Kampania społeczna: cały naród pisze wiersze

[Erik Otton von Hohenburg]

Busurmanin przyszedł jeden,
co kraj w harem zmienić chciał:
"Czas byś nowe imię przybrał!
Czas już zburzyć ten przybytek!
Przecz z rozpustą kawiarenek!
precz z Folksguarde stosem teczek!
Precz z tym wieprzem co wisi nad kanugardzkim powietrzem!
Ja meczety stawiać będę,
gdy potrzebną władze nad narodem zdobędę!"
Prezydent jest już załamany,
Erik leży wyczerpany,
Król zaś mawia, choć życzyliwy:
"To Winkulia jest nie Al-Rajn!
Szariat niechaj będzie w Siyah, u Sułtana!
Lecz niech się już Pan nie obraża!
bo to tylko jest zabawa!"
Ten zaś jemu odpowiada:
"To obraza jest zbyt wielka! Wieprzy ty jesteś! i zaraza! tyś dziewczynka! tyś kurtyzna!"
Artur już do Henia dzwoni, "to zniewaga majestatu! Co ja żem takiego zrobił, że mnie wieprzem zowią tamże?"
A Pan Waksman? Czyni wszakże: "to satyra Panie taka, a Pan islam tak obraza? ! Niewierny sądzić go nie będzie! - morał taki z tego będzie!"

---

Stary niepublikowany dotąd wiersz z 2019, z naniesionymi małymi poprawkami, bez tytułu.