[Kanugard] Rada Gabinetowa, sprawy volkiańskie

[Erik Otton von Hohenburg]

Kanclerz zapalił cygaro i wsłuchiwał się w przemowę Prezydenta, gdy Prezydent skończył już mówić, wyjął z ust ów przedmiot i zwrócił się bezpośrednio do głowy państwa:
— to chyba wszystko co na ten moment możemy zrobić.. Istotnie... ale jeśli mam być szczery to wątpię aby ów "Biały Volkian" był zainteresowany jakimiś rokowaniami — powiedział z przekąsem — SPV także aby nie stracić twarzy będzie dążyć do zdławienia siłą wszelkich prób podważenia swojej władzy. Uważam, że w pierwszej kolejności należy zabezpieczyć wyspiarskie obwody Volkianu, zwłaszcza te w pobliżu półwyspu, aby zamieszki się tam nie rozprzestrzeniły. — ciągnął dalej — jeśli jest tak jak nasz wywiad donosi, to pauza w postaci ew. negocjacji mogłaby pozwolić na reorganizacje sił powstańczych w dystrykcie i opracowanie strategi przejęcia kontroli nad całym Volkianem, a może nawet nad całym państwem. — Erik spojrzał się na ministrów i rozejrzał się po pomieszczeniu, jakby szukając natchnienia — ponadto wczoraj otrzymałem wiadomość od szefa Folksguarde, powiedział mi, że w ciągu ostatniego tygodnia udaremnili, conajmniej 5 zamachów terrorystycznych, i kwestią czasu jest kiedy któregoś dnia wybuchnie bomba w metrze, lub pod i nawet tym budynkiem... — Erik wziął znowu cygaro do ust na chwilę i nie czekając na odpowiedź Prezydenta ciągął dalej swój monolog — zamieszki te napewno są inspirowane przez kogoś z zewnątrz, uzbrojenie tych ludzi kosztowało grube miliony... Protest należałoby zgasić brutalną siłą winkulijskiej siły zbrojnej, zaś nad Volkianem ustanowić jakiś rodzaj większej kontroli.. ale na zakończenie dodam, jeśli takie jest życzenie Pana Prezydenta, to jakże mogę postąpić inaczej!  — wgniatając cygaro w popielniczkę, wbił wzrok w Żmigrodzkiego, jakby oczekując natychmiastowej odpowiedzi.