Wesele

[Fatima Popow-Chojnacka]

– Moi kochani!
Niemal krzyknęła radośnie podchodząc z wielkim uśmiechem na twarzy do pary młodej. Przytuliła ich i obcałowała wzruszona, jak na mamusię przystało.
– Pięknej wyglądacie! Sama uroczystość była wspaniała. Niestety małżonek musiał tuż po ślubie wracać do Grodziska ale ja zostałam. Udało mi się obowiązki przełożyć. 
Zaśmiała się na ostatnie słowa, puszczają oczko.
– Mam dla Was prezenty. Przyjmijcie wraz z gratulacjami oraz najlepszymi życzeniami ode mnie oraz Księcia. Biżuteria wprost od naszego znakomitego jubilera z Feru dla Adelki. A dla Ciebie synu mam zegarek pozłacany ze szlachetnymi kamieniami, który jest pamiątką rodzinną. Kiedyś Ci opowiem. Niech się Wam wiedzie! Dużo miłości!

Gdy obejrzeli prezenty służba od razu je zaniosła w bezpieczne miejsce. Jeszcze chwilę porozmawiała z młodą parą, poczym zostawiła ich samych i udała się do stołu bawić się dalej.