Konkurs

[Mateusz Żmigrodzki]

To, aby nie było tak tutaj pusto, zaprezentuję tekst własnego autorstwa. Pewnie daleko mu od typowego drabble, lecz myślę, że się w pewnością nada do kwartalnika.

Winkulia. Kraj, który jest najdziwniejszym, z tych co znam.
Winkulia. Kraj, gdzie mchem zielonym obrośnięte są ojców mogiły.
Winkulia. Kraj, w którym słońca zachody są bardziej wyczekiwane od wschodów jego.
Winkulia. Kraj, gdzie cześć dla władców, jest modlitwą do Jedynego.
Winkulia. Kraj, dla którego dni słońca melancholię niosą, a dni ciemności radość.
Winkulia. Kraj, gdzie praca psalmem jest pochwalnym.
Winkulia. Kraj, w którym autostrady są łożami dla zbłąkanych wędrowców.
Winkulia. To ja. Ja to Ty, Ty to Ja, My to Oni, Oni to My.
Winkulia. Dzwony w kościołach tutaj na jutrznię biją.
   Winkulia. Oto nasz kraj. Żyjmy w nim długo.