Kawiarnia "Królewska" w Vihres

[Artur Kardacz]

Kardacz w tym czasie zabawiał gości swoimi żartami, co i raz przechylając kieliszek. Gdy zauważył nadchodzącego Tadeusza uśmiechnął się  i powitał serdecznie gościa - witamy w naszym królewskim Vihres - krzyknął - co sprowadza tak dostojnego gościa w nasze strony?

[Taddeo v H-P]

Przyjacielu, przyniosłem coś co na pewno umili nam rozmowy. Oto wina sieneńskie  Oczywiście z wytwórni mojego Ojca Michelangela.

[AleksanderNovak]

Nagle przyjechał kurier z małą paczką, o! a cóż to? Winewskie Marihueanen JEEEEEEEEJ!!!!!!!!!!!!!!!!     

[Erik Otton von Hohenburg]

Erik w samotności popijał w tym czasie popijał gin z tonikiem i myślał cóż poczynić z nadchodzącymi w Egvallandzie wyborami i ostatnimi zawirowaniami w Parlamencie, którego jest marszałkiem. Jednak nagle spostrzegł w oddali siedzących przyjaciół omawiających coś przy butelce wina, poczym wyruszył w ich kierunku... 

[Taddeo v H-P]

Widząc nadchodzącego Erika, Taddeo przerwał rozmowę, by się przywitać.

Witaj Eriku. Dobrze, że jesteś. Zjawiłeś się w samą pore.

Po czym wskazał wolne miejsce przy stoliku.

[Erik Otton von Hohenburg]

Erik uśmiechnął się do przyjaciela, i ociężale usiadł w skazanym przez Tadeo miejscu. 

— Witaj przyjacielu! Dawno ja was tutaj nie widziałem. Co słychać w dalekim świecie? 

[Erik Otton von Hohenburg]

Erik kończył pić powoli gin z tonikiem i sięgnął prawą ręką do kieszeni aby zaproponować zgromadzonym poczęstunek (bardzo drogim) cygarem robionym w południowej Azymutii, jednak tymczasem w ekranie niewielkiego telewizora zamieszczonego nad głowami bywalców, podano właśnie wyniki wyborów prezydenckich, dla zdecydowanej większości zgromadzonych, wynik nie wywołał żadnego zaskoczenia — gdyż w zdecydowanej większości byli to zwolennicy prezydenta-elekta, dobrze znający ostatnie badania opinii publicznej. W chwili podania wyników wyborów, na sali zapanowała euforia, ludzie spontanicznie zaczęli klaskać wiwatować, wznosić — niestety nieco pijackie — okrzyki na cześć nowego prezydenta, oraz toasty. Erik połóżył cygara na stół, i powstał trzymając wciąż tą samą szklaneczkę ginu:

— wznieśmy toast Dostojni Panowie za naszego Prezydenta! — wyrzekł lekko bełkocząc. 

[Artur Kardacz]

Kardacz wstał i krzyknął dumnie - za Żmigrodzkiego, niech prowadzi nasz naród ku świetności  - po zakończeniu przechylił kieliszek. - ciekawe co nowego wymyśli - dodał po chwili - trzeba zrobić coś z tymi zdrajcami, człowiek myśli że ma w innym narodzie sojusznika.... a tu przy najbliższej okazji wbija Ci nóż w plecy..... tfu!

[Taddeo v H-P]

Panowie, czy można byłoby przejść w jakieś bardziej odosobnione miejsce? Mam ważne rzeczy do przekazania.

[Artur Kardacz]

W kawiarence panował mały ruch, większość gości udała się już do swoich domów lub wynajmowanych pokoi. Artur siedział przy jednym z stolików i w milczeniu kończył butelkę rumu. Dwa stoły dalej siedzieli dwaj oficerowie SZWRE. Bez wątpienia pochodzili z Netopi.
- słuchaj Gabiecht - odezwał się jeden z oficerów - szykuje się coś grubego w armii
- co masz na myśli? - drugi z oficerów przybliżył się do kolegi
- mówi się o buncie - ściszył głos pierwszy - nie od dziś wiadomo że Netopia chcę więcej swobód, oficerowie stąd chcą wziąć sprawy w swoje serce.
- ale przecież to zdrada! - krzyknął drugi - może dojść do wojny.... przecież Żmigrodzki to dobry człowiek
- dobry czy nie dobry, działać trzeba - próbował uciszyć rozmówcę pierwszy oficer - albo jesteś z nami... albo przeciwko nam

Po tych słowach pierwszy oficer wstał, rzucił 20 marek na stół i wyszedł z kawiarni. Nadchodzące tygodnie mogą być burzliwe dla Egvallandu.