Oświadczenie Folksfühtera ws. rozpadu RPN

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Nie odczułem jakiejś przesadnej biurokratyzacji. Myślę, że nie ma potrzeby szukać problemów w instytucji, gdy problem jest w ludziach. Dopóki podążaliśmy z entuzjazmem, wszystko było dobrze i organizacja rozwijała się w odpowiednim kierunku.

Myślę wręcz przeciwnie niż Ekscelencja, powinniśmy iść nie w stronę doraźnych porozumień i chwilowych paktów, lecz w stronę większej ideowości, większego romantyzmu, nordackiego patriotyzmu. Trzeba budować więzi międzyludzkie, rozmawiać ze sobą i poznawać się nawzajem (Szczyty były do tego znakomitą okazją).

[Henryk Wespucci]

Szczyty były doskonałą okazją do napierdalanki na organizatorów szczytów. To jedyne sensowne zastosowanie. Podczas żadnego szczytu nie uchwalono NIC nowego, powiem więcej - ostatni szczyt pokazał arogancję kierownictwa RPN i nordackich elit. Ja podziękuję. Osobista integracja z wybranymi krajami Nordaty, nawet ZKRM - czemu nie, jednak tworzenie jakiejkolwiek instytucji, która ma przyklaskiwać wszystkim wokoło, a gdy są problemy, to po prostu spierdolić. RPN był dobrym pomysłem, ale przez ludzi stał się bezużyteczny.

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Z takim podejściem, zdecydowanie RPN nie ma sensu, muszę przyznać rację. W ogóle robienie czegoś poza gronem najbliższych kolegów nie ma sensu.

[Henryk Wespucci]

Otóż drogi Andrzeju. Chyba mnie źle zrozumiałeś. To nie my nie chcieliśmy się jednoczyć w ramach RPN, taką drogę wybrała Bialenia, stawiając dobro swoje nad dobrem kontynentu. To do chuja nie my fochaliśmy na RPN, gdy coś było nam nie po nosie.

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Za taką dyskusję to serdecznie podziękuję.

[Henryk Wespucci]

Dla mnie sprawa jest po prostu prosta, drogi Andrzeju. Mamy pewne interesy jako kraj - każdy takie interesy ma. Co pokazały ostatnie wydarzenia RPNu - każdy kraj ma zupełnie inne interesy i podejścia do RPNu. Normalną rzeczą jest, że każdy chce dla siebie jak najlepiej. RPN powinien leżeć w interesie wszystkich krajów nordackich, jednak tak się nie działo. Wewnątrz tej jednej organizacji każdy kraj próbuje lobbować dla siebie jak najlepsze profity. RPN wspólnie z państwami powinien pogodzić wszystkie te interesy, stworzyć mechanizm korzystny dla każdego z krajów.

Czego nie zrobiliśmy. Państwom szybciej i łatwiej przychodziłoby opracowywanie dwustronnych umów z poszczególnymi państwami, niż tworzenie jakichś mechanizmów w ramach RPNu. Państwa mogły osiągnąc to samo, na lepszych indywidualnych warunkach (przy rozmowach dwustronnych państwo ma większe możliwości negocjacyjne), niż z pośrednictwem RPN. RPN padł symptomem OPMu. Powinniśmy opracować na idei integracji nordackiej organizację, która łączyłaby wszystkie państwa, dając im jakiś interes w tym.