Historia Cesarzowej Elżbiety

[Joahim von Ribertrop]

Historia Cesarzowej Elżbiety

Odcinek 1 – Zaczynamy!

Wczoraj zmarła Królowa Elżbieta II. W związku z tym postanowiłem zagrać nią kampanię w Crusader Kings II. Warunki okazały się (nie)sprzyjające – śmierć Królowej Kenny uwaliła moją grę Szkocją i po raz pierwszy w dziejach mojej gry w CK2 odesłała do ekranu Game Over. Zatem, no cóż… Nie przedłużając – zaczynamy.
 
(Jeszcze szybka informacja: na modzie którym gram Wielka Brytania to imperium. Będę więc mówił „Cesarz, Cesarzowa” i tak dalej. No i jest to moja pierwsza gra imperium w życiu, więc sorry za błędy.)
 

6 lutego 1952. Tego dnia umiera Cesarz Jerzy VI. Tron obejmuje jego 25-letnia córka Elżbieta. Oczywiście jak to zwykle na tym modzie bywa – bez męża i z randomowo wygerenowaną córką Margaret. Ech…
 

Pierwsze co zrobiła Cesarzowa to rzecz jasna wybór ambicji (wyjść za mąż) i znalezienie odpowiedniego kandydata na męża. Kandydat musiał być w podobnym do Elżbiety wieku i być chętnym na ślub matrylinearny (bo nie ma opcji by Windsorowie skończyli się na Elżbiecie!). Wybór padł na Mattiego, syna byłego Króla Finlandii Lauriego. Prestiżu za to prawie co nic, sojuszu zbytnio też – ale przynajmniej oddalamy groźbę Game Over!
 
To pora zacząć grać. Dzień po rozpoczęciu gra stwierdziła, że mam za dużą domenę o aż jeden, więc oddałem Somerset Księżnej Kornwalii. Potem trzeba rozesłać radę. Kanclerz won fabrykować roszczenia do Normandii (Normandy is English!), Marszałek, Zarządca i Mistrz Szpiegów – pracować w Londynie. A Kapłan niech nawraca Księcia Lothian na anglikanizm! No, teraz można serio zacząć grać…
 

23 lutego 1952 roku – ważna data. Wiecie co wtedy było? Cesarzowa Elżbieta wyszła za mąż za Mattiego! To wielkie święto! Oczywiście jako osoba dumna zamiast pieniędzy postanowiła zabrać prestiż. Tak być powinno! No i przy okazji ambicja wypełniona (wincyj prestiżu!), to trzeba wybrać nową. A zatem Cesarzowa Elżbieta będzie chciała mieć syna.
 

14 kwietnia 1952 nastąpił pierwszy kontakt z zagranicą – Królowa Holandii Juliana zaproponowała ślub swojego brata Lutberta Oranje-Nassau z niejaką Matildą Mayll. W zasadzie nie wiem czemu ona. Mam wrażenie, że Julianna po prostu próbuje udobruchać brata czy coś. Matilda nie jest w żaden sposób spokrewniona z moim rodem albo coś… Ale w sumie, Elżbieta to Cesarzowa. To oczywiste, że każdy chce być z nią powiązany. Więc akceptujemy.
 

Dobra kurde, nie minęły nawet dwa dni, już dwie nowe propozycje. Tym razem Haakon, Król Norwegii chce wydać swojego syna Sivarda, następcę tronu, za naszą siostrę Adelę. Cóż, czemu nie. Może z Norwegii uda się zrobić wartościowego sojusznika czy coś? No i jeszcze Walter, Król Niemiec Wschodnich proponuje ślub matrylinearny jego córki Ingi (następczyni tronu Niemiec Wschodnich) z wujkiem Elżbiety Edwardem (byłym Cesarzem jako Edward II). No dobra, czemu nie. Ja pretendentów do korony z radością powyprzedaję za granicę…
 

I kolejna propozycja! Tym razem Fryderyk VI, Król Danii, chce poślubić Mahaut Itchington. Kolejna pomniejsza osoba z dworu. No ok.
 
Wkrótce potem z ofertą ślubu jego córki z jednym z dworzan przybył jakiś pomniejszy hrabia. Nie będę wam miejsca zajmował screenem tego. Oczywiście, propozycja zaakceptowana.
 

Nasza Cesarzowa jest dumną osobą. Dumną – i bogatą. W najbliższym czasie nie zanosi się na możliwość utworzenia żadnego Królestwa (a mogę aż trzy – Szkocji, Anglii i Walii, ale potrzeba Wiary), więc można ich trochę wydać. Dlatego Cesarzowa Elżbieta zdecydowała się 19 lipca 1952 roku rozpocząć budowę Statuy na jej cześć w Londynie. Zajmie to 7 lat, ale na pewno będzie warto.
 
I tym miłym akcentem kończymy Odcinek 1 Historii Cesarzowej Elżbiety! Ciąg dalszy nastąpi już wkrótce. Na dziś to koniec, dziękuję, do zobaczenia.
 
I pamiętajcie – Niech Żyje Królowa! Choćby w naszych sercach.
 

Świat (a przynajmniej jego zachodnia część) na koniec Odcinka 1