Lasy pod Norrington

[Alfred Fabian]

Alfred znowu był spóźniony, nie przybył tak jak obiecał na 13-tą i ostatecznie zdążył na gotowe. Był trochę po 14-tej, kompletnie nieprzygotowany, dlatego też zamiast ruszyć od razu do lasów kazał zatrzymać się woźnicy pod pałacem Bazylego. Nie ukrywał, robił wrażenie. I to niemałe, ale co najważniejsze pozytywne. Norrington było miastem, które co prawda nie należało przez długi czas do Związku Winkulijskiego i w sumie, gdyby wcześniej nad tym myślał, to nie spodziewałby się że jest to miasto z kręgu kulturowego państwa, którym włada. Różnice w zabudowaniach były znaczące, ale nie na tyle, aby ktoś powiedział, że to kompletnie inna architektura. Z rozmyślań Alfreda wyrwał portier, który odebrał od niego płaszcz i wskazał odpowiednią komnatę. Nic dziwnego, że Bazyli o wszystkim pomyślał. Był w końcu Hohenburgiem. W sypialni czekała na niego czysta pościel, strój myśliwski i dubeltówka. No, może nie trafił on w gust "starego", który by wolał klasycznym sposobem upolować zająca na strzałę, ale nie będzie przecież wybrzydzał. 

 

Alfred przebrał się, a następnie ruszył w stronę lasów, które otaczały miasto. Miał nadzieję, że towarzysze nie ruszyli bez niego.