Lenno: Republika Osaczesko

[Erik Otton von Hohenburg]

Chwilę po przekształceniu lenna Al-Aleman w odradzającą się Republikę Osaczesko, w pałacu Pana Stanowego zebrała się po raz ostatni Wielka Rada Al-Aleman, która oficjalnie dokonała swego samorozwiązania i powitała nową Wielką Radę Republiki Osaczeskiej. Lennik podziękował swej wiernej administracji za ich dotychczasową pracę na rzecz państwa stanowego, aby chwilę po tym debatować wraz z nową administaracją Republiki nad sprawami bieżącymi i organizacyjnymi, uchwalony został nowy statut, wprowadzono uproszczony system administracji krajem, aby nie naruszać uczuć dumnych ze swego kraju Al-Alemańczykow, którzy nie wszyscy zgadadzają się na odbudowę namiastki osaczeskiej państwowości, na ich ziemiach (którą Osacy również uważają za swoją własną, jako że w średniowieczu ziemię te należały do korony Arcyksięstwa Osaczeskiego). Nie jest pewne jak potoczy się dalsza współpraca dwóch grup ludności o dlatego w czasie posiedzenia Rady, pojawił się pomysł wzmocnienia Gwardii Narodowej lub ściągnięcia do regionu dodatkowych sił wojsk WRE i ZVW.

Po odbytych rozmowach, lennik występując tym razem w roli winkulijskiego Premiera udał się Domu Kultury Hasselandzkiej w Sehirji, który to zajmuje się pielęgnacją dorobku kultury zamieszkałych od roku 1803 w Al-Aleman Hasselandczyków, którzy tu przybyli na zaproszenie Króla Winkulii Dagoberta I, większości z północnych ziem Królestwa (obszar należącej do rodziny von Hohenburg Baronii Ziemi Smoczej). Premier WRE podczas pobytu w DKH, oznajmił iż państwo zwiększy nakłady na edukacje w języku volkiańskim i hasselandzkim. Obiecał również intensyfikacje działań na rzecz odnowienia Uniwersytetu Świetopełka Wielkiego.