Historia powszechna Batawii autorstwa Kuceła

[AleksanderNovak]

W roku 1987 p.n.e. Daterczycy pod wodzą Akrenila, potomka dawnych władców, ogłaszają niezależność swojego miasta. Hehredowie wysyłają tam wojska, jednak w całym ich imperium dochodzi do buntów. Batawowie, Merdokowie, Sandowie i Nordowie, nie pamiętając o dawnych zwadach, a także biedota hahradzka buntują się przeciwko imperium. Ostatni władca imperium – Karanispa, ginie zamordowany przez własnych żołnierzy w roku 1974 p.n.e. Po nimi władzę obejmuje jego syn, ale słabe imperium nie jest już w stanie  odzyskać dawnej potęgi i w roku 1960 p.n.e. upada.

Władcą Daneru zostaje Akrenil, który odnowi jego dawną potęgę, stworzy silna armię i administrację oraz wprowadzi korzystne reformy. Umarł on po latach długich rządów w roku 1933 przed naszą erą.

Cześć piąta - I Imperium Batawskie

Po końcu niewoli hahredzkiej oprócz Dateru, wiele ludów Batawii odzyskało niepodległość –Sandowie, którzy utworzyli państwo na południowozachodnich krańcach półwyspu, Merdokowie, którzy odbudowali Mardeę, Germanordzi z Holme i Górna, Kanugardzi, którzy zbudowali nowy Kanugard. Tymi ostatnimi władał Gernal, wkrótce przejął on władzę w Batawgrodzie. Zbudował silna armię i unowocześnił państwo. Rządził w latach 1976 – 1920 p.n.e.

Batawia przed i po Gernalu.

Gdy umarł władca Danteru Akrenil, władze objął jego syn – Grusa II. Natomiast następnym władca Kanugardu i Batawgrodu został Sterag II, który ogłosił się władcą Imperium Batawskiego, podbił on Mardeków i Sandów, po czym razem z Grusą II wyprawił się przeciwko połączonym państwem Nordów z Holme i Górna. Ziemie germanów zostały podzielone pomiędzy dwa państwa, a sami władcy darzyli się przyjaźnią i zawiązali sojusz wojskowy. Kiedy po latach długich i mądrych rządów, w roku 1889 p.n.e. umiera bezdzietnie Grusa II, zostawia on tron Danteru w spadku Steragowi II. Tak właśnie stał się on władcą zjednoczonej Batawii. Umiera on w roku 1878, a po śmierci dostanie on przydomek Wielki.

Zostawił on tron swojemu synowi – Grusie. Ten rozszerza potęgę imperium i podbija nowe ziemie. Stwarza on pierwszy w historii Batawii kodeks karny, który obowiązuje w całym imperium.  Za jego rządów trwa okres dobrobytu. Grusa umiera w roku 1834 p.n.e.

Po nim, w latach 1834-1788 p.n.e. rządzi jego syn Sterag III. Podbija on ziemie między innymi Białych Batawów, Hehredów, Małobatawów i Batawów Abachaskich. Pozostawia on tron swojemu synowi – Akenusowi.

Przez pierwsze dziesięć lat rządów Akenusa, Imperium Batawskie traci część swoich ziem na wschodzie, a w kraju nastaje klęska głodu. Wybucha bunt, który trwa pięć lat. Nowym królem zostaje jego brat – Gernal II.

Gernal rządzi zaledwie przez 4 lata, umiera otruty podczas uczty. Władzę w kraju obejmują kapłani, którzy mają wyznaczyć nowego władcę.

W tym czasie trwa bunt Germanów. W 1764 p.n.e. powstańcy przejmują Górno, w 1761 p.n.e. Holme. Powstaje niepodległe państwo nordyckie.

Część szósta - Upadek imperium, Niewola Nordycka i Zachadejczycy.

Imperium Batawskie słabnie, kapłani nie potrafią, a raczej nie chcą wyznaczyć nowego władcy. Nordowie rosną w siłę i najeżdżają na Batawię, zabierając jej ziemie, ludność i bogactwa. W 1753 roku p.n.e. zdobywają, oddzieloną od reszty kraju Danterę. W 1747 p.n.e. sięgają po ziemie Sandów i Merdoków. Batawgród znajduje się w bezpośrednim zagrożeniu. Batawowie zaczynają płacić trybut Nordom i uzależniają się od nich. W kraju nastaje głód, ponieważ większość plonów trafia do germanów.

Wybucha bunt pod wodzą Grusy Aternona, który ogłasza się potomkiem i spadkobierca dawnych władców Datery i Kanugardu. Powstańcy zdobywają w roku 1739  p.n.e. Kanugard, przejmują władze i mordują kapłanów. Grusa Aternon ogłasza się władcą Batawii.

Nordowie zaniepokojeni tym, że Batawowie przestali płacić im trybut wyprawiają się na nich. Wprawdzie udaje im się zdobyć Batawgród i sporą część kraju Batawów, jednak w Kanugardzie spotykają zbyt silny opór i odstępują od jego zdobycia.  Wszystko to działo się w latach 1338 – 1333 p.n.e.

Grusa Aternon, mimo że stracił większą cześć kraju, rządzi mądrze i rozwija państwo. Kanugard odzyskuje dawną świetność, zyskując zwłaszcza na handlu. Uniezależnia on państwo od germanów, jednocześnie utrzymując z nimi dobre  stosunki. Umiera śmiercią naturalną w roku 1698 przed naszą erą.

Po nim rządzi jego syn – Grusa Aternon II, początkowo prowadzi rozsądną politykę zaganiczną, zachowując poprawne stosunki z Nordami. Prowadzi politykę reform, zakłada pierwszą szkołę w Kanugardzie, w której zamierzał kształcić przyszłych urzędników. Jednak po dziesięciu latach rządów, zaczyna gromadzić coraz większą armię, żeby sześć lat później najechać na germanów. Zamierzał odzyskać utracone dawniej ziemie. Mimo początkowych sukcesów, zostaje pokonany przez Nordów i ginie w bitwie. Wkrótce zdobywają oni Kanugard, który doszczętnie niszczą. Tak ostatecznie, w roku 1680 przed naszą erą, I Imperium Batawskie ostatecznie upada. Batawowie zostają ujarzmieni przez Nordów, których władca był wtedy Okrenagryk. Nastaje czas II Imperium Nordów.

Nastaje wtedy okres niewoli nordyckiej, który trwa w sumie przez 537 lat. Germanordzi w tym czasie podbijają ziemie Batawów Abachaskich, Hahredów, Biało i Małobatawów.

Wydawałoby się, że nic nie może zagrozić Imperium Nordyckiemu. Ale około roku 1200 p.n.e. pojawia się tajemniczy lud Zahadajczyków, który podbija wschodnie kresy imperium. Nordowie zaczynają płacić trybut Zahadejczykom. Sytuację zamierzali wykorzystać Batawowie.  Mieli oni napadać nordyckich posłańców niosących trybut, obrabowując ich i mordując. Zahadajczycy wściekli, że nie otrzymują trybutu, uznali to za bunt. W roku 1156 p.n.e. najeżdżają na Nordów, ich władcą był wówczas Okrenijusz II.

Zachadejczycy nie napotkali większego oporu, poza Mardeą i ziemiami germanów. By przestrzec swoich wrogów w roku 1153 p.n.e. spalają miasto Mardoków. Dziesięć lat później już cała Batawia znajduje się pod ich władaniem. Batawowie od początku współpracowali z Zachajczykami, dzięki czemu otrzymali szerokie przywileje i autonomię. Zachadajczycy stworzyli niepodległe państwo Daterskie, którym władał Grusa Wojermin, potomek dawnych władców Batawii. Był on także namiestnikiem wszystkich ziem batawskich, co zawdzięczał przyjaźni z władcą Zachadejczyków – Agdą. Gdy ten umarł w 1127 p.n.e. Grusa został mianowany zarządcą wszystkich ziem zachadejskich, do czasu gdy dorośnie syn Agdy – Kajr. Grusa wykorzystał to by dać znaczne swobody i poszerzyć autonomię Batawów. Wprowadził mądre reformy i stworzył silna armię batawską. Umarł w roku 1094 p.n.e.

W tym czasie Kunugardczycy odbudowali swoją stolicę, tym razem nieopodal zniszczonej Mardei.

Część siódma - Niewola Zachabejska i Państwo Wielkobatawskie.

Po nim panował jego syn – Grusa Wojmir. Poszerzał on potęgę państwa i dbał o przyjazne stosunki z Zachadejczykami. Władze wśród nich objął jednak wśród nich Akejninos, zamordował on Kajra i postanowił zakończyć istnienie Datery. Ograniczył on autonomię Batawów, a w roku 1083 p.n.e. zdecydował o włączeniu Datery do Zachabei. Wezwał wtedy do siebie Womira, którego podstępem zamordował. Akejninos prześladował Batawów, w roku 1052 p.n.e. wybuchło przeciwko Zachadejczykom powstanie, które zostało krwawo stłumione. Zachadejczycy rządzili niepodzielnie Batawią, co jakiś czas tylko wybuchały przeciwko nim drobne powstania, które zawsze były jednak tłumione. Taki stan rzeczy utrzymywał się przez ponad 300 lat, w tym czasie do Zachadei i Batawii dotarła sztuka wytopy żelaza. W tym czasie Zachadejczycy przezwali się Zachabejczykami.

Od około roku 800 p.n.e. państwo Zachabejczyków zaczęło systematycznie słabnąć. Zaczęło się pogrążać w wewnętrznych walkach, najczęściej sukcesyjnych. Narastały bunty ludności batawskiej. W roku 717 p.n.e. grupa konspiratorów pod przywództwem Grusy Mirosława, potomka dawnych władców, porwała władcę Zachabejczyków – Areta III. Zażądali od niego zaprzestania prześladowań Batawów i utworzenia niepodległego państwa Batawskiego. On jednak oznajmił, że woli zginąć niż na to pozwolić, jednak podczas tortur przystał na propozycje konspiratorów.

Utworzono państwo batawskie, obejmujące swoim zasięgiem większą cześć półwyspu, pozostające formalnie zależne od Zachabei. Władcą odrodzonego państwa został Grusa Mirosław, który wstąpił na tron w Daterze w roku 715 p.n.e.

W roku 706 p.n.e. doprowadził do ostatecznego uniezależnienia się Batawii od Zachabejczyków. Państwo zaczęło się odtąd nazywać Państwem Wielkobatawskim lub II Imperium Batawskim.

Grusa znacznie rozbudował Daterę oraz inne miasta. Unowocześnił rolnictwo i rzemiosło, stworzył sieć kanałów i dróg. Stworzył silna i nowoczesna armię, którą uzbroił w żelazo. Odszedł po latach rządów w 667 roku p.n.e., zostawiając po sobie silne i bogate państwo. Nazwany został później Wielkim.

Państwo Grusy.

Po nim na tron wstąpił syn jego – Grusa Wojesław, zwany później zdobywcą. W 666 p.n.e. podbił on ziemie Germanów, po czym skierował siły przeciw Zachabejczykom, w roku 663 p.n.e. podbił Sandeę. Zdobył wiele ziem i jeszcze bardziej rozbudował armię. Za jego rządów państwo było potężne jak nigdy wcześniej. Zmarł on w roku 614 p.n.e. przekazując władzę swojemu synowi – Grusie Mirosławowi II.

Państwo Wojesława.

Grusa Mirosław II wprowadził wewnętrzne reformy państwa, stworzył  prawo oparte na kodeksie Grusy. Zakłada szkoły w Daterze, Kanugardzie i Sandecu oraz rozbudowuje sieć dróg stworzoną przez swojego dziada. W roku 568 p.n.e. rozpoczyna budowę Wielkiej Świątyni w Daterze. Umiera jednak przed zakończeniem budowy w roku 558 p.n.e.

Kolejnym władcą został jego syn – Grusa Mirosław III, kontynuował on politykę ojca. Kończy budowę świątyni w roku 528 p.n.e. i z tej okazji organizuje igrzyska sportowe, które trwają 7 miesięcy. Wygrywa je jeden z Sandów, który w nagrodę zostaje namiestnikiem Sandecu i jednym z wodzów armii. W roku 510 p.n.e. wybucha bunt Nordów, który zostaje jednak stłumiony. Niedługo później – w roku 508 p.n.e. Mirosław umiera.

Władzę przejmuje jego syn – Grusa Mirosław IV. Gdy objął tron miał dziesięć lat, rządził nieumiejętnie, w roku 483 p.n.e. zostaje odsunięty od władzy.

Kapłani kolejnym władcą w Daterze obierają Naderyka – Germanina. Tak nadszedł kres II Imperium Batawskiego vel Państwa Wielkobatawskiego.