Etnografia wyspy

[AleksanderNovak]

w XVII wieku Królestwo Westlandu zostało podbite przez Chanat Kugarski. Repujerzy motywowani złymi warunkami w ich ojczystych stronach, wyruszali na południe przez Koribię i płynęli statkami do licznych stron półwyspu Winkulijskiego w poszukiwaniu szczęścia i spokoju, skąd władca Królestwa Albionu zachęcił ich do zasiedlenia Winewy która ówcześnie była słabo zaludniona z gwarancją zachowania własnego języka, wyznania i tradycyjnych praw zwyczajowych. Kolonizacja wyspy zbiegła się z przybywaniem tamże albiońskiego wojska które podbiło autochtoniczną ludność, prawdopodobnie aborygenów azymuckich. Z upływem lat i wieków, społeczność wyspy wykształciła swą tożsamość i zasymilowała się ze sobą. Tak powstali Winewianie, będącymi zasymilowanymi wzajemnie aborygenami azymuckimi, repujerami opuszczającymi swój podbity kraj i albiońskimi rodzinami wojskowych.

Winewianie posługują się językiem z języków sławiańskich, choć granice pomiędzy pochodzeniem tej mowy się zatarły, bowiem na każdym kroku wyczuwalny jest tu wpływ albiońskiej mowy z XVII wieku jak i sporo słów zaczerpniętych od aborygenów azymuckich.

Kultura winewska uzależniona została od swego morskiego klimatu, specyficznego położenia na mapie Nordaty. Krajobraz wybrzeża dekorują kilkuset-letnie kamienne forty. Klimat wyspy jest zaś umiarkowany aczkolwiek dość suchy i wilgotny.