DEBATA - Kultywowanie dziedzictwa dawnych narodów

[Kamiljan de Harlin]

Kultywowanie dziedzictwa dawnych narodów – zabawa, przykra konieczność czy nie nasze zadanie?

     Mikronacje powstawały i upadały. Jedne kultury wypierały drugie. Narody łączyły się i rozłamywały. Dawne nacje, niezależnie od tego czy duże, czy też małe, zawsze pozostawiały po sobie jakiś ślad w dziejach Pollinu.

     Decyzja o uznaniu i zaakceptowaniu wpływów przeszłych narodów to decyzja arbitralna i zależna od widzimisię obecnych mikronautów. Różne państwa różnie podchodzą do śladów z przeszłości. Jedne całkowicie ignorują korzenie ziem, na których funkcjonują, aby zrobić miejsce dla swojej narracji lub też po prostu nie interesuje ich kultura poprzedników. Drudzy próbują zintegrować losy dawnych narodów ze swoją historią. Jeszcze inni decydują się sztucznie utrzymać wymarłą kulturę przy życiu – opisują ją, nawiązują do niej i kultywują jej tradycję pomimo braku powiązań z nią. Są też tacy, którzy uważają, że daną kulturą powinni zajmować się osoby, na którym jej zależy, a jeśli takowych nie ma, to w porządku jest jej zapomnienie.

     Jakie jest – Waszym zdaniem – najlepsze (lub najmniej złe) podejście do śladów pozostawionych przez inne narody? Czy sytuacje takie, kiedy jedno państwo lokuje się na historycznych ziemiach upadłego państwa i ignoruje jego dziedzictwo, powinny być dopuszczalne?

Zapraszam wszystkich pollinnautów do uczestnictwa w debacie, która odbywa się TERAZ w Akademii Nauk Mikronacyjnych im. Jezera Enkesa.