07 Kwi 2023, 21:39:02
POST-LÜSESBERGSKIE DZIEJE ZIEMI TRINESKIEJ
Wraz ze śmiercią ostatniego pana na Lüsesbergu ziemia trineska straciła osobę sprawującą wojskowy autorytet nad całym regionem. W latach 80. XV wieku po raz kolejny przybrała na sile lehsbergska ekspansja. W 1484 roku zebrał się Ländting, ustanowiono urząd wojskowego wodza, posiadającego uprawnienia wcześniej przysługujące Lüsesbergom. Wodza tego nazwano Vanimín (od Vani - chorągiew). Pierwszym Vanimínem został obrany Willem Tyrs, wcześniej nadworny rycerz Lüsesbergów, który przeniósł się do Trinitzu po wygaśnięciu rodu.
Willem zginął w 1486 r. w potyczce z Lehsbergami. W tym samym roku Ländting wybrał Vanimínem Trinitzkiego patrycjusza Ditrika av Ottesdorva, który pełnił tą funkcję do swojej śmierci w 1494 roku. Jego następcą został, obrany w kolejnym roku, Guntar Niklessun Vus häptir, przywódca jednego z potężniejszych rodów ziemi trineskiej. Ten miał większe sukcesy w walkach z zachodnim wrogiem, z powodzeniem zwyciężył kilku Lehnsbergskich możnych, którzy polegli lub dostali się do niewoli. Guntar häptir złożył urząd w 1513 roku, z powodu zaawansowanego wieku. Przeszedł on do pamięci potomnych jako Guntar Alt (Guntar Stary), w odróżnieniu od swojego wnuka znanego jako Guntar Junk (Guntar Młody).
POCZET VANIMÍNE ZIEMII TRINESKIEJ
[W LATACH 1484-1513]
Willem Tyrs
1484 - 1486
Ditrik av Ottesdorv
1486 - 1494
Guntar Vus häptir
1495 - 1513