Obchody I rocznicy powstania WKW [WĄTEK GŁÓWNY]

[Erik Otton von Hohenburg]

[pap=egvprez]

Do Anater przybyła właśnie czarna limuzyna z Prezydentem WRE Erikiem Ottonem von Hohenburg, który wystąpi przed kilkudziesięcioma tysiącami mieszkańców miasta oraz przyjezdnych trzymających w dłoniach winkulijskie flagi i wykrzykując tu i ówdzie patriotyczne hasła. W twarzach, gestach i w mimice przebywających z nim osób rozpoznał prawdziwą radość towarzyszącą tym wszystkim ludzią z racji, iż od roku stanowią wolny kraj. 

— Obywatele! 

Szanowni Państwo!

Jestem niezmiernie zaszczycony tym, iż mogę po raz kolejny być tu dzisiaj z wami i służyć wam jako głowa winkulijskiego państwa! jestem dumny z tego, że pomimo tak wielu przeciwności losu nasze państwo nie upadło, a co więcej rozwija się, jest to zasługa nas wszystkich, wszystkich Winkulijczyków, którzy swą ciężką pracą i samozaparciem doprowadzili do odrodzenia się tego wielkiego kraju! Kraju który ma nie tylko dumną przeszłość, ale i wielką przyszłość przed sobą!

Jako Prezydent Winkulijskiej Republiki Egvallandu pragnę podziękować wszystkim tym, którzy przyczynili się do rozwoju naszego państwa i pragnę też wręczyć tym najbardziej zasłużonym moim zdaniem odznaczenia państwowe. Niestety nie wszyscy są tu teraz z nami, i te wszystkie osoby pragnę upamiętnić z wami minutą ciszy. 

— Prezydent przerwał swój monolog i pogrążył się wraz z całym towarzystwem w ciszy na czas 60 sekund po czym ciągnął dalej.

— Ojczyzna nasza nigdy nie zapomni pracy jaka została wykonana przez wszystkich swoich obywateli a w szczególności Franciszka Paderewskiego i Aleksandra van der Egvala, pamiętać także będziemy o tych bardzo kontrowersyjnych, ale i niemniej zasłużonych postaciach takich jak Fazil Emre, Tak Sewybrał, Tom Hagen czy nawet Szymon Uchastok. Rząd nasz poczyni wszystko aby dziedzictwo wszystkich narodów i ludów Winkulii zostało zachowane oraz co najważniejsze rozwinięte, jest to misja którą mamy zamiar konsekwentnie realizować w każdy możliwy sposób! 

— Prezydenta zszedł z mównicy i wsłuchiwał się w przemowy pozostałych urzędników państwowych i gości zagranicznych, czekając w tym czasie na defilade wojskową, która miała przejechać ulicami miasta. [/pap]