Pogrzeb Leszka Roskohard-Wespucciego

[Henryk Wespucci]

Pogrzeb Leszka Roskohard-Wespucciego

Dziś żegnamy zmarłego Brata Leszka Roskohard-Wespucciego. Uroczystości zgodnie z wolą zmarłego mają charakter kościelny. Uroczystością pogrzebowym przewodzi ksiądz Taddeo von Hippogriff-Piccolomini SJ. ubrany w czarną kapę wchodzi z ministrantem do kaplicy znajdującej się w olbrzymiej świątyni katolickiej - Katedrze pw. Wszystkich Świętych, znajdującej się na krasnodarskim rynku. Jest to jedyny kościół, który przetrwał Wielką Rewolucję Proletariacką w stolicy i po dziś dzień jest przykładem wspaniałego kunsztu. Wielkie rzeźby świętych, malowidła naścienne. Bogato zdobione witraże. We wspomnianej bocznej kaplicy katedry, czeka już najbliższa rodzina i przyjaciele. Duchowny wraz ze zgromadzonymi modli się po cichu w intencji zmarłego. Po chwili kapłan kropi wodą święconą trumnę. Następnie psałterzysta intonuje psalm pięćdziesiąty, po czym wyruszyła krótka procesja do części głównej wspomnianego kościoła, na czele z krucyferariuszem. Po przybyciu na miejsce, kapłan z asystą przyklękają przed ołtarzem i udają się do zakrystii, gdzie duchowny przyobleka czarny ornat. Po chwili rozpoczyna się Msza święta w intencji zmarłego. W zapełnionej po brzegi katedrze w mszy uczestniczą (bądź się tylko przysłuchują) najbliższa rodzina, przyjaciele, przedstawiciele władz centralnych Volkianu, oraz Obwodu Sarjeńskiego i Miasta Sarjeńsk, z którym związany był zmarły. Po zakończeniu liturgii duchowny nakłada kadzidło do trybularza, a następnie obchodzi katafalk okadzając trumnę. Po chwili ksiądz mówi:

[Taddeo v H-P]

Udajmy się na cmentarz by tam dokonać obrzęd pożegnania.

[Henryk Wespucci]

Rozlega się dźwięk dzwonów. Wszyscy zebrani udają się na cmentarz gdzie zmarły zostanie pożegnany. Przy akompaniamencie dzwonów kościelnych trumna z ciałem wyprowadzana jest z Katedry. Kondukt pieszo przemierza około 500 metrów przez historyczne centrum miasta, w końcu znajdując się nieopodal Cmentarza Garnizonowego w Krasnodarsku, nekropolii gdzie spoczywają najważniejsi dla Volkianu. Po przybyciu na miejsce kapłan przemawia:

[Taddeo v H-P]

Śmierć w warunkach świata wirtualnego jest ostatecznym i nieodwracalnym opuszczeniem kreowanej postaci i przeniesienie się z powrotem w świat realny. Dzień śmierci jest dopełnieniem dnia narodzin. Oddajmy więc hołd naszemu zmarłemu Bratu.

[Tarsycjusz Operar]

Prezydent Ludowej Republiki Magnifikatu Tarsycjusz Operar uczestniczący w pogrzebie Leszka Roskoharda w otoczeniu dwóch współtowarzyszy stanął przed miejscem gdzie ma być złożone ciało, złożył wieniec w czerwono-żółtych barwach narodowych Magnifikatu i wygłosił taką mowę pożegnalną:

Szanowny Leszku,
Nie ma Ciebie już z nami. Dziękuję za Twoją służbę w Ludowej Republice Magnifikatu jako mechanik, kierowca, burmistrz Ardemii, członek Partii Robotniczej, obywatel... jednym słowem Przodownik Pracy. Takie też odznaczenie pośmiertnie uzyskałeś w związku z III rocznicą proklamacji LRM. Podejmowałeś się wielu zadań, poświęcałeś im wiele czasu. Jednak prędko skończył się czas i nie zdołałeś osobiście dokończyć CrashDayTV, o którym dużo rozmawialiśmy, czy też razem z nami nie świętowałeś trzeciej rocznicy z powodu niespodziewanego Twego odejścia.
Ludowa Republika Magnifikatu będzie Ciebie wspominać jako człowieka pełnego pracy.
Śpij w pokoju!

[Henryk Wespucci]

Wszyscy zebrani modlą się przez pewien czas w ciszy.

[Taddeo v H-P]

Teraz złożymy ciało naszego zmarłego Brata w grobie.

[Henryk Wespucci]

Trumna zostaje spuszczona do grobu. Zebrani śpiewają "Salve Regina". Po skończonych uroczystościach zaproszeni goście udają się na konsolację.

[Harrison Wells]

Do grobu zbliżył się samotnie kanclerz Wells, oraz po wyszeptaniu kilku słów podziękowań oraz podziwu podszedł ułożyć wieniec po czym ustąpił w ciszy na bok, dodając na koniec dodając "Mimo iż to koniec jednej historii, to dalszy ciąg pewnej idei".

[Erik Otton von Hohenburg]

Po odejściu Jego Ekscelencji Kanclerza Wellsa do grobu zasłużonego obywatela Federacji, podszedł Prezydent Winkulijskiej Republiki Egvallandu Erik Otton von Hohenburg i złożył na grobie podobnie jak inni żałobnicy wieniec pogrzebowy. 

Wiadomość o śmierci Roskoharda bardzo nas zasmuciła. Był to wielki człowiek i zarazem wielki przyjaciel Egvallandu, człowiek który przysłużył się całej Federacji Nordackiej. Mam nadzieję, że jego spuścizną pozostanie budowa partnerskich stosunków między wszystkimi narodami południowej Nordaty, i wszystkimi zwasionymi stronami. Jako Prezydent Egvallandu żywie szczególną nadzieję, iż stosunki między Kanugardem i Krasnodarskiem, (które starał się moim zdaniem — swoją pracą umacniać) staną się tego dobrym przykładem. — powiedział Prezydent WRE po złożeniu wieńca na grobie Leszka Roskoharda