden"...

I oto właśnie nadszedł dzień kiedy to:

Ja, Erik Otton z Rodu von Hohenburg, Pan w Sehirji, władca Al-Aleman, Lennik Króla Netopi postanawiam o nadaniu nowopowstalej wiosce w Emiracie Libistyny nazwę Beztytułuowice otaczając ją ojcowską miłością, opieką i prowadząc ją w stronę wspaniałej przyszłości kierując się przy tym naukami Aleksandra van der Egvala. 

(-) EOvH 

[Erik Otton von Hohenburg]

W Beztytułuowicach znajduje się największa w całym Królestwie Netopi stajnia dla wielbłądów znajdująca się obecnie (a jakże) w posiadaniu hr. Erika. W stajni znajduje się blisko 17 okazów tych wspaniałych zwierząt, lecz w niedługim czasie kolekcja ta już niebawem się powiększy za sprawą podarunku Sułtana Siyah Fazil'a Emre - 3 wielbłądów, które wielokrotnie zwyciężały w wyścigach na terenie swej ojczyzny. W planach jest zakupienie jeszcze conajmniej kilku okazów tych dostojnych zwierząt, a w przyszłości być może organizacja wyścigu na terenie starostwa. 

[Erik Otton von Hohenburg]

— Jak dawno mnie tutaj nie było! — wyrzekł Erik wjeżdżając do Beztytułowic — wiele się tutaj zmieniło!

— Stajnia z wielbłądami wyglądała tragicznie, jak widać ochrona tych zwierząt nie stanowiła dla lokalnych władz priorytetu. Postanowiono, iż zwierzęta wystawi się na licytacje, są lekko przygłodzone, ale napewno zainteresują sobą potencjalnego nabywce — mówi piastujący swój urząd od niedawna, miejscowy zarządca oprowadzający Erika po Beztytułowicach. — niebawem otwarte zostanie u nas muzeum Aleksandra van der Egvala, który przebywał w namiocie nim w tym miejscu zaczęli osiedlać się ludzie, gdzieś w tym miejscu, o tu! — powiedział wskazując na niewielki budynek w którym ma znajdować się muzeum. 

— ponoć w tym namiocie napisał część swego największego dzieła, "Państwo naszych marzeń" — dodał Erik

— tak, zgadza się.

— słyszałem, że Beztytułowice starają się o prawa miejskie i potrzebujecie mojej zgody?

— tak, to prawda zdecydowana większość mieszkańców chciałaby, aby Beztytułowice otrzymały status miasta. Jesteśmy też świadomi, że wymagana będzie od nas opłata... ale spokojnie znajdziemy na to pieniądze, chociażby ze sprzedaży wielbłądów...

— dobrze zatem, skoro wasz budżet jest w stanie pokryć ten wydatek, to jestem jak najbardziej za tym aby Beztytułowice otrzymały prawa miejskie. 

[Erik Otton von Hohenburg]

W Beztytułowicach trwa powszechne poruszenie, oto w spokojnej do tej pory wsi — trwają przygotowania do wielkiej uroczystości, której motywacje dopatrywać się można w aż trzech źródłach — oto, że raz Winkulia świętuję II rocznice swego powstania, dwa że Beztytułowice przygotowują się do otrzymania statusu miasta, o który starają się już jakiś czas. Trzecią motywacją jest przystąpienie Państwa Stanowego Al-Aleman do konkursu organizowanego przez Zrzeszenie Lenników Winkulii, w którym to lenno walczyć będzie o nagrodę główną i fundusze na dalszy rozwój miasteczka i całego regionu. Jako ciekawostke dnia dzisiejszego można podać, to iż na jednej, z wystaw poświęconej regionowi, zaprezentowany został projekt herbu przyszyłego miasta Beztytułowice:

[Erik Otton von Hohenburg]

Wczoraj późnym wieczorem do Beztytułowic dotarła ze znacznym opóźnieniem wiadomość o śmierci Szymona Uchastoka — byłego Naczelnika Związku Winkulijskiego, i faktycznego twórcy naszego kraju. Beztytułowice jako jedno z niewielu miejsc w całej Winkulii posiadają bardzo wielu sympatyków byłego przywódcy kraju, którzy przyjęli ze smutkiem wiadomość o jego śmierci. Dzisiaj z polecania władz państwa stanowego, w całym lennie rozpoczęta zostanie żałoba narodowa zaplanowana na poniedziałek 10 lutego, aby nie niszczyć atmosfery wzniosłości dnia 7 lutego. Jednak już dziś flagi przed urzędami i obiektami użyteczności publicznej zostały obniżone do połowy masztu, zaś do rady gimny Beztytułowice napłynął projekt uchwały na mocy której Szymon Uchastok miałby zostać patronem głównej ulicy w Beztytułowicach. Podobne projekty uchwał były już zgłaszane w różnych miastach całego kraju, przez co niektórzy mówią o możliwej "reuchastokizacji" Winkulii i złagodzenia dotychczasowej polityki historycznej.

[Erik Otton von Hohenburg]

Z inicjatywy lokalnych władz, które za wzorem władz całego Al-Aleman pragną przyczynić się do ochrony kulturalnego i historycznego dziedzictwa kontynentu północego, zbudowany zostanie pomnik w formie kopca, na którego szczycie zostanie umieszczona granitowa tablica upamiętniająca władcę Królestwa Rohanu, którego niewielka część znajduje się w granicach współczesnego Egvallandu. Kopiec docelowo ma mieć 20 metrów wysokości, zaś inskrypcja na jego szczycie ma głosić:

Nicolasowi I Wood, Królowi Rohanu, Panu Białych Gór i Śródziemia, Władcy na Edorasie, suwerenowi Księstwa Jaspisjinii, Jedynemu Władcy Północnej Wilkinii, Królowi Dwóch Zatok, Panu Północy, Południa, Wschodu i Zachodu na złotym tronie Edorasu. — wszyscy mieszkańcy Winkulijskiej Republiki Egvallandu.

Wizualizacja:



To jeszcze nie koniec, ponieważ władze Państwa Stanowego Al-Aleman w planach mają wybudowanie conajmniej 5-ciu kolejnych kopców, które będą upamiętniać osobistości ważne w historii Winkulii oraz Nordaty, przyczym mieszkańcy Federacji Nordackiej sami wskażą kogo uważają za godnego takowego upamiętnienia.

[Erik Otton von Hohenburg]

Rebelia w Wielkobeztytułowickonawpółsmutnodziewiczokonstantynopolitańczykowianeczkowicach 

W dniach 20-22 grudnia na terenie południowej części miasta Beztytułowice założona została Ludowa Armia Wyzwolenia Wielkobeztytułowickonawpółsmutnodziewiczokonstantynopolitańczykowianeczkowiczan, która za cel swój obrała wydzielenie południowej części miasta ze względu odrębność regionalną, po trwającej dwa dni rebelii stłumionej przez Gwardie Narodową, podjęto rozmowy zakończone sukcesem — Wielkobeztytułowickonawpółsmutnodziewiczokonstantynopolitańczykowianeczkowice zostały niezależną jednostką administracyjną.