Historia Zanahorii

[Alfred Fabian]

Przez długi czas nie działo się wiele, aż w końcu w 1518 roku na Karotki najechały koczownicze plemiona Kugarów. Plądrowali obrzeża i podpalali chaty, Oniemal miasto z dymem by puścili, gdyby na czas nie wezwałby do broni Mieczysław swej gwardii. Strat ogromnych nie poniesiono, Mieczysław zabronił jednak zabijać, a kazał brać w niewolę. Ponad pół tysiąca Kugarów w lochach zamkowych zostało umieszczonych, gdzie ich ubrano i nakarmiono. Więźniom spodobało się to, Mieczysław dał im ziemię, a potem pozwolił na wolności założyć rodziny i żyć jak mieszkańcy miasta. 

 

Pożar obrzeży miasta w trakcie najazdu, Ignacy Zanahoryjski 1890 r

  

Bogactwo Mieczysława było tak znane, w całym kraju, a listy przybywały regularnie nawet od Króla Wacława III. Bardzo on miłował Mieczysława i wielokrotnie oferował urzędy dworskie, na co zawsze Mieczysław odsyłał odpowiedź odmowną, wskazując w jego opinii dobrych kandydatów na nie.

Miasto natomiast rozwijało się, zbudowano mur wokół niego i zamek o jedną wieżę powiększono. Wokół zamku rotryjski architekt Antonio zaprojektował ogród, który do dzisiaj pielęgnowany jest przez ogrodników. 

 

A w 1520r Arleta urodziła Mieczysławowi potomka, którego od imienia władcy nazwano Wacławem. Zadbano o to, żeby miał najlepszych nauczycieli i dorastał w najlepszych warunkach.